TVDW 15/06/2014 - Prins Thomas - 2000 Lysar fra Morellveien (2014)

Een paar weken geleden Todd Terje. Lindstrom is hier een vaste gast. En nu de tweede tvdw van Prins Thomas: ja, de Noren scoren hier goed. Niet verwonderlijk: ze bewandelen het pad tussen futuristische disco en instrumentale jazzfunk (die hybride heet dan cosmic disco) en op dat pad loop ik graag een flink eind mee.

De tvdw komt uit het pas verschenen "Prins Thomas III". Op de "a" van Lysar moet een klein bolletje staan, maar dat vind ik hier niet meteen op mijn toetsenbord. En de titel wil iets zeggen als: 2000 mijlen van de Kersenstraat.

TVDW 25/04/2014 - Todd Terje - Delorean Dynamite (2014)

Weekje achter de rug dat muzikaal laveerde tussen verleden en toekomst. Voor het verleden stond de in traditionele snit verpakte blues van Robert Cray. Maar 's mans optreden in de Roma viel wat tegen. Erg binnen de lijntjes gekleurd, plus: met een setlist die toevalllig geen enkele song uit mijn - nochtans behoorlijk omvangrijke - lijst met favorieten bevatte. Exit een Cray-tvdw.

Dan maar richting the futuristic sound of cosmic disco. Nu ja, futuristisch: net als Prins Thomas en Lindstrom - beide al trotse eigenaars van tvdw nominaties - grijpt deze Noor graag terug naar retro-synthgeluiden van Moroder, Cowley and the likes. Zoals ook duidelijk hoorbaar op de pulserende tvdw, dat naast een opmerkelijke cover van Robert Palmer's Johnny and Mary (met vocals van Bryan Ferry), het hoogtepunt vormt op debuutplaat "It's Album Time".

TVDW 12/05/2013 - Chk Chk Chk - Except Death (2013)

Die studentikoze gimmick van de groepsnaam maakte meteen dat ik dit groepje vijf platen lang liet links liggen. !!!: vele zoekrobotten en programma's, waaronder blogger.com, laten zulke karakters niet toe, zodat de groep zich al snel genoodzaakt zag om ook Chk Chk Chk toe te laten als groepsnaam. Wat een flauw gedoe.

Maar met de nieuwe "Thr!!!er" gaf ik !!! toch een kans - en het resultaat staat me beter aan dan verwacht. De nummers van !!! kunnen perfect in een mixtape samen met LCD Soundsystem, Scissor Sisters en Stereo MC's. Vooral aan het eind van "Thr!!!er" komt de groep straf uit de hoek, met de potige, punky, in your face slotsong Station, met de cosmic disco van Careful (een song die smeekt om een remix door Lindstrom), en met Except Death, een track waarop de groep halverwege lijkt te denken: fuck de songstructuur, deze groove is zo lekker dat we alles van tafel gooien en gewoon nog een eind verder funken.

TVDW 04/11/2012 - Lindstrom - Rà-àko-st (2012)

't Is eigenlijk simpel. Hans-Peter Lindstrom is de zoon van Giorgio Moroder. De ene is geboren in Noorwegen, de andere in Italië, maar wat dan nog. Moroder in 1940, Lindstrom in 1973, dus dat kan alleszins kloppen.

Net als Moroder presenteert ook Lindstrom een parcours dat verre van vlekkeloos is. Zijn vorige, begin dit jaar uitgebrachte plaat "Six Cups of Rebel" stonk bijvoorbeeld behoorlijk. Lindstrom had er het onzalige idee om te zingen. Foute boel. Op de nieuwe, opnieuw volledig instrumentale cd "Smalhans" is het echter wel opnieuw goed raak. Zo straf als het titelnummer uit 's mans album "Where You Go I Go Too" uit 2008 is het niet meer, en ook de pop-electro samenwerking (en tvdw) met Christabelle, is ver af. Maar het spat toch weer lekker uit de boxen, dit met laagjes old school synths en sequencers dichtgeplamuurde soundtapijt.

