TVDW 23/10/2016 - Athlete - Black Swan Song (live) (2012)

Er zijn zo van die weken dat een bepaalde song zoveel belangrijker is dan alle anderen. Op weg naar Brugge afgelopen donderdag, beluisterde ik "Steve McQueen" nog eens. De plaat van Prefab Sprout is om tal van redenen iconisch voor mij. Omwille van de songs natuurlijk, in eerste instantie. Met name tracks 2 tot en met 9 zijn als het ware de belichaming van perfecte pop: romantische, ademende liedjes met in songstructuur, instrumentatie en tekst tal van verrassende, subtiele wendingen. Omwille van het moment van uitgave ook: "Steve McQueen" kwam uit in juni 1985, een scharniermoment voor mij - net tussen middelbare school en universiteit. Omwille van de producer, mijn Held Thomas Dolby. En - misschien zelf: vooral - omwille van die ene zinsnede uit de song Goodbye Lucille #1. Life's not complete / 'till your heart's missed a beat. Mijn favoriete songquote ever.

De tvdw stond met andere woorden vast. Tot, volkomen onverwacht, Black Swan Song mijn pad kruiste. In de live-versie, uit 2012. De studioversie schopte het in 2009 al tot tvdw. Sindsdien groeide het nummer - ik wik mijn woorden - uit tot een van mijn top 3 favoriete songs van het laatste decennium. En toch wist ik eigenlijk al die tijd blijkbaar niet wat er gezongen werd. Wat ik voor "sympathy" nam, blijkt eigenlijk "symphony" te zijn.

I've been racing the clock
And I've run out of steam
I am ready for my final symphony
Oh my body is weak
But my soul is still strong
I am ready to rest in your arms

Hoedanook: unforgettable, this.

TVDW 27/11/2011 - The Pop Gun - The Game (1989)

Afkicken na alweer een geslaagde Detroit Breakdown Quiz, de achtste al. Met dit keer een volledig Belgische focus, dankzij de onnavolgbare research van Hans en Joris. Logisch dus dat na wekenlang een huis, computer en wagen vol Belpop te hebben, de tvdw naar een Belgische groep gaat. En waarom dan niet meteen naar The Pop Gun. Hun twee albums blijven pareltjes van leuke pop, met zowel in de zanglijn als in de arrangementen vaak net dat tikkeltje 'meer'. Ik herinner me ook nog een knap concert van de groep op Marktrock, in 1990, waar ze verrasten met covers van zowel John Cale (Dead or Alive) als Prefab Sprout (met The Golden Calf dan nog!).

Plus: I wanna make a picture of you when you come - dat was toch een tekstflard die recht uit de mond van Prince had kunnen komen, niet? Nu ik eraan denk: The game, de tvdw en een van de persoonlijke hoogtepunten uit de pakweg 200 audiofragmenten van onze DB-quiz, heeft een drumritme dat wel een uitgebeende versie lijkt van Housequake. Shut up, already, damn!

Benieuwd waar ze tegenwoordig mee bezig zijn? Op
http://thepopgun.wordpress.com/ vind je de demoversie van een nieuw (nu ja, relatief nieuw)nummer. En begot, het klinkt alweer niet slecht...

TVDW 07/03/2010 - Martha & the Muffins - Life's too short to long for anything else (2010)

In feite had ik dit weekend in de Union Chapel in Londen moeten zitten. Mijn Held gaf er een teken van leven: onder de titel "Circumnavigating the Flat Earth" hield Thomas Dolby een eenmalige reunie met zijn tourband van 1984, aangevuld met speciale gasten als Trevor Horn en enkele leden van Prefab Sprout. Helaas, je kan niet alles hebben, dus bleef ik braafjes thuis - om minstens even nuttige dingen doen. Zoals kijken naar No Country For Old Men. En het uitspitten van hardnekkige bamboe.

Als alles goed zit, komt Thomas Dolby dit jaar met een nieuw album - 18 jaar na 's mans laatste studioalbum Astronauts & Heretics. Toeval wil dat hetzelfde gezegd kan worden van this week's tvdw artist: ook Martha & The Muffins vierden met het vorige maand verschenen album Delicate een terugkeer na 18 jaar stilzwijgen. Ik heb 'm afgelopen week met veel plezier gedraaid. Geen geforceerde poging om eigentijds te klinken, maar evenmin een krampachtige oefening om het verleden te doen herleven. Wel heel wat fijne songs, waaronder de tvdw nog het mooist is: mijmerend in tekst en muziek, en met een sfeer die neigt naar enkele mooie ballads van The Pretenders.

Zo komt het dat Martha & the Muffins, waarvan ik tot voor kort nauwelijks meer kende dat dan iconische Echo Beach, nu plots twéé tvdw's weten weg te kapen in anderhalf jaar tijd. Over de eerste tvdw kan je hier iets lezen:
http://koop05.blogspot.com/2008/09/tvdw-28092008-martha-muffins-walking.html

http://www.sendspace.com/file/6qez8p

Een meer dan terechte tvdw, al heb ik vrijdag, na een redelijk kl*te werkweek, ook aan een onwelvoeglijk hoog volume genoten van dit streepje NWOBHM.

