TVDW 21/12/2014 - Simple Minds - Glittering Prize (theme) (1982)

Eindejaarslijstjes zijn als diarree. Iedereen heeft er wel eens last van. Dan toch maar even de mijne presenteren - voor wat het waard is. Ouder (vinyl-)werk vierde dit jaar bij mij een sterke, onverwachte comeback, maar met name tijdens het joggen nam ik toch nog wat recentere releases door. Ik ga niemand vervelen met omstandige argumentaties, maar deze hebben me het meest geplezierd:

13. Cold War Kids - Hold my home
12. How to dress well - What is this heart
11. Jack White - Lazaretto
10. Wolf Gang - Alveron
9. The New Pornographers - Brill Bruisers
8. Jimmer - The Would-Be Plans
7. Ryan Adams - Ryan Adams
6. Foo Fighters - Sonic Highways
5. Band of Skulls - Himalayan
4. Arsenal - Furu
3. The 2 Bears - The Night is young
2. The War on drugs - Lost in the dream
1. Roddy Frame - Seven Dials

Oh ja en de tvdw? Die heeft weinig met bovenstaande te maken, al bracht Simple Minds dit jaar wel een aardige plaat uit, "Big Music". De tvdw heeft alles te maken met de platen die de afgelopen, rustige week voor Kerst, op de draaitafel belandden. Eentje daarvan was "New Gold Dream". Voor mij een absolute klassieker, een plaat die net als "Dare" van The Human League perfect de klankkleur en tijdsgeest weergeeft van de eerste helft van de jaren tachtig. Ik beluister hem haast nooit meer, die "New Gold Dream", maar als het er dan toch nog eens van komt, blijft het genieten. Ook al omdat de plaat, hoe bepalend hij ook was in de popgeschiedenis, niet de absolute (inmiddels doodgespeelde) klassiekers van de groep bevat. (Nog) geen Don't You, nog geen Alive & Kicking. Dat zorgt ervoor dat het album toch nog min of meer vers blijft. Als tvdw moest ik wel bij de b-kant van de plaat uitkomen, want daar staan de echte prijsbeesten: Hunter & the Hunted (inclusief Herbie Hancock), voorafgegaan door mij favoriet uit hun hele cataloog, Glittering Prize. Als tvdw de instrumentale versie, zodat je nog beter het mooie, rollende baswerk van Derek Forbes kan horen.

TVDW 28/09/2014 - Arsenal - Temul (Lie Low) (feat. Lydmor and Tim Bruzon) (2014)

Ik ben blijkbaar niet de enige in België die een boon heeft voor het Britse Wave Machines. In 2009 vielen ze met hun debuut nog net buiten mijn top 10, vorig jaar prijkte hun tweede album "Home" op een mooie zevende plaats in het eindejaarslijstje.  En nu plukken die van Arsenal de zanger van Wave Machines, Tim Bruzon, om enkele deuntjes te komen inzingen op nieuwe plaat "Furu". Zoals de tvdw, tevens openingstrack, waarop Bruzon steun krijgt van de Deense Lydmor.

Wat een heerlijke plaat is dat toch. Ik geef toe - net als bij zovele andere Belgische acts ben ik eerder laat om toe te happen, maar deze "Furu" heeft echt alles in huis. Wat exotische toetsen in de instrumentatie, een homogene vibe en toch genoeg afwisseling, geen oeverloos lang gerokken playlist en vooral die warme, rollende groove die doorschijnt in elke track.

Oh ja, en nog een persoonlijke noot: ik zit hier op de blog de afgelopen maanden regelmatig door te bomen over tweedehands-vinylaankopen. Een fijn tijdverdrijf om, aan een kostprijs van amper 1 of 2 euro, spullen uit de sixties tot eighties te herontdekken. Dit jaar kwamen er op die manier toch al snel zo'n - ruwe schatting - 150 albums bij in de collectie. En, sinds vorige week, nog twee gloednieuwe  zelfs: deze "Furu" werd me cadeau gedaan door mijn petekind Jolan, samen met "Lazaretto", de nieuwe Jack White. Alsjeblieft, dank u wel!

TVDW 14/09/2014 - Bob Seger & the Silver Bullet Band - Against the Wind (1980)

Het had gerust iets Belgisch eigentijds kunnen zijn, hoor. Die nieuwe van Magnus klinkt spannend, sexy en strak. En ook Arsenal verdient eigenlijk al langer een tvdw, want hun meest recente plaat blijft regelmatig om een 'spin' vragen.

Maar toch maar terugschakelen naar de Baardmans van de klassieke Amerikaanse rock, Bob Seger, wiens "Against the wind" en dubbel live-album "Nine Tonight" zich dit weekend een weg baanden richting platendraaier. Die twee platen laten een Seger op het toppunt van zijn kunnen horen, met bezielde, stevig in rauwe R&B en Chuck Berry-rock 'n roll gewortelde muziek, met teksten die qua Americana-aquarelletjes moeiteloos naast Springsteen kunnen staan.

Plus, over Against the wind - het nummer - zelf: het past enorm goed bij mijn vrouw, die dit weekend jarig was, en met onze relatie. So this one's for her.

TVDW 11/06/2006 - Jhelisa - Flute Band in Gauteng (2006)

Ik moet niet onderstrepen dat ik ontzettend weinig hip spul in mijn cd-kast heb, maar de verzamelaar Future Soul is toch wel een van de uitzonderingen. Naast het geweldige, moeilijk vindbare "Sugar Lump" van Freakpower staat er een al even onweerstaanbare versie op van Jhelisa's "Friendly Pressure", een onvervalste acid jazz klassieker die talloze remixen kreeg (die op mijn cd heet de Paradise Revisited remix en wordt naadloos gekoppeld aan iets van de Young Disciples). Jhelisa is van vele markten thuis: het kind zong de vrouwelijke shouts in op "Love Sex Intelligence" van The Shamen, deed zowat alle backing vocals op Björk's debuut en werkte verder op platen van Courtney Pine, Paul Weller en Arsenal. Het kind heeft ook een interessante stamboom, met twee zussen die bij o.a. Incognito, Brand New Heavies en onder eigen naam (Carleen Anderson) goed materiaal uitbrachten, en met Bobby Byrd als stiefoom. Jhelisa zelf liet negen jaar nauwelijks iets van zich horen, maar komt nu met de geweldige nieuwe cd A primitive Guide to Being there, uitgebracht op een klein Duits label,. Jhelisa wisselt er met sprekend gemak af tussen een sfeervolle, broeierig dampende soulsong, een vurige gospelgroove en een uitgelaten liefdesverklaring. Een erg avontuurlijk album dus, met op de bijhorende DVD nog een boeiende reportage over Jhelisa in New Orleans. De TVDW is een nummer met een prachtige klankkleur: warme bas vooraan in de mix, tal van aan Peter Gabriel's Real World refererende percussie en een eigenzinnige, soulvolle zanglijn - zes minuten genieten. En by the way, Gauteng is een gebied in Zuid-Afrika.