TVDW 21/11/2010 - Nick Lowe - True Love Travels on a Gravel Road (1994)

Net als vorige jaren: opnieuw zwaar afkicken en terug van de wolk stappen. De zevende editie van onze Detroit Breakdown muziekquiz liep erg gesmeerd. Een haast vlekkeloze avond, met in de fragmenten ook enkele personal favorites als The Leather Nun, Tragically Hip, Smithereens, Joan Armatrading, Robyn, Lindstrom... En Journey. Natuurlijk.

De link met de tvdw van Nick Lowe? Die is er niet, al was Lowe zo slim om zich net afgelopen week in de cd-speler te wurmen. Goede timing, want het trio van warme, ouderwetse platen waarvoor de man tussen 1944 en 2001 tekende, paste perfect voor de gelegenheid. Een eeuwigheid geleden wisselden mijn vrouw en ik immers eind november onze eerste kus uit, dit jaar vierden we een soortement jubileum(tje). De tvdw kon niet passender zijn. Een echte smartlap van een song is het - ook bekend in de originele versie van Percy Sledge, of in die van Elvis Presley. Zoals elke echt goede smartlap zit er in de kern een waarheid die, indien goed gebracht, best weet te ontroeren. Ik heb bij vorige posts al genoeg over mijn kinderen gesproken. Deze tvdw gaat richting mijn vrouw. Ze weet wel waarom.

How many hearts could live through all the winters
We've known and still not be cold?
True love travels on a gravel road

TVDW 18/07/2010 - Peter Wolf (with Neko Case) - The Green Fields of Summer (2010)

Twee weken Noorwegen, dus een Noorse artiest die met de tvdw gaat lopen? Mmm, nog niet nee, we blijven trouw aan ons principe: de song die in een tijdspanne van een week de meeste indruk nalaat, krijgt de nominatie. Dus geen Lindstrom, Thomas Dybdahl, Kings of Convenience, Lene Marlin, Jagga Jazzist, Edvard Grieg of geen - god beware - Dimmu Borgir of Alexander Rybak. Noorwegen ging nota bene in het verleden al wel lopen met een tvdw, met A-ha en Datarock.

In onze tweede week Noorwegen bepaalden de kinderen onbewust de spelregels, door steeds maar weer stukken uit "The Green Fields of Summer" te zingen, en te vragen om de song nog eens te horen. Dat hij qua genre (country! in Noorwegen!) en tekst prima aansloot met de vakantie zelf, was een leuke bonus; met de nominatie als logische volgende stap. En zo speelt The Wolfman het mooi klaar om op amper 3 maanden tijd twee tvdw's in de wacht te slepen (voor de eerste: zie 18/04/2010). Beide komen uit 's mans laatste album.

(zie 'comments' voor de track zelf)

TVDW 28/02/2010 - Prins Thomas - Sauerkraut (2010)

Man naar mijn hart, die Prins Thomas. "Live at Robert Johnson", de mix-cd die hij opnam in een club in Frankfurt, kreeg vorig jaar heel wat spins op de ipod, en zijn samenwerkingen met buddy Hans-Peter Lindstrom (uitgebracht op het Belgische Eskimo-label van de Glimmers) zijn al even fantastisch. Space disco of cosmic disco wordt het tegenwoordig blijkbaar genoemd, deze moody langgerekte soundscapes met vele analoge synths en verwijzingen naar de pioniertijd van de electronica (Jarre, Vangelis, Moroder). Nadat Lindstrom eerder al solo zijn ei legde, is het eind maart de beurt aan het debuut van Prins Thomas. En wat blijkt? Terwijl Lindstrom zich helemaal verliest in het laag per laag opbouwen van synthtapijtjes, laat Prins Thomas op diens debuut toch iets meer rock- en jazzinstrumenten toe: wat echte drums, een likje gitaar... Overdreven serieus hoeft het allemaal niet te zijn, getuige de titel van de tvdw.

http://www.sendspace.com/file/biz24d

TVDW 20/12/2009 - Lindstrom & Christabelle - Baby can't stop (2009)

