Sunday, June 26, 2011

TVDW 26/06/2011 - The Feeling (feat. Sophie Ellis-Bextor) - Leave me out of it (2011)



Zelden zo vaak via google gepolst waar dat nieuwe materiaal bleef. The Feeling stond met hun vorige plaat bovenaan mijn eindejaarslijstje in 2008, naast TV on the Radio. Terwijl de nieuwe TV me wat tegenvalt, weet The Feeling wel te bekoren. Deze Britten trekken al drie platen lang de kaart van melodieuze meerstemmige pop in de meest pure, onbeschaamde vorm. Think, zoals ze zelf graag namedroppen, 10 cc en Supertramp, al horen we in een aantal songs van nieuwe plaat "Together we were made" ook springerige oorwormpjes zoals ook Mika ze maakt. Verder krijgen ze dit keer hulp van Roisin Murphy en Freemasons. En van Sophie Ellis-Bextor, die getrouwd is met een van de bandleden. Erg fijne plaat.

Labels: , , , ,

Sunday, July 25, 2010

TVDW 11/07/2010 - Bachman Turner Overdrive - Looking out for # 1 (1975)



Drie weken zonder ipod, het kan best. De afgelopen 2 weken Noorwegen en 1 week Denemarken stonden garant voor bijna 5000 kilometer op de teller, maar geen ipod action. Wel wat radio, dat wel ja, om vast te stellen dat countrymuziek - Amerikaanse en inheemse - in Noorwegen ontzettend populair is. En dat de Noorse programmasamenstellers bizarre kronkels maken. Het station Radio Norge leverde bijvoorbeeld een leuke kruising op tussen wat Classic 21 en Joe FM hier brengen, maar dan wel met bijvoorbeeld 2 keer een song van Aerosmith, Dire Straits of Supertramp in twee opeenvolgende uren. Raar. En toen we in week twee in het Hallingdal zaten, vond ik een Noors radiostation dat een mix bracht van erg stevige metal en ouwe blues. Ook raar.

De tvdw moest dan wel komen uit de twee cd's die ik mee had om aan het eind van de vakantie aan onze Deense vrienden Jens en Annick te overhandigen. "Looking out for # 1" is altijd al een favoriet van me geweest. Een leuk bossa ritme dat bewijst dat het Canadese BTO heus wel meer was dan het stotterende (en in campagnes van Amerikaanse presidenten opduikende) "Out ain't seen nothing yet". Net zoals Randy Bachmans vorige groep, The Guess Who, ook heus wel meer was dan "American Woman", maar dit terzijde.

Een korte file aan een tunnel op een bergweg, met zicht op Noorwegens mooiste fjord, de Geiranger. Lekker zonnetje, raampje naar beneden, BTO schuift voorbij op de cd, de volumeknop gaat omhoog en de Noor die voor me uit zijn wagen stapt, waagt zelfs een klein danspasje. De tvdw staat meteen vast.

(zie comments voor de track zelf)

Labels: , , , ,

Monday, November 03, 2008

TVDW 02/11/2008 - Allez Allez - Allez Allez (Lindstrom & Prins Thomas remix) (1981/2006)



De generatiekloof en hoe ze uit te diepen. Ik ben verre van een handige Harry, maar af en toe moet de Pater Familias zich toch bewijzen bij het uitvoeren van deze of gene huiselijke klus. Zo ligt het verven van muren, kasten en plafond nog net binnen het bereik van mijn beperkte mogelijkheden. Dit weekend nam ik zo de kamer van een van de dochters onder handen. Gewoontegetrouw gaat de verfklus gepaard met wat muziek, kwestie van het nuttige aan het aangename te paren. Vaak wordt de FM-naald richting Classic 21 gestuurd, omdat het de zender is die me het vaakst kan verrassen met de programmatie. Zo ook zaterdag. Led Zeppelin, Toto en Supertramp kwamen voorbij, tot plots de muziek overstemd werd door wat lawaai uit de aanpalende kamer. De oudste dochter had haar cd van Tokio Hotel opgezet. Keihard natuurlijk, zoals het hoort. Ik stapte van mijn trapladder en zette mijn radio maar af. Papa zijn, het is een kwestie van compromissen sluiten.

De tvdw heeft hier niets mee te maken. Lindstrom is een geweldige remixer annex knoppendraaier annex synthgoochelaar, wiens Where You Go I Go Too een van dé ontdekkingen van het jaar is. En ook de manier waarop hij de Belpopklassieker Allez Allez volledig demonteert en opnieuw opbouwt, is grandioos. Terug te vinden op een dit jaar verschenen soortement verzamelaar van Allez Allez, waar originele nummers als het majestueuze African Queen (een tribute to Grace Jones, en zo klinkt het ook) worden afgewisseld met remixes.


http://www.sendspace.com/file/p9h6db

Labels: , , , , , ,

Friday, April 18, 2008

TVDW 20/04/2008 - The Feeling - Turn it up (2008)


