TVDW 16/06/2013 - Foals - Providence (2013)

Ja, ik had kunnen kiezen voor iets uit die plaat van Disclosure (opvallend leuke retrotrip richting de early house van weleer), of ook een track uit de fijne sixtiespop comebackplaat van het Canadese The Grapes of Wrath was een mogelijkheid. Maar ik ga toch maar voor tvdw nummer 2 uit die meest recente cd van Foals. Blijft zich keer op keer naar voor wringen op de iPod, met name dan deze kopstoot van een song, die zich in de allerbeste Muse-traditie een weg baant naar een apocalyptisch, heftig slot.

TVDW 03/03/2013 - Foals - Late Night (2013)

Er zal wel champagne zijn ontkurkt, toen My Number was ingeblikt. Eindelijk die single die de grote doorbraak zou forceren, dat wist men toen al in de studio. Daarvoor klonk het gewoonweg te catchy.
Foals maakt met album nummer drie een grote sprong voorwaarts. Dé grote sprong voorwaarts zelfs, het lijkt wel een make-or-break plaat. Vandaar ook de bestudeerde sound, met heel wat door exotische percussie voortgedreven songs die door Yeasayer lijken beademd, en met twee straffe lappen topzware cyberrock die wel van Muse hadden kunnen zijn. Jammer van de overbodige nummers helemaal in het begin en helemaal aan het eind.
Het topnummer zit middenin. Luister hoe Late Night een eerste keer openbloeit rond 2'40", en dan nog een tweede keer op 4'08". En merk op hoe dat heerlijk strakke Charlie Watts-achtige ritme de song voortdrijft, als een modernere versie van Miss You (of, voor wie een Belgische referentie wil, van Admiral Freebee's Always on the Run).

TVDW 14/08/2011 - Applause - Hope you're better (2011)

Toen deze track vorige week op Classic 21 voorbijkwam, spitste ik meteen de oren om de afkondiging mee te pikken. Het bleek om een nieuw groepje te gaan, driekwart Belgisch maar met een Franse zanger. Hun album "Where it all began" is een moedige poging om met een eigen geluid te komen, en vermijdt een aantal valkuilen (overproductie, evenveel genre-oefeningen als songs) die meestal met debuutplaten gepaard gaan. Ze klinkt transparant dankzij producer Daniel Presley (die voordien voor o.a. Breeders, Faith No More, The Call en onze Axel Bauer werkte), en de songs stuiteren mooi tussen de french touch van Air/Phoenix en een light versie van Muse. Luister bij de tvdw vooral naar de mooie brug, waarop synths binnenglijden die haast van The Korgis lijken te komen.

TVDW 10/12/2006 - Paul Simon - Father and daughter (2006)

Dubbele verjaardag. Honderdste blog-tvdw. Alsook: gisteren werd de jongste dochter twee jaar. Meer dan gepast om een track te plukken uit wat voor mij de allerbeste cd van het jaar was: Surprise, van Paul Simon. Een hoogmis aan subtiliteit, aan clevere songwriting, aan oh zo gedoseerde vocals, aan geïnspireerde songtekstschrijverij.
En terwijl we bezig zijn, laat ik meteen mijn 'Best of 2006' geven.

01. Paul Simon - Surprise

02. Muse - Black Holes and Revelations (over the top sonic adventures)

03. Donavon Frankenreiter - Move by yourself (crossroad between southern rock and laidback soul)

04. Jhelisa - A primitive guide to Being There (staalkaart van soulmuziek in al zijn facetten)

05. John Mayer - Continuum (foutloze rockbluessoulpop)

06. Wolfmother - Wolfmother (jonge lefgozers brengen vette old school hardrock)

07. Josh Rouse - Subtitulo (Amerikaanse singer-songwriter stuff vanuit een Spaans ingeslapen dorpje)

08. Killers - Sam's Town (bevestiging na de hype)

09. Krista Detor - Mudshow (romantische pianoballads voor wie verder wil dan Tori)

10. Ed Harcourt - The beautiful lie (barokke melancholie en weltschmerz van de Britse Tom Waits)

reservebank: The Feeling - twelve stops and home (fijne pop uit de oude doos)

Pffft-plaat van het jaar: Information van Beck. En de alom geroemde laatste van Scritti Politti werkte (God knows I've tried) bij mij ook niet. Mag ik ook nog even melden blij te zijn met de terugkeer van Thomas Dolby? Zijn Sole Inhabitant Tour deed enkel de VS aan, maar de gesigneerde exemplaren van zowel dvd als cd heb ik inmiddels besteld. En de man werkt aan nieuw materiaal. Net als Queen + Paul Rodgers, trouwens - old heroes never die.

Nog even Surprise bejubelen? Het is met voorsprong de plaat met de grootste bewaarwaarde. Simon pakt zware onderwerpen aan als vergankelijkheid, lotsbestemming, en geloof maar hij verpakt ze in heerlijke, vaak lichtvoetige popsongs - met soundscapes van Brian Eno waarin het heerlijk verdwalen is. En er zijn de erg tot de verbeelding sprekende lyrics, zonder twijfel de beste die we dit jaar op cd vonden.

