TVDW 27/09/2015 - Bruce Woolley & the Camera Club - English Garden (1979)

Een raar stukje popgeschiedenis, ergens eind jaren zeventig. Bruce Woolley, een bebrilde Buddy Holly-lookalike (centraal bovenaan de foto) wordt als zanger ontdekt door Muff Winwood (de oudere broer van Steve en in 1978 producer van het debuut van Dire Straits). Samen met Trevor Horn en Geoff Downes schrijft Bruce een nummertje, "Video Killed The Radio Star", en nog wat bijkomende songs. Vervolgens verzamelt Woolley wat muzikanten rond zich (waaronder een piepjonge Thomas - toen nog Tom - Dolby, rechtsonder op de foto) en neemt de plaat "English Garden" op. Een paar maanden later stichten de twee andere auteurs van dat ene nummertje, Horn en Downes, ook een groepje. Dat wordt The Buggles. Op hun debuut hernemen ze dezelfde song, maar dan in een ander arrangement (en met een halve minuut extra speelduur). De rest is geschiedenis. Video Killed the Radio Star is de allereerste videoclip op MTV en wordt dé hit van '80. Correctie, niet enkel van 1980; zelfs de eighties tout court worden perfect getoonzet in dat nummer.

Woolley verkoos na die eerste en enige soloplaat een carrière in de schaduw. Al maakte hij wel nog indruk: hij infiltreerde in de entourage van Grace Jones en viel o.a. te horen op "Slave To The Rhythm" - een song waaraan tien maanden (!) werd gewerkt in de studio, en die Woolley oorspronkelijk (mee) schreef voor Frankie Goes to Hollywood. Woolley bleef ook bevriend met Thomas Dolby en is te horen op diens eerste twee platen.

Het fascinerende is natuurlijk om op die ene plaat "English Garden" te luisteren naar de allereerste versie van Video Killed The Radio Star. Woolley, Dolby en de anderen maken er een jachtig, gitaargedreven stukje powerpop van. De versie viel echter tussen de plooien. Een beetje alsof je een afspraak hebt met de popgeschiedenis, maar een half uurtje te laat - of in dit geval: te vroeg - komt.

Ik heb intussen twee versies van dat cult-album "English Garden" op vinyl en draai ze af en toe, met veel plezier. Als tvdw kies ik niet voor die oorspronkelijke versie van Video... (dat is een typische muziekquizzen-song, trouwens + snel terug te vinden op youtube), maar voor het niet te youtuben openingsnummer/de titeltrack. Woolley zingt er op de licht neurotische manier die destijds zo in zwang was (zie ook The Cars, Sparks), Dolby tovert halfweg wat bliepjes uit zijn eerste synths, en een snerpende gitaar geeft de song een gekarteld postpunky kantje.

TVDW 04/09/2011 - The Seahorses - Love is the law (1997)

Ik dacht even dat ik droomde. Wat stond er op die onderste rij? D F P? Of F P E? Met de beste wil van de wereld kon ik het niet ontcijferen. Lijntje hoger, dan? Idem. Pas bij de derde rij wist ik de, nu iets grotere, letters te lezen. Overkwam dit mij wel echt? Ik, sinds jaar en dag een Arendsoog? Ja dus, zo knikte de arbeidsarts voorzichtig. Bij het naar huis rijden zong Tom Petty "the good old days / may not return". Wrijf het er maar in, Tom.

Over naar belangrijkere dingen dan maar? Vorige week kreeg het al te weinig bejubelde ambacht van de songschrijver wat aandacht, deze week dat van de producer. Focus op Tony Visconti, de Italo-Amerikaan met het indrukwekkende cv. Dit is de man achter Heroes van Bowie en Golden Brown van The Stranglers. De man die naast Bowie's Berlijn-trilogie in de jaren zeventig ook T-Rex, Iggy Pop, The Sparks, Wings én Thin Lizzy van een meesterlijke sound voorzag. En die de moderne tijd binnensloop met werk voor o.a. Morrissey, Prefab Sprout, Les Rita Mitsouko en Mercury Rev. Een summier maar boeiend carrièreoverzicht biedt de cd "The Record Producers: Tony Visconti". Hierop ook de tvdw, een stevige track van het post-Stone Roses groepje The Seahorses. Je hoort er echo's in van Paul Weller, Oasis, Kula Shaker en, helemaal aan het eind zelfs Queen.

TVDW 27/04/2008 - Rupert Holmes - Get Outta Yourself (1979)

Even melden dat ik de afgelopen weken regelmatig naar de nieuwe Whitesnake heb geluisterd. (geen reactie)
Wil er iemand weten wat ik van de plaat vond? (een oorverdovende stilte)
Nu ja, hij is hier te vinden:
http://the-m-files.com/reviews_whitesnake.html

Over naar de tvdw dan maar.

I was tired of my lady
We'd been together too long
Like a worn-out recording
Of a favorite song

Misschien bestaan er nog betere openingslijntjes van songs, maar het zullen er niet veel zijn. 'Escape' blijft het voorbeeld van een perfecte popsong met perfecte tekst en perfect gebracht. Maar veel meer dan opvolger 'Him' kende ik niet van Holmes. Tot ik deze week de twee bekendste albums van de man ontdekte en met plezier beluisterde. Platen die mooi thuis zouden horen in een mixtape met pakweg Boz Scaggs, Michael Franks, Harry Nilsson, Randy Newman, Billy Joel (het heerlijke Summer Highland Falls, bv.) en Steely Dan.

Al googlend ontdek je nog wat leuke trivia over de man met de geeky bril.

- Oorspronkelijk heette de song gewoon 'Escape'; het was pas toen de song het toevoegsel (The Pina Colada Song) kreeg, dat de jackpot rinkelde. Het nummer zou in de VS de laatste nummer 1 hit van de seventies worden.
- Holmes trok de studio in met de zinssnede 'if you like Humphrey Bogart' en besloot slechts op het laatst om dit te vervangen door 'if you like Pina Colada'.
- Holmes schreef enkele hitsingles voor seventiegroep The Buoys (geen typfout), o.a. Give up your guns en Timothy (een van de weinige hitsingles met kannibalisme als onderwerp) deed verder studiowerk en schreef songs voor o.a. The Drifters, Barbra Streisand en Gene Pitney, en was producer bij The Sparks. In '86 schreef hij de hitsingle 'You got it all' voor The Jets, een nummer dat in 2000 gecoverd werd door Britney Spears op haar album Oops I did it again.
- Holmes is inmiddels een schrijver van succesvolle toneelstukken en tv-series. Zijn roman Where The Truth Lies werd verfilmd door Atom Egoyan.
- citaat, over het allesoverheersende succes van 'Escape': "Wat ik ook uitvreet in de rest van mijn leven, op mijn grafzerk zal sowieso een grote ananas staan"
- Naar verluidt vindt Holmes de muziek van Whitesnake maar niks.

Intussen: geniet van Get outta yourself, geplukt uit dat hitalbum Partners in Crime, met die laidback groove, en een merkwaardige solo tegen de drie minuten grens.


http://www.sendspace.com/file/1229jk