Best plezierig, zo'n met neerdwarrelende sneeuw omgeven zondag, met iets van Miles Davis, Cassandra Wilson en Roland in de cd-lader. En nadien naar buiten, voor een frisse wandeling met vrouw en kinderen. Niets echter om een tvdw weg te kapen. Die stond immers al eerder in de week vast, na het horen van "Baby Can't Stop", de single die het full album "Real life is no cool" (uit op 19/1) voorafgaat. Met zijn spacy synthdisco kan Lindstrom - Moroder for now people, maar dan uit Noorwegen - bij ondergetekende weinig verkeerd doen. Zijn vorige plaat "Where You go I go too" haalde zelfs mijn eindejaarslijstje van 2008 (dat van 2009 zit bij de volgende tvdw). Nu kiest hij voor een samenwerking met Christabelle, en het resultaat klinkt alsof het zo uit pakweg 1983 is geplukt. Gefundeness Fressen voor iemand die destijds op woensdagavond aan de radio gekluisterd zat om Funkytown te horen.

http://www.sendspace.com/file/9zvnvz

TVDW 21/12/2008 - Björn J:son Lindh - Bulldog (1973)

Tijd voor een persoonlijke favoriet uit de afdeling seventies funky jazz, het geweldige Bulldog van Björn J:son (sic) Lindh. Deze week verdiepte ik me in drie van 's mans platen, en dit nummer dreef opnieuw boven. Lindh is jazzfluitist wiens 5' of fame kwamen toen de twee B's van Abba hem vroegen om de dwarsfluitsolo te spelen op One Night in Bangkok van Murray Head. Lindh had toen al een aantal knappe jazzplaten op zijn actief, en speelde in 1975 ook al mee op de titelloze plaat van Abba. Ook in zijn jazzplaten duikt trouwens een Abba-connectie op: de vorig jaar overleden Ola Brunkert zit achter de drums.

Intussen is het eindejaar, dus tijd voor een muzikale round-up. In de vorm van een top 10? Waarom niet. De eerste twee posities zijn met overtuiging ingenomen en tekenen zich af van de rest. De acht overige plaatsen zijn onderling inwisselbaar, ik heb ze gerangschikt in functie van 'meest beluisterd in het afgelopen jaar'.

1. TV on the radio - Dear science,
2. The Feeling - Join With Us

3. Grace Jones - Hurricane
4. Jamie Lidell - Jim
5. Tim Grimm - Holding up the world
6. Dido - Safe trip home
7. Cut Copy - In Ghost Colours
8. Aimee Mann - @#ù&! Smilers
9. Lindstrom - Where You Go I Go Too
10. MGMT - Oracular Spectacular

Verder leuk werk van Death Cab For Cutie, Kooks, Steve Winwood, Etienne Daho, Mercury Rev (vooral voor hun overweldigende concert), Keane, The Hold Steady, Raconteurs, Liam Finn en Martina Topley-Bird. Geweldige singles van The Killers, The Black Kids, MGMT, The Script, Kooks.
Oh ja, en fuck Fleet Foxes.

Beste tv-moment: Tom Lenaerts die in De Slimste Mens het trefwoord Arno krijgt. Na obvious associaties als Oostende en TC Matic geeft hij een weergaloze derde: "overroepen". Big ups for Lenaerts!

De tvdw bijna vergeten, maar hier is 'ie. Enjoy en happy x-mas...

http://www.megaupload.com/?d=MLCLQSIQ

TVDW 02/11/2008 - Allez Allez - Allez Allez (Lindstrom & Prins Thomas remix) (1981/2006)

De generatiekloof en hoe ze uit te diepen. Ik ben verre van een handige Harry, maar af en toe moet de Pater Familias zich toch bewijzen bij het uitvoeren van deze of gene huiselijke klus. Zo ligt het verven van muren, kasten en plafond nog net binnen het bereik van mijn beperkte mogelijkheden. Dit weekend nam ik zo de kamer van een van de dochters onder handen. Gewoontegetrouw gaat de verfklus gepaard met wat muziek, kwestie van het nuttige aan het aangename te paren. Vaak wordt de FM-naald richting Classic 21 gestuurd, omdat het de zender is die me het vaakst kan verrassen met de programmatie. Zo ook zaterdag. Led Zeppelin, Toto en Supertramp kwamen voorbij, tot plots de muziek overstemd werd door wat lawaai uit de aanpalende kamer. De oudste dochter had haar cd van Tokio Hotel opgezet. Keihard natuurlijk, zoals het hoort. Ik stapte van mijn trapladder en zette mijn radio maar af. Papa zijn, het is een kwestie van compromissen sluiten.