Open the gates, assemble the gun
Wait at the red, for the president's run...

http://www.sendspace.com/file/wen95r

TVDW 27/09/2009 - The Jam - Going Underground (1980)

Normaal moest hier een tvdw uit de nieuwe Prefab Sprout staan, het was immers zowat de enige cd die ik vorige week beluisterde en de verwachtingen waren - màg het even - hooggespannen. Maar wat een ontzettende teleurstelling is die nieuwe "Let's change the world with music"! Bij sommige songs heb ik zelfs de skip toets gebruikt, kan je nagaan. En dat terwijl Steve McQueen een van mijn favoriete platen van de eighties is. Maar ergens along the way moet McAloon de focus zijn kwijtgeraakt, de nieuwe plaat is een opeenstapeling van suikerzoete bespiegelingen en archaische arrangementen. Tekstueel weet de man nog steeds hier en daar wel een mooie allegorie of metafoor te brengen - veelal gebruik makend van zijn geliefkoosde onderwerpen: de sterren, de engelen, de goden - maar verder: geen song die blijft hangen. Bij de schaarse nummers die beluisterbaar blijven, komt de hopeloos verouderde productie stokken in de wielen steken.

Afgelopen drie dagen werden opgesoupeerd aan een (kinderloze) city trip naar Londen. Tate Modern, Kensington Park, St. Paul's, uit eten bij de Indiër en de Koreaan, naar 'We Will Rock You' musical (10 x zo plezant als het laatste optreden van Queen in het Sportpaleis), Chinatown, Covent Garden, Portobello Road.... Veel bedrijvigheid, veel multiculti... de moeite. Vlakbij Buckingham Palace zwaaide William de Britse troonopvolger zelfs naar ons, toen hij, aan het stuur van zijn Audi en gegangmaakt door twee security wagens, uit een zijstraatje kwam en ons samen met een handvol andere innocent bystanders voorbijsnelde. Koop The Royalty Watcher!

Het was zowat de vijfde keer dat ik Londen was. De allereerste keer was ik achttien en trok ik op mijn eentje met de rugzak naar Engeland. Vleugels uitslaan enzovoort. Ik had mijn ietwat bezorgde ouders weliswaar kunnen overhalen om me te laten gaan, maar maakte toch een klein tactisch foutje. In plaats van ze na aankomst in de UK een geruststellend telefoontje te geven, startte ik meteen mijn kommerloze tocht, vrolijk van jeugdherberg tot jeugdherberg trekkend. Tot ik het na zowat zes, zeven dagen de moeite vond om, vanuit een phone booth op Leicester Square, een seintje te geven richting Limburg. Mijn doodongeruste moeder had intussen de politie en Interpol al ingeschakeld. Nu ik zelf in de categorie van ouders val, begrijp ik haar enigszins.

Een thematische tvdw lijkt me op zijn plaats. Tijdens de drie dagen Londen en het veelvuldige gebruik van de metro (stopplaatsen voor ons hotel: Barbican of Old Street), spookte de back catalogue van The Jam onwilllekeurig door mijn hoofd. In the City, Billy Hunt, That's Entertainment... God wat waren ze goed, deze troonopvolgers van The Who. Anderen dweepten met de jonge Joe Jackson of Costello, met de Sex Pistols, The Stranglers of The Clash - maar qua angry young men is The Jam toch altijd dé groep naar mijn hart geweest. En 'Going Underground' een van hun absolute klassiekers - ik ken weinig songs die zo'n hoogdringendheid uitstralen.


http://www.sendspace.com/file/n8xad1

TVDW 26/07/2009 - Thomas Dolby - Airwaves (demo) (1981)

"FSK ab 0 freigegeben". What the f**k is dat nu weer? Droppen de twee remastered en expanded uitgaves van The Golden Age of Wireless en The Flat Earth eindelijk in de bus, en wat staat er op de hoes gedrukt, in een schreeuwlelijk wit kader? FSK ab 0 freigegeben. Geen idee wat het te betekenen heeft, vermoedelijk iets van eco of tax free of importrechten, maar het ontsiert natuurlijk wel de hele re-issue. In deze downloadtijden zijn het de extraatjes die de platenkoper kunnen overhalen om nog geld neer te tellen voor echte cd's. Bonus tracks, boeiende liner notes, rarities... Ze zijn allemaal te vinden op deze twee re-issues en ik heb ze deze week met veel plezier (her-)ontdekt. Goede investering dus. Alleen doodjammer van die Duitse opdruk op het hoesje.

