TVDW 17/05/2026 - Roberto Delgado - Le Freak (1979)

 

TVDW 1114. Eigenlijk had hier een tvdw van Al Green moeten staan. Een goede week terug tikte ik een exemplaar van "Al Green Explores Your Mind" op de kop, het album waarop de originele versie van Take Me To The River staat te blinken. Ik draaide 'm afgelopen weken regelmatig, genietend van die warme, soulvolle productie van Willie Mitchell. Al Green is net zoals Bill Withers iemand die een aantal jaren lang met een volstrekt eigen stijl een plaatsje kon opeisen in een nochtans erg dichtbevolkt genre.

Maar de tvdw gaat dus naar de man die hierboven afgebeeld is. Met een cowboyhoed, een sigaar en een poncho meet hij zich een zekere cool aan. Er bestaat nog een andere foto waarin Delgado met een grote sombrero op het hoofd een zwoele blik probeert te werpen. Het zijn uitzonderingen, want zovele afbeeldingen zijn er niet van hem. Op de meeste van zijn albums sieren exotische zwoele dames de hoes. Zo ook op "Jamaica-Disco", waaruit de tvdw komt, en waar een dame in een groen, weinig verhullend badpak in de les kijkt. Zij is duidelijk niet Roberto Delgado.

Roberto Delgado heet eigenlijk gewoon Horst Wende. Een Duitser, ja (- en we weten sinds Frank Farian  hoezeer die de muziekwereld kunnen bedotten). Wende's platen komen dicht bij wat nu culturele toe-eigening zou heten, iets waarin zijn landgenoot James Last ook een meester was. Vermomd als Mexicaan of verscholen achter hoezenpoezen bracht Wende, nommé Delgado, heel wat platen met Latijns-Amerikaanse muziek uit. Een praktijk die dichter bij huis ook Nico Gomez en Chakachas de nodige successen bracht.  

Zovele jaren later hébben sommige van die albums wel iets. Soms omdat ze gewoon erg goed gemaakt zijn - Chakachas zijn een goed voorbeeld - en soms omdat ze in hun kitscherige, vaak instrumentale arrangementen een (soms ongewilde) grappige, speelse laag toevoegen aan het origineel. Eentje die wel eens welkom is, als je het origineel beu gehoord bent. En nee, dat heeft niets te maken met (spuwt het woord uit) guilty pleasure, want daar wil ik me niet achter verschuilen. De tvdw is een goed voorbeeld. Het nummer was nog geen jaar oud, toen onze vriend Wende er zijn draai aan gaf, inclusief glissando blazerspartijen en vibrafoons. Een sure shot, in een van mijn volgende dj-setjes.

TVDW 10/05/2026 - Christopher Cross - Think of Laura (1983)

 

TVDW 1113. Dit zou de makkelijkste keuze ooit worden, de tvdw stond al een half jaar vast, van toen ik tickets kocht voor Christopher Cross. Zijn "Another Page", de plaat die hij uitbracht na dat debuut waarmee hij de grand slam scoorde (Grammy voor beste debut, album van het jaar, song van het jaar), was voor mij immers een landmark in mijn muzikale ontwikkeling. Net zoals "Killers" van Iron Maiden dat was voor mijn liefde voor hardere rock en Cowley's "Menergy" voor mijn liefde voor synthesizermuziek, was "Another Page" mijn gateway to soft rock. Cheesy en met overdreven emotionele teksten, maar verpakt in zo'n mooie melodieën en gestut door de smetteloze productie van Michael Omartion en de gastbijdragen van het gros van de muzikanten van Eagles en Toto, is "Another Page" een nagenoeg foutloos werkstuk. 

En nu kwam Christopher Cross nog eens naar Europa. Dus dat zou wel goed zitten voor die tvdw dacht ik, terwijl ik me neervleide in de Elisabethzaal. Niet dus. Het werd het concert waarvoor ik gevreesd had, niet dat waarop ik gehoopt had. Bij opener Alright was meteen duidelijk hoe aarzelend de karakteristiek hoge stem van Cross geworden was. De drie prominente achtergrondzangeressen stonden daar niet toevallig maar moesten alle zeilen bijzetten om de song overeind te houden. De songs werden dan nog eens dichtgeplamuurd door een overijverige drummer, die zo vooraan in de mix zat alsof de band Madison Square Garden probeerde te vullen. Ook de setlist viel me tegen. Elders op deze tournee bracht Cross al eens Talking In My Sleep of Words of Wisdom, de echte pareltjes die als deep cuts op de b-kant van "Another Page" staan te blinken. Maar in Antwerpen liet hij ze achterwege. Terwijl het concert vorderde, dacht ik song na song: neen dat wordt niets met de tvdw.

Tot de band aan het eind het podium verliet en Cross achterbleef met zijn pianist. Samen zette ze Think of Laura in, een song die Cross in de eerste helft van de jaren tachtig schreef als eerbetoon aan een bevriend meisje, dat overleed nadat ze een verdwaalde kogel opving - een geval van verkeerde plaats, verkeerd moment. 

"When you think of Laura / Laugh, don't cry / I know / She'd want it that way". Cross, wiens stem er aan het eind van het concert toch wat doorkwam, zong het en ik moest terugdenken aan mijn moeder. Net op deze dag overleed ze, twee jaar geleden. Een maand voordien had ze in het ziekenhuis nog gezegd: "Laat niet teveel traantjes voor mij / Leef vrij en blij / En denk af en toe aan mij".   

I know, she'd want it that way. 

