TVDW 17/10/2010 - The Coral - 1000 Years (2010)

Oververdiende tvdw, dit. The Coral had ik tot op heden afgedaan als zo'n typisch single-groepje. Niet zonder reden: op de twee cd's die ik van deze Britten in huis heb, zijn de singles zowat de enige hoogtepunten. "Pass it on" bijvoorbeeld, of "Don't think you're the first": inmiddels alweer door de mist van de eeuwigheid verzwolgen, maar best aardige popsongs. Ook nieuwe single "1000 years" is van dat: toen ik 'm eind augustus op Classic21 hoorde voorbijkomen, spitste ik meteen de oren. Aangename verrassing is ook bijhorende full-cd Butterfly House van a tot z erg genietbaar blijkt. The Coral heeft zich dit keer volledig ondergedompeld in de sixties, het album lijkt wel een perfecte kruising tussen CSN&Y, The Byrds en early Kinks. Een heerlijke stijloefening.

TVDW 25/10/2009 - Monsters of Folk - Dear God (sincerely M.O.F.) (2009)

Phew, om te duizelen, zo'n drukke week. Qua muzikale input dan toch. Dan heb ik het niet louter om het voorbereidende werk voor www.detroitbreakdown.be. Daarbuiten stond maandag nog het concert van Athlete op het programma, in de Botanique en samen met Shamrockske Nico. Aangename avond, al vond ik dat de groep zeker in het begin minder imposant was dan op plaat. Gelukkig waren er genoeg sterke nummers om niet te vervelen. Een extraatje bood de electriciteitspanne midden in de set - zoiets levert altijd leuke momenten op. Verderop in de week kreeg de ipod niet een, niet twee maar drie albums te verwerken die mogelijk zullen worstelen om een plaatsje op het eindejaarslijstje. Er was de nieuwe Echo & the Bunnymen, en het (eenmalige?) samenwerkingsverband tussen The Glimmers en Tim Vanhamel (Disko Drunkards). Twee platen die de volgende weken nog luisterbeurten verdienen. Meest indrukwekkend was echter Monsters of Folk, met vier songwriters die in andere groepen al naam hebben gemaakt (wiki maar even naar hun achtergrond). Het full album is een heerlijke ontdekking, met songs die me doen denken aan Petty, Travelling Wilburys, CSN&Y en The Jayhawks. Voorwaar grote referenties - doodjammer van die dwaze groepsnaam. De tvdw is de single, die de aandacht trekt door de mooie falsetto en het opmerkelijke instrumentarium. Die harp is een al even markante toets als bijvoorbeeld dat clavecimbel op die debuutplaat van Portishead. An earcatcher, mocht zoiets bestaan.

http://www.sendspace.com/file/0yf87c