TVDW 28/02/2010 - Prins Thomas - Sauerkraut (2010)

Man naar mijn hart, die Prins Thomas. "Live at Robert Johnson", de mix-cd die hij opnam in een club in Frankfurt, kreeg vorig jaar heel wat spins op de ipod, en zijn samenwerkingen met buddy Hans-Peter Lindstrom (uitgebracht op het Belgische Eskimo-label van de Glimmers) zijn al even fantastisch. Space disco of cosmic disco wordt het tegenwoordig blijkbaar genoemd, deze moody langgerekte soundscapes met vele analoge synths en verwijzingen naar de pioniertijd van de electronica (Jarre, Vangelis, Moroder). Nadat Lindstrom eerder al solo zijn ei legde, is het eind maart de beurt aan het debuut van Prins Thomas. En wat blijkt? Terwijl Lindstrom zich helemaal verliest in het laag per laag opbouwen van synthtapijtjes, laat Prins Thomas op diens debuut toch iets meer rock- en jazzinstrumenten toe: wat echte drums, een likje gitaar... Overdreven serieus hoeft het allemaal niet te zijn, getuige de titel van de tvdw.

http://www.sendspace.com/file/biz24d

TVDW 27/12/2009 - Sky - Dance of the little Fairies (1980)

Eindejaarslijstje? Op basis van 'meest beluisterd', dan. De top vijf is onderling inwisselbaar, afhankelijk van het humeur.

* Phoenix - Wolfgang Amadeus Phoenix
* Monsters of Folk - Monsters of Folk
* Tragically Hip - We are the same
* David Gray - Draw the line
* Athlete - Black Swan

maken de top 10 compleet:

* Elvis Perkins in Dearland - Elvis Perkins in Dearland
* The Glimmers present: Disko Drunkards
* The Airborne Toxic Event - The Airborne Toxic Event
* Brendan Benson - My old familiar friend
* Foreign Born - Person to Person

en verder sterk werk van Wave Machines, La Roux, Chickenfoot, Phenomenal Handclap Band, Chuck Prophet, Jeb Loy Nichols, Echo & the Bunnymen, JC Brooks & the Uptown Sound, Patrick Wolf, Fat Freddy's Drop.

Te laat ontdekt: Band of Horses - Cease to Begin (2007), Peter Buffett - Imaginary Kingdom (2008), Michael Franks (hele oeuvre).

Heerlijke re-issues: Thomas Dolby Golden Age of Wireless & The Flat Earth.
Leukste comeback: Simple Minds - Graffiti Soul.
Grootste teleurstelling van Grote Naam: Bruce Springsteen - Working on a dream.
Doodjammer: Willy DeVille, John Martyn, Michael Jackson, Yasmine, Vic Chesnutt, Eric Woolfson.

Leukste aankoop in laatste week van het jaar: Sky 2, voor amper 1.5 euro, in een kringloopwinkel. Wat een geweldige vondst. Vandaar: logische tvdw. Voor achtergrond rond de groep, zie ook hun eerste tvdw, van drie jaar terug:

http://koop05.blogspot.com/2006/01/tvdw-1512006-sky-dance-of-big-fairies.html

http://www.sendspace.com/file/w9aj35

TVDW 25/10/2009 - Monsters of Folk - Dear God (sincerely M.O.F.) (2009)

Phew, om te duizelen, zo'n drukke week. Qua muzikale input dan toch. Dan heb ik het niet louter om het voorbereidende werk voor www.detroitbreakdown.be. Daarbuiten stond maandag nog het concert van Athlete op het programma, in de Botanique en samen met Shamrockske Nico. Aangename avond, al vond ik dat de groep zeker in het begin minder imposant was dan op plaat. Gelukkig waren er genoeg sterke nummers om niet te vervelen. Een extraatje bood de electriciteitspanne midden in de set - zoiets levert altijd leuke momenten op. Verderop in de week kreeg de ipod niet een, niet twee maar drie albums te verwerken die mogelijk zullen worstelen om een plaatsje op het eindejaarslijstje. Er was de nieuwe Echo & the Bunnymen, en het (eenmalige?) samenwerkingsverband tussen The Glimmers en Tim Vanhamel (Disko Drunkards). Twee platen die de volgende weken nog luisterbeurten verdienen. Meest indrukwekkend was echter Monsters of Folk, met vier songwriters die in andere groepen al naam hebben gemaakt (wiki maar even naar hun achtergrond). Het full album is een heerlijke ontdekking, met songs die me doen denken aan Petty, Travelling Wilburys, CSN&Y en The Jayhawks. Voorwaar grote referenties - doodjammer van die dwaze groepsnaam. De tvdw is de single, die de aandacht trekt door de mooie falsetto en het opmerkelijke instrumentarium. Die harp is een al even markante toets als bijvoorbeeld dat clavecimbel op die debuutplaat van Portishead. An earcatcher, mocht zoiets bestaan.