Zoals Simon, in de tvdw, met een knipoog zingt: "I'm gonna stand guard / Like a postcard of a Golden Retriever." Happy birthday, Hanne.

http://www.sendspace.com/file/82cqab

TVDW 23/07/2006 - Muse - Knights of Cydonia (2006)

En dan weten dat ik hun debuut maar niks vond en hun optreden op de wei van Werchter 2004 bij mij als pokkeherrie in het geheugen staat gegrift (we citeren uit het toenmalige artikel: "pedante, loeiharde set" en "een muur van lawaai waar we niet graag tegenaan schuurden"). En nu ben ik haast verplicht hen met een TVDW te bedanken; qua Wiedergutmachung kan het tellen. "Black Holes and Revelations", de overweldigende nieuwe cd van Muse greep me meteen bij het nekvel. Best mogelijk dat aan het eind van de rit 2006 geen enkele cd meer spins zal scoren als de deze. Ze opzetten levert niet zomaar een luisterbeurt op, eerder een heuse sonic adventure. De eerste keren ben je van je sokken geblazen door het avontuurlijke karakter en de no holds barred benadering, de daaropvolgende keren vallen de referenties naar andere groepen je op, rond de achtste sessie ben je opnieuw nuchter genoeg om de niet mis te verstane anti-Bush&Blair lyrics te ontwaren. "Black holes..." is een pompeuze, pompende soundtrack bij deze woelige tijden. Over die referenties: "Starlight" lijkt met zijn rollende baslijn en eenvoudig loopje op de elektrische piano wel op (de betere) Placebo; "Map of the Problematique" start als iets van Depeche Mode met een Cure-gitaartje; de sexy falsetto funk van "Supermassive Black Hole" had op "Head Music" (Suede) kunnen staan; het schuimbekkende "Assassin" wordt voorgestuwd door een intro van pure metal die aantoont dat co-producer Rich Costey zijn strepen verdiende bij Rage Against the Machine. Onderhuids duikt meer dan ooit Queen ook op. Frontman en songschrijver Matthew Bellamy staat bekend als grote Queen-fan, regelmatig duiken dan ook echo's op van Mercury & Co. ten tijde van Queen II of Sheer Heart Attack (de aangezogen multiple backing vocals, de in elkaar geweven zangpatronen, de effectpedalen van May, het alle-meters-in-het-rood slotakkoord in "Take a Bow") - evenwel in een hedendaags geluidstapijt gedrapeerd. Ik maak mezelf graag wijs dat mocht Mercury nog leven, hij met Queen anno '06 een album zou maken dat dichter bij deze van Muse zou liggen, dan bij de pastiche-rock van The Darkness. TVDW kiezen was eens te meer niet makkelijk; slotsong "Knights of Cydonia" won uiteindelijk het pleit. Leuke trivia rond die "Cydonia": dit is een regio op de planeet Mars, eentje waarvan de Mars Global Surveyor in 1998 foto's nam. Op een ervan meenden E.T.-believers in de kraters van Mars een menselijk gelaat te kunnen ontwaren; meteen reden om tal van conspirary theorieën à la Roswell op te starten. Voor Bellamy niet meer dan een aanleiding om een song te schrijven die start als een cyberversie van een instrumental van The Shadows en die eindigt, na een a capella break, met een fantastische tot luchtgitaar uitnodigende outro van twee minuten. De nieuwe Muse: OTT science-fiction rock for now people.

http://www.sendspace.com/file/edrnix

TVDW 12/02/2006 - Savalas - All over you (2006)

Het moet al raar lopen mochten we na Ozark Henry, Novastar en Hooverphonic binnenkort ook geen nieuw Belgisch succesverhaal hebben met Savalas. Een groep die muzikaal wel wat gelijkenissen vertoont met drie bovengenoemde bands. In de rangen zitten keyboardspeler David Poltrock (zie o.a. toetsenwerk bij Hooverphonic, Jan Leyers, Janez Detd, Monza - maar ook de productie van Sadness van Stash - en, pop trivia, van het eurovisie-preselectie nummer van Afi) en zanger Jan Roelkens (bekend als een van de groepsleden van Vlaanderens beste covergroep: No Exit - check www.no-exit.be) . Het titelloze debuut van Savalas is een erg verzorgde cd geworden, met een prachtige productie, gastrolletjes voor oa Geike Arnaert, Tom Vanstiphout en Geoffrey Burton, en met muzikaal gezien heel wat afwisseling: Beatles-achtige songs staan naast britpop à la Blur, er zijn wat sfeervolle ballads met mooi ingekleurde strijkers en koperwerk, en met "Ball of more" komen ELO en Muse mekaar tegen in een bombastische nummer van amper 3 minuten. TVDW "All over you" is een gedreven old school poppy nummer dat wat weg heeft van Squeeze, en met enkele in elkaar geweven heerlijke melodieën. Catchy as hell. In het oog te houden, dit groepje.