Hun debuut viel twee jaar terug maar net uit de Best Of eindejaarslijst, en de opvolger Join With Us vraagt al weken lang regelmatig een beurt op de iPod. De tvdw voor The Feeling was dus slechts een kwestie van tijd. The Feeling grijpt terug naar (en vindt aansluiting bij) het mid-seventies popgevoel zoals dat destijds ook op platen van 10CC, Supertramp en ELO opdook. Het verontschuldigend toontje dat vaak opduikt bij recensies van The Feeling (genre: "eigenlijk mogen we dit niet goed vinden, maar..."), stoort me mateloos. The Feeling grossiert in glorieuze, rijk georchestreerde, schaamteloze feel good pop, punt. De uitdrukking guilty pleasure is hier dus helemaal misplaatst. Haal de tvdw binnen, turn it up en je weet meteen wat ik bedoel. En geef ook het full-album een kans, heerlijke plaat.

www.megaupload.com/nl/?d=X719XAEO

Als bonus en tribute ook even stilstaan bij het heengaan van toetsenist Danny Federici, de in de schaduw werkende trouwe bondgenoot van Springsteen. Ik zag 'm ooit aan het werk samen met de E Street Band in Flanders Expo. Great great stuff. Als eerbetoon: "Simon", sinds jaar en dag een persoonlijke favoriet uit Joan Armatradings album Me Myself I (1980). Federici laat zijn orgeltje lekker schuren tegen een lichtvoetige reggaebeat, terwijl Joan weer zo'n heerlijk aquarelletje van een songtekst schetst. Hats off to Federici...

http://www.sendspace.com/file/onyi6u

Labels: , , , , ,

Monday, November 13, 2006

TVDW 12/11/2006 - Gerry Rafferty - Family Tree (1979)


Confession time. Ik mag dan al geen strafblad hebben, in een ver verleden heb ik me wel schuldig gemaakt aan wat kleine diefstallen. Ik herinner me drie categorieën. Eén: snoepgoed. Op weg naar huis, in de middelbare school, met de fiets even stoppen bij de kruidenierswinkel, kleinigheid kopen en intussen de zakken volstoppen. Twee: Action Man. De 'vintage ones' natuurlijk. Een jeugdliefde, maar eenje met redelijk dure accessoires, vandaar verdween ook hiervan wel eens iets in de zakken. Drie: muziek. Hiervan heb ik twee voorbeelden. Lp's kopen tegen verminderde prijs is er eentje. Door het stickertje 499,- te vervangen door eentje van 199,- en dan met onschuldig gezicht langs de kassa te passeren. It worked for Vangelis' Chariots of Fire en voor een Best Of van Black Sabbath, herinner ik me. En het tweede muziekgerelateerde diefstalletje (je hoort, ik probeer het te minimaliseren) vond plaats tijdens één van de twee rugzakvakanties die ik in mijn eentje ondernam, naar Bath en de streek van Zuid-Engeland en naar Schotland. De supermarktketen Woolworths had wat interessante cassettes in de aanbieding en ik liet er twee in de rugzak verdwijnen: Whitesnake's "Ready and Willing" (de plaat met deelnames van twee Deep Purple-leden - powerful stuff) en Gerry Rafferty's "Night Owl". Het gekke was dat ik geen walkman bij had en dus moest wachten tot ik twee weken later terug thuis was, om de albums te kunnen beluisteren. Ik heb altijd wel een boon gehad voor soft spoken Gerry, en mocht ik een top 50 maken van liedjes die me kunnen ontroeren, zit "Family Tree" er vermoedelijk wel bij. 't Moet naast de mooie tekst ook wel iets te maken hebben met akkoordenschema's, maar dit soort songs werkt altijd bij mij. Let op de intro (die gespiegeld wordt in de outro), een folkie deuntje dat wel van Mike Oldfield kon zijn. En op de heerlijk overdubs van de vocals, die voor die typische haardvuur vibe zorgen waar Rafferty een patent op heeft. En op de uitgesponnen gitaarsolo aan het eind. De track belandde later nog op één van mijn home made'Sunday Morning Music' compilaties. "Family Tree" staat er zij aan zij met Supertramps "Know you who are" (uit Famous last words - niet hun beste maar wel mijn persoonlijke fav), met "Running Wild" (heerlijke slotsong van Roxy Music's Flesh & Blood), met het fijne gitaargetokkel van "Toxic Girl" (Kings of Convenience), met het ultieme begrafenislied "Old & Wise" van The Alan Parsons Project, en met "Oh Patti" - slick eighties stuff van Scritti Politti met Miles Davis als special guest.
Oh ja, over die criminele activiteiten: gelukkig zijn de feiten inmiddels verjaard. Ik heb mijn kleptomanie definitief bezworen en bewandel sinds enkele decennia, zoals het een goede pater familias betaamt, opnieuw het rechte pad....


http://www.sendspace.com/file/puck1n

Labels: , , , , , , , , ,