http://www.sendspace.com/file/0yf87c

TVDW 06/09/2009 - Brendan Benson - Gonowhere (2009)

Eind 2005 prijkte "The Alternative To love" samen met David Gray helemaal bovenaan mijn eindejaarslijstje. Een dozijn popparels, een plaat die je nooit beu wordt. Nadien werd Benson door zijn maatje Jack White ingelijfd bij The Raconteurs, een groepje dat ook op goedkeurend geknik (en een tvdw) onthaald werd op deze blog. Nu heeft Benson eindelijk een nieuwe soloplaat, My Old Familiar Friend, en ook deze hapt lekker weg. Minder memorabel dan The Alternative..., maar de sterkste songs zijn nog steeds een fijne kruising tussen Josh Rouse en de McCartney uit de seventies. Bij sommige liedjes denk ik: dit moet Novastar ook wel goed vinden. Met een half oog las ik in de Focus Knack dat de cd amper één sterretje kreeg. Om mijn humeur niet te vergallen, heb ik de recensie maar genegeerd. Dan liever hoe ze bij het machtige Popmatters.com over de plaat schrijven:

Things don’t slow down for Benson on My Old, Familiar Friend, a clean, fresh, and altogether eager-to-please fourth LP. (...) it’s Benson’s keen ear for the delicacies of pop that are prominent on My Old, Familiar Friend. And what he does with these delicacies is rather remarkable. (...) My Old, Familiar Friend is essentially a blink-and-you’ll-miss-it record of pop gems. Benson risks stretching himself very thin, yet usually the result is how high his sing-a-long voice and pitch-perfect melodies can get. (...) An album clad with pop melodies and pressing, accessible guitars runs the risk of becoming all too familiar, in that every song sounds as hopped up as the next. It’s a weighty risk, for sure. But Benson exacts some emotional weight within My Old, Familiar Friend that distinguishes himself from other pop records. (...) the way in which Benson approaches these no-holds-barred pop songs is something which holds a lot of clout. (...) My Old, Familiar Friend isn’t afraid to show itself as exactly what it is: A classic pop record from an artist who has seen many sides of the spectrum and stays true to the melodies which carry him through his life.

Ook Matthew Ryan vs. the Silver State, een plaat van vorig jaar die ik via Zinnerboy kreeg toegespeeld, viel afgelopen week in de smaak. Net als de nieuwe Zoot Woman en een mix-cd met new wave nummers, gecompileerd door de Glimmer Twins, die een ideale soundtrack bij het joggen leverde. Maar de tvdw, die gaat naar Benson.

http://www.sendspace.com/file/gxyg1x

En, waarom niet, als bonus 'Eyes on the Horizon', nog een tweede track uit dezelfde plaat.

http://www.sendspace.com/file/95ygt8

TVDW 15/02/2009 - The Silencers - Scottish Rain (1988)

"The modern world is devoted to vanishing species, vanishing weather and vanishing capacity to wonder".

Goed gezegd van Douglas Coupland, in zijn boek The Gum Thief dat ik afgelopen week meegraaide op de luchthaven van Wenen. Vier dagen weg om met de Audi Ice Experience op ijs rond te schaatsen achter het stuur van een nieuwe A4, dat is behoorlijk prettig. En de reis heen- en terug biedt wat tijd om te lezen. Zo las ik ook "Light My Fire" van Ray Manzarek, toetsenist van The Doors. Nice reading, het gaf me zin om dat geweldige L.A. Woman, de zwanenzang van de groep, nog eens boven te halen. Maar dat zal voor volgende week zijn.

Deze week was (o.a.) voor The Silencers, de Schotten wiens album A Blues for Buddha uit 1988 ik ooit uit een afprijsbak haalde. Folkrock brachten ze, op de kruising van The Alarm, Deacon Blue en Simple Minds. Met Painted Moon, The Real McCoy en Bulletproof Heart oogsten ze ooit wat radiohitjes. Maar hun klassieker is "Scottish Rain", dat deze week de tvdw-nominatie wegkaapt. Een erg sfeervolle song, met in de intro en outro galmende gitaartoetsen die het beste van Burchill en The Edge in gedachten brengen.

http://www.sendspace.com/file/kpfpsw

En als bonus nog een nummertje van Fingerprintz, de voorganger van The Silencers en een groepje dat met "Wet Job" (1979) een cultklassieker schreef uit de new wave periode. Onze Belgisch Glimmer Twins (later: The Glimmers) pikten het nummer op voor Fabriclive 31, het uitstekende mixalbum dat ze maakten voor de Londense nightclub Fabric.

http://www.sendspace.com/file/b4n56q