TVDW 03/05/2026 - Sao Benitez - State of Independence (2002)

 

TVDW 1112. "Het klopt". De zaakvoerder van Bar Tabac kwam na driekwart van de vijf uur durende set richting de dj-booth, boog zich voorover en knikte: "Het klopt". Het was een mooi compliment en iets wat ik ook zelf wel aanvoelde, afgelopen vrijdag. Bij mijn eerste doortocht bij Bar Tabac leek alles inderdaad te kloppen. De vibe zat goed, ik wist me te houden aan mijn initieel plan en trapte niet in de val om te gaan crowdpleasen, de volgorde van songs was zoals ik 'm wou en het publiek - jong en oud - reageerde enthousiast. 

Tussen de zeventig tracks naast jazz ook wat soul, yacht rock, New Orleans-funk, wereldmuziek, een streepje Frans en wat speelse reggae. Ik kon me bedwingen om niet voor de sure shots te gaan (geen Teardrops van Womack & Womack, geen A Real Mother For You van Johnny Guitar Watson) en de paar momenten waarop ik gas terugnam - altijd moeilijk in te plannen zonder de flow te verstoren - bleken wonderwel te werken. 

Ik schep er op zo'n avond ook een genoegen in om enkele minder geloofwaardige acts in de set te moffelen; songs die als mavericks hun plaats opeisen in het geheel. Dream Express en The Houseband bijvoorbeeld. Verder zat er een knipoog in naar mijn papa (de obligate Al Hirt) en een eerbetoon aan de ons deze week ontvallen Tony Wilson (de man achter de eerste successen van Hot Chocolate). Dertien van de zeventig songs zijn (goedkope) aankopen uit de laatste vijf maanden. Ook dat is fijn om vast te stellen, ze rechtvaardigen - hoe stom dat ook moge klinken - voor mij de aankoop. De tvdw zit bij die recente vondsten. Een wat mij betreft glorieuze cover van het spirituele Jon & Vangelis-nummer, gebracht door Sao Benitez, een exotisch klinkend alter ego van een Britse bleekscheet, Ben Mitchell.

Waarom ik dit allemaal schrijf? Ik vraag het me ook af. Noem het zelfreflectie. Of egotripperig gezwam.  

01. Burt Bacharach – Monterey Peninsula / 02. Edmundo Ros – Let the sunshine in / 03. Carole King – Corazon / 04. Jackie Davis – What’s The Trouble? / 05. Jimmy Smith – The Cat / 06. Quincy Jones – Killer Joe / 07. Bill Withers – In Harlem / 08. Bob James – Touchdown / 09. George Benson – Soulful Strut / 10. Lionel Hampton – Happiness / 11. Bohannon – Trying To Be Slick / 12. Love Unlimited – Move Me No Mountain / 13. The Main Ingredient – Everybody Plays The Fool / 14. Mel & Tim – Starting All Over Again / 15. Nancy Wilson – Son of a Preacher Man / 16. Dusty Springfield – Wishin’ and Hopin’ / 17. Bongi Makeba – I was so glad / 18. Boz Scaggs – Why Why / 19. Bobby Caldwell – What you won’t do for love / 20. Little River Band – Curiosity Killed the Cat / 21. Sea Level – Fifty-Four / 22. Larry Carlton – You Gotta Get it While You Can / 23. Paolo Conte – Come Di / 24. Henry Mancini – Moanin’ / 25. Labi Siffre – It Must Be Love / 26. Al Hirt – Afrikaan Beat / 27. Keely Smith – It’s Been A Hard Day’s Night / 28. Donovan – Mellow Yellow / 29. Julie Driscoll Brian Auger & Trinity – Season of the Witch / 30. Deniece Williams – Free / 31. A Taste of Honey – Sukiyaki / 32. The Emotions – Ain’t No Sunshine / 33. Sarah Vaughan – Come Together / 34. Grover Washington Jr. – Innercity Blues / 35. Kenny Burrell – Chitlins Con Carne / 36. Donald Byrd – Christo Redentor / 37. Jimmy McGriff – It Feels So Nice / 38. Maynard Ferguson – Fantasy / 39. Earth Wind & Fire – Africano / 40. Mandingo – Fever Pitch / 41. Joao Donato – Whistle Stop / 42. Airto Moreira – Circo Marimbondo / 43. Santana – Gitano / 44. Manteca – Jungle Beast / 45. The Meters – People Say / 46. The Houseband – Hey Pocky a-way / 47. Malcolm McLaren – Double Dutch / 48. Paul Simon – Gumboots / 49. Toure Kunda – Fode / 50. Manu Dibango – Soul Makossa / 51. Stevie Wonder – Boogie On Reggae Woman / 52. Andrea True Connection – White Witch / 53. Serge Gainsbourg – Evguenie Sokolov / 54. What Fun – The Right Side Won / 55. Sheila – Psychodrame / 56. Chagrin d’Amour – Chacun Fait (c’qui lui plait) / 57. Hot Chocolate – Disco Queen / 58. Dream Express – Cast Your Faith to the Wind / 59. Maze feat. Frankie Beverly – Joy and Pain (live) / 60. Womack & Womack – Life is Just a Ballgame / 61. Annabel Lamb – So Lucky In Bed / 62. War – Cisco Kid / 63. Grace Jones – Use me / 64. Curtis Mayfield – Pusherman / 65. Nona Hendryx – Transformation / 66. Johnny Guitar Watson – Your Love Is my love / 67. Galliano – Long Time Gone (album version) / 68. Marvin Gaye – Got To Give It Up (extended version) / 69. Sao Benitez – State of Independence / 70. Crusaders – Street Life.