De tvdw heeft hier niets mee te maken. Lindstrom is een geweldige remixer annex knoppendraaier annex synthgoochelaar, wiens Where You Go I Go Too een van dé ontdekkingen van het jaar is. En ook de manier waarop hij de Belpopklassieker Allez Allez volledig demonteert en opnieuw opbouwt, is grandioos. Terug te vinden op een dit jaar verschenen soortement verzamelaar van Allez Allez, waar originele nummers als het majestueuze African Queen (een tribute to Grace Jones, en zo klinkt het ook) worden afgewisseld met remixes.


http://www.sendspace.com/file/p9h6db

TVDW 28/09/2008 - Martha & the Muffins - Walking into Walls (1983)

"Een kus is als een handtekening die je kan uitgommen".

Oké, 't is misschien nog geen Pessoa, maar toch: poëzie op deze blog, voorwaar. Heeft de tvdw iets met poëzie? Mmm, da's een te moeilijk bruggetje. Maar het streepje dichterlijke vrijheid is afkomstig van mijn elfjarige dochter, dat wou ik toch even sharen op de blog.

Beginnen met nog een toevoeging op dat lijstje van essentiële live-platen, van vorige week? Voeg er The Tragically Hip Live Between Us, Thin Lizzy Live & Dangerous en Deep Purple Made in Japan maar aan toe.

Sinds een vijftal weken ben ik zo nu en dan aan het joggen - een mens moet iets doen om bierbuik te weren en zwaartekracht niet al teveel vrij spel te geven. Dat lopen gaat eens zo goed met de iPod, vind ik. Zo kreeg Lindstrom (- er moet een dwars streepje door de 'o' maar dat vind ik niet meteen op het keyboard) al diverse beurten. Ik kende de Noor al een tijdje van zijn geweldige, vaak met compagnon Prins Thomas in elkaar gedraaide DJ-edits en remixen, maar zijn soloplaat Where You Go I Go blijft een grote verrassing. Amper drie nummers, maar vooral het titelnummer is subliem: een trip langs Jean Michel Jarre, Logic System en Giorgio Moroder waarbij een half uur lang de schuivertjes van het mengpaneel op- en neer worden geschoven. Andere 'jogging' platen van de laatste weken: Circle of Love van the Steve MIller Band (als Macho City voorbijkomt, verhoog ik gegarandeerd de kadans, à la Haile Gebrselassie) en de nieuwe TV on the Radio.

Ook Late of the Pier, het snoepje van het moment, kreeg al eens een beurt, al joggend. Fijne plaat, met de nu zo populaire mix van electro en rock. En opvallend: op hun meest gitaargedreven songs vertonen ze enige gelijkenis met Martha & the Muffins. Diezelfde snedige, scherpe gitaren, nerveuze drums en zangpartijen, die postpunkerige CBGB's vibe... Natuurlijk vult Late of the Pier het aan met die eigentijdse vette, als door gravel geschuurde synthpartijen, maar voor de rest: it's all there.

Martha & the Muffins is trouwens, moet ik toegeven, een erg recente ontdekking. Echo Beach, ja, dat kennen we allemaal. Stefan draaide het vorig jaar nog op de 40/40 Fuif; een van dé eighties-singles bij uitstek (samen met Codo van DöF en Video Killed the Radio Star).
Twee weken terug probeerde ik Danseparc, het Martha & the Muffins album uit 1983, eens. Wat een plaat! Oké, de groep uit Toronto ziet er schrikwekkend gewoontjes uit: jonge vrouwen met de uitstraling van een Poolse poetsmadam, schichtige kerels met een aanleg voor anorexia. Maar die songs, dat blijken stuk voor stuk opwindende lappen wave-rock, die in beste Talking Heads traditie (- en met dank aan de productie van een nog jonge Daniel Lanois) met horten en stoten voorbij schudden.

Vandaar halen Martha & the Muffins het - we hebben er de fotofinish nog eens op nagekeken - in de strijd voor een tvdw nog net van Late of the Pier. Hierbij een sample van beide:

Pier alhier:
http://www.sendspace.com/file/5lj9de

Muffin alhier:
http://www.sendspace.com/file/shlko9