Dat Dolby een van mijn helden is, is op deze blog al meermaals gemeld. Ook al is zijn debuutplaat ondergedompeld in synths en drummachines, toch is ze in mijn oren erg waardig oud geworden. Je hoeft ze maar naast de in dezelfde periode uitgebrachte platen van pakweg Thompson Twins en Depeche Mode te leggen, om te begrijpen wat ik bedoel. Dolby heeft in zijn (korte en erg fragmentarische) carrière overigens bewezen dat hij over een erg brede muziekinteresse (en/of een goed gevuld adressenboekje) beschikte. Hij werkte bijvoorbeeld samen met (leden van) XTC, The Grateful Dead en verder met Bowie, Stevie Wonder, Joan Armatrading, Ofra Haza, Joni Mitchell, Prefab Sprout, George Clinton en Ryuichi Sakamoto (...en ja, ook met Def Leppard en Foreigner...). Een samenwerking met Michael Jackson was er ook ei zo na van gekomen, ten tijde van Dolby's Amerikaanse top 10 hit 'She Blinded Me With Science'. Dolby werd uitgenodigd ten huize Jackson, de twee hadden een langdurige, erg aangename babbel (waarbij Dolby plots raar opkeek toen hij allerlei jong grut zag rondlopen in het gigantische huis). Nadien schreef hij een song voor MJ en stuurde ze op. De reactie van MJ was nogal lauwtjes, hij hield enkel van de drums, zo liet hij weten. De song in kwestie begon met de sample "tell me about your childhood"... achteraf gezien logisch dat MJ het maar niks vond. Dolby nam het nummer dan maar zelf op, het werd zijn grootste hit in Engeland: Hyperactive.

De tvdw is een van de bonus tracks die bij 'The Golden Age of Wireless' hoort. Het is een demo die voordien enkel te vinden was op 'From Brussels With Love', een compilatie van Les Disques Du Crépuscule die aanvankelijk enkel op cassette uitkwam, met verder bijdragen van andere left of center artiesten als John Foxx, Brian Eno en the Durutti Column. Airwaves kwam later in een meer georchestreerde vorm terug op 'The Golden Age...', maar het is deze erg spaarzame, atmosferische versie die Dolby altijd is blijven koesteren. Bij de liner notes laat de man weten dat Trevor Horn en Elton John ooit met het idee speelden om er een cover van op te nemen. En Dolby stipt ook fijntjes aan dat Billy Joel goed moet geluisterd hebben naar het nummer. Vergelijk de melodie van de zanglijn maar met de 'remember Charlie, remember Baker' lijntjes in Goodnight Saigon...

http://www.sendspace.com/file/8v40jv

TVDW 23/09/2007 - The Adventures - Send My Heart (1985)

Sommige weken is er geen concurrentie en staat de TVDW onwrikbaar vast, soms, zoals afgelopen week, is het duwen en trekken om een plaatsje te bemachtigen. Ik ben er nog niet helemaal uit of die cd van Bat For Lashes briljant is of gewoon interessant. Ook die nieuwe van Felix Da Housecat is bij momenten erg vermakelijk, vol met vocoders en old school synth effectjes. Dan was er nog World Container, album nummer 11 van de Tragically Hip en verrassend genoeg een van hun allerbeste. Verrassend, want hun laatste drie cd's waren net iets teveel more of the same, vond ik. De nieuwe is echter een voltreffer, een plaat die je meteen bij de ballen grijpt en waarin Gordon Downie weer enkele heerlijk kryptische teksten loslaat (inclusief het namedroppen van zowel Dylan als Freddie Mercury). Dat belooft voor het concert van over vijf dagen. Uiteindelijk waren het toch The Adventures die het meeste luisterbeurten kregen en zich, met warmwaterkruik en tv-dekentje, het langst in mijn oorschelp wisten te nestelen.
Haast alle eighties compilatie-cd's staan keer op keer stil bij de wat platgedraaide classics (don't you want me, shout, karma chameleon, relax... you know the deal). Laat mij een compilatie maken van de echte pareltjes uit de jaren tachtig, en geheid is er een plaatsje vrij voor Send My Heart; misschien wel qua stijl de ultieme song van dat decennium (en niet toevallig pal in het midden, in 1985, uitgebracht). Kristalheldere falsetstem, scherpe, zuinige gitaarriffs à la Burchill, powerdrums met veel echo en een stevig verankerde bass: it was all acceptable in the eighties.
The Adventures kwamen uit Ierland en speelden in de loop van hun vier albums durende carrière samen met o.a. Lloyd Cole en leden van Prefab Sprout en Hothouse Flowers. Hun debuut, waaruit Send My Heart komt, klinkt nog steeds sterk, als muziek die zich tussen The Dream Academy en China Crisis zou kunnen wringen. En Send My Heart zelf? Ach, luister gewoon hoe dat koortje de song na de twee eerste strofes tot op hemelse hoogte bij het refrein hijst... Aaah, pure eighties pop bliss.

http://www.sendspace.com/file/b2usq0