Monday, January 31, 2022

TVDW 30/01/2022 - Aimee Mann - Frankenstein (1995)

 

Ik heb een paar weken geleden mijn haperende Marantz cd-speler vervangen door eentje van Technics die hier ook nog ergens rondslingerde. Het maakt dat ik nu ook af en toe terug wat in mijn cd-collectie graai en iets opgooi, tussen het gros van de vinylplaten (die nog steeds voorrang krijgen). Afgelopen week kregen "Sisters of Avalon" van Cyndi Lauper en "I'm With Stupid" van Aimee Mann op die manier nog eens een draaibeurt kregen. 

Aanleiding was de onvolprezen podcast Hit Parade van en met Chris Molanphy (te vinden op Spotify). Misschien heb ik 'm hier al wel eens aangehaald, want ik ben een grote fan van de man en hoe hij op basis van (Amerikaanse) chart analyse boeiende verhalen vertelt over trends en stromingen in de pop. De aflevering van vorige week heet "Be the one to walk in the sun", naar die zinsnede uit Girls Just Wanna Have Fun. Dat deze wereldhit origineel niet van Cyndi Lauper is, is slechts een van de talloze weetjes waarmee Molanphy afkomt. In de aflevering focust hij naast Lauper ook op The Bangles en op Aimee Mann, en op de manier waarop deze drie acts een gelijklopende carrière hadden, regelmatig opduikend op elkaars albums. 

Het deed me dus teruggrijpen naar mijn eerste kennismaking met Mann. Dat was na haar periode bij het pop-waverige bandje Till Tuesday, dat hier in Europa nooit echt was doorgebroken. "I'm With Stupid" is Mann's tweede soloplaat, er staat goed volk op zoals de twee songsmids van Squeeze, gitarist Richard Butler en Michael Penn (- die later zou trouwen met Mann). Ik zou wel eens willen weten hoe ik de plaat destijds recenseerde voor het magazine "Teek!". Het album blijft alleszins overeind staan - al is het wat meer into nineties gitaarrock in vergelijking met de meer introspectieve, romantische songs die later in haar carrière zouden volgen. 


Labels: , ,

Tuesday, May 09, 2017

TVDW 07/05/2017 - Aimee Mann - Simple Fix (2017)


Opnieuw een mooi plaat, die nieuwe (met de weinig opbeurende titel "Mental Illness"). Ik had de indruk dat haar vorige, "Charmer" (die destijds ook een tvdw opleverde), net iets voller was qua sound, met ook af en toe een up tempo nummer. De nieuwe kent minder reliëf, de songs zijn sober gearrangeerd en sommige liedjes hebben nog dicht tegen elkaar aan gelegen. Neemt niet weg dat Mann nog steeds met recht en rede een plaatsje mag opeisen, links van Joni Mitchell, rechts van Chrissie Hynde en boven Katie Melua.

Labels:

Wednesday, February 03, 2016

TVDW 31/01/2016 - Bread - Tecolote (1972)


Mooi moment in die geweldige documentaire Soundbreaking: Aimee Mann (- excuseer, tweevoudig tvdw-houder Aimee Mann) die het heeft over de overvloed aan alomtegenwoordige muziek, die er door de digitalisering en streaming is gekomen. En het feit dat ze net daardoor eigenlijk minder eigentijdse dingen oppikt en alsmeer meer teruggrijpt naar oudere muziek. En ze geeft een voorbeeld: Bread.

Ik heb het net zo. Er is nog steeds zoveel goede muziek te vinden voor wie terugschakelt, voor wie in de achteruitkijkspiegel tuurt. Waaronder Bread, ja. Meer nog: de plaat van Bread die in de documentaire opdook, graaide ik een paar maanden terug uit de afprijsbakken. Ik heb 'm de dag na de docu nog eens opgegooid.

Fijn groepje, dat Bread. Akkoord, het wordt al snel in het verdomhoekje van de mellow seventies gegooid - mede dankzij hits als Everything I Own en Guitar Man - maar de tvdw toont ook dat de band af en toe wat steviger uit de hoek kon komen. Oh ja, en Tecolote zou uil betekenen in het Spaans.

