TVDW 15/02/2009 - The Silencers - Scottish Rain (1988)

"The modern world is devoted to vanishing species, vanishing weather and vanishing capacity to wonder".

Goed gezegd van Douglas Coupland, in zijn boek The Gum Thief dat ik afgelopen week meegraaide op de luchthaven van Wenen. Vier dagen weg om met de Audi Ice Experience op ijs rond te schaatsen achter het stuur van een nieuwe A4, dat is behoorlijk prettig. En de reis heen- en terug biedt wat tijd om te lezen. Zo las ik ook "Light My Fire" van Ray Manzarek, toetsenist van The Doors. Nice reading, het gaf me zin om dat geweldige L.A. Woman, de zwanenzang van de groep, nog eens boven te halen. Maar dat zal voor volgende week zijn.

Deze week was (o.a.) voor The Silencers, de Schotten wiens album A Blues for Buddha uit 1988 ik ooit uit een afprijsbak haalde. Folkrock brachten ze, op de kruising van The Alarm, Deacon Blue en Simple Minds. Met Painted Moon, The Real McCoy en Bulletproof Heart oogsten ze ooit wat radiohitjes. Maar hun klassieker is "Scottish Rain", dat deze week de tvdw-nominatie wegkaapt. Een erg sfeervolle song, met in de intro en outro galmende gitaartoetsen die het beste van Burchill en The Edge in gedachten brengen.

http://www.sendspace.com/file/kpfpsw

En als bonus nog een nummertje van Fingerprintz, de voorganger van The Silencers en een groepje dat met "Wet Job" (1979) een cultklassieker schreef uit de new wave periode. Onze Belgisch Glimmer Twins (later: The Glimmers) pikten het nummer op voor Fabriclive 31, het uitstekende mixalbum dat ze maakten voor de Londense nightclub Fabric.

http://www.sendspace.com/file/b4n56q

TVDW 12/06/2005 - Rob Thomas - I am an Illusion (2005)

Als we kans zien om nog eens tegen de stroom van de Goede Smaak in te roeien, doen we dat natuurlijk. Rob Thomas is niet bepaald de meest geliefde artiest in de rockgeschiedenis. Hij is zelfs de trotse bezitter van een heuse "hate site", een van die rare abberaties van de internetrevolutie en normaliter toch enkel weggelegd voor de allergrootsten (check: www.angelfire.com/rock/fearhispenis/). Thomas mag dan al een fout verleden hebben als frontman van het grunge light groepje Matchbox 20 en zijn huidige hitsingle Lonely No More mag dan al onwelriekend veel gemeen te hebben met de formulematige commerciële spullen van Enrique Iglesias en Ricky Martin, maar wie Rob Thomas’ eerste soloplaat een kans geeft, wordt meer dan eens aangenaam verrast. Rob Thomas is dan ook voor geen gat te vangen. Met Matchbox 20 bracht hij vervelende, gezwollen grungerock à la 3 Doors Down, maar niet vergeten: ook “Smooth”, die spectaculaire comeback-hit van Santana, werd door hem geschreven en ingezongen. Solo-cd Something To Be is duidelijk bedoeld als staalkaart van Thomas’ songschrijvertalent. Testosteron-rock, aanstekers-in-de-lucht ballades en enkele popnummers die wel van Sting hadden kunnen komen: het staat er allemaal op. Geholpen door de perfecte productie van Matt Serletic (zie ook Collective Soul) en met Wendy Melvoin (zie Wendy & Lisa) als gitariste op alle songs, is het resultaat, de twee occasionele uitschuivers even buiten beschouwing gelaten, een onverwacht fijne plaat. Absolute topper (en vandaar een logische TVDW) is het dreigende, donkere "I Am An Illusion", een mooi voorbeeld van hoe vorm en inhoud perfect kunnen samenvallen in een song. De tekst - vervreemding, vertwijfeling, waanbeelden - vindt een equivalent in de muziek: een bijzonder zware, rollende baslijn, en halverwege de song een diepe, manische blazerspartij die stampend en snuivend binnen komt geschoven.