Labels: ,

Tuesday, October 02, 2012

TVDW 30/09/2012 - Aimee Mann - Labrador (2012)

Popmuziek - en met name de liefde ervoor - heeft weinig uitstaans met consequent zijn. Sommige artiesten vervloeken we omdat ze steevast hetzelfde trucje blijven herhalen, plaat na plaat, in plaats van avontuurlijkere oorden op te zoeken en zich aan gewaagde kruisbestuivingen te, euh, wagen. Van andere artiesten smeken we haast dat ze dicht bij hun vertrouwde leest blijven, dat ze ons blijven verwennen met hun, ons zo vertrouwd in de oren klinkende aanpak.

Aimee Mann zit in de laatste categorie, en godzijdank serveert ze ook op haar nieuwe album Charmer die melodieuze, licht ironiserende pop noir die we van haar kennen. En die haar enkele jaren terug al een eerste tvdw opleverde trouwens. Wat we toen schreven, geldt nog steeds: Mann is als een kruising tussen Joni Mitchell in haar meest popvriendelijke gedaante (think How do you stop) en de meest bezadigde versie van Chrissie Hynde (ten tijde van pakweg Human).

Labels: , ,

Friday, August 20, 2010

TVDW 22/08/2010 - Squeeze - It's Over (1993)



Hoe een in het sukkelstraatje verzeilde carrière nieuw leven inblazen? Mogelijkheid één: je neemt je hits terug op, in een uitgebeende versie. Suzanne Vega deed het dit jaar met 'Close Up Volume 1'. Vond er maar niks aan. Als ik het schitterende Small Blue Thing wil horen, haal ik dat debuut van weleer wel terug boven, thankyouverymuch. Mogelijkheid twee: nodig een batterij in pinguinpakjes gestoken strijkers uit en go symphonic. Sting deed het dit jaar met - wat een gekunstelde titel - 'Symphonicity'. Vond er maar niks aan. Als ik het schitterende Every little thing she does is magic wil horen, enzovoort.

Squeeze verraste me met mogelijkheid drie: ze namen hun hits dit jaar opnieuw op. Punt. Niks geen extra beats, strijkers, unplugged toestanden of special guests. De leden van Squeeze sleutelden met meticuleuze precisie aan nieuwe, maar haast identieke versies van hun oude songs. Vandaar ook de titel van die nieuwe compilatie: 'Spot the Difference'. Bijzonder redundante oefening, een beetje het muzikale equivalent van wat in de filmwereld Gus Van Sants 'Psycho' was. Maar het werkt wel.

Vanuit Squeeze zijn heel wat lijntjes te trekken naar 'Goed Volk'. Paul Carrack, Jools Holland, Aimee Mann, Costello en Costello-drummer Pete Thomas: ze leverden allemaal hand- en spandiensten aan (of maakten deel uit van) de groep. De kern van Squeeze bestaat echter uit Glenn Tilbrook en Chris Difford, een songschrijversduo dat net als het duo Finn-broers bij Crowded House een carrière lang zoekt naar de song-die-de-Beatles-vergaten-te-schrijven. 'Spot the Difference' toont aan dat ze regelmatig in de buurt kwamen. Pulling Muscles (from a shell), Up the Junction, Hourglass en het overbekende Tempted: het zijn ambachtelijke juweeltjes, zowel in tekst als muziek. Laat It's over, mijn favoriete nummer van Squeeze, nu net niet op dat nieuwe album staan. Reden om 'Some Fantastic Place', de euh fantastische plaat uit 1993 waarop de song prijkt, nog eens uit de kast te halen. Samen met de tvdw-nominatie .

It's Over heeft echt àlles van een perfecte popsong. Die met de deur in huis vallende intro (wie denkt dat ik enkel kick op ellenlange door Trevor Horn gesuperviseerde intro's, heeft het fout). Die twee korte breaks verderop die, als kleine fijne hartaanvalletjes, de song doen opleven. Die brug, waarin de song een u-turn neemt terwijl Wijze Raad ("have confidence, have faith") weerklinkt. Die mooie oneliners. "I can wash her from my hair", niet meteen een tekstflard die we snel bij Lady Gaga terugvinden.

In de comments vind je niet enkel een link naar de tvdw, maar als bonus ook eentje naar "True Colours", de Squeeze-song die het dichtst aanleunt bij het werk van die andere Beatles-epigonen, Crowded House.

Labels: , , , , , ,

Monday, December 22, 2008

TVDW 21/12/2008 - Björn J:son Lindh - Bulldog (1973)



Tijd voor een persoonlijke favoriet uit de afdeling seventies funky jazz, het geweldige Bulldog van Björn J:son (sic) Lindh. Deze week verdiepte ik me in drie van 's mans platen, en dit nummer dreef opnieuw boven. Lindh is jazzfluitist wiens 5' of fame kwamen toen de twee B's van Abba hem vroegen om de dwarsfluitsolo te spelen op One Night in Bangkok van Murray Head. Lindh had toen al een aantal knappe jazzplaten op zijn actief, en speelde in 1975 ook al mee op de titelloze plaat van Abba. Ook in zijn jazzplaten duikt trouwens een Abba-connectie op: de vorig jaar overleden Ola Brunkert zit achter de drums.

Intussen is het eindejaar, dus tijd voor een muzikale round-up. In de vorm van een top 10? Waarom niet. De eerste twee posities zijn met overtuiging ingenomen en tekenen zich af van de rest. De acht overige plaatsen zijn onderling inwisselbaar, ik heb ze gerangschikt in functie van 'meest beluisterd in het afgelopen jaar'.

1. TV on the radio - Dear science,
2. The Feeling - Join With Us

3. Grace Jones - Hurricane
4. Jamie Lidell - Jim
5. Tim Grimm - Holding up the world
6. Dido - Safe trip home
7. Cut Copy - In Ghost Colours
8. Aimee Mann - @#ù&! Smilers
9. Lindstrom - Where You Go I Go Too
10. MGMT - Oracular Spectacular

Verder leuk werk van Death Cab For Cutie, Kooks, Steve Winwood, Etienne Daho, Mercury Rev (vooral voor hun overweldigende concert), Keane, The Hold Steady, Raconteurs, Liam Finn en Martina Topley-Bird. Geweldige singles van The Killers, The Black Kids, MGMT, The Script, Kooks.
Oh ja, en fuck Fleet Foxes.

Beste tv-moment: Tom Lenaerts die in De Slimste Mens het trefwoord Arno krijgt. Na obvious associaties als Oostende en TC Matic geeft hij een weergaloze derde: "overroepen". Big ups for Lenaerts!

De tvdw bijna vergeten, maar hier is 'ie. Enjoy en happy x-mas...

http://www.megaupload.com/?d=MLCLQSIQ

Labels: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Friday, October 03, 2008

TVDW 05/10/2008 - Aimee Mann - 31 Today (2008)



In de week van mijn verjaardag even plaatsmaken voor een Wiedergutmachung. Constant in de iPod zitten, regelmatig beluisterd worden en toch niet bekroond worden met een tvdw: dat is niet eerlijk. Aimee Mann heeft inderdaad (net als bv. Cut Copy, Donavon Frankenreiter en Jamie Lidell) al héél wat draaibeurten gekregen, maar een tvdw ontsnapte het kind tot op heden keer op keer. Die eerste single "Freeway" is voor mij een van de toppers van het jaar, en ook de full-cd laveert mooi tussen latter day Chrissie Hynde en poppy Joni Mitchell.
Even naar '31 Today' en die mooie maar schrijnende tekst:

I thought my life would be different somehow
I thought my life would be better by now
But it's not, and I don't know where to turn

Snel toevoegen dat de tekst geen parallel vormt met mijn gemoedsgesteltenis. Verjaren is altijd even balans opmaken, beetje zoals nieuwjaar. Nu, voor mij is die nog steeds overwegend positief. En overigens, ook de songtitel komt niet overeen met mijn leven.
Ik ben net 21 geworden.

http://www.sendspace.com/file/1tuis6

Labels: , ,