TVDW 28/11/2010 - Birth Control - Gamma Ray (1972)

Vele van mijn favorieten verdrongen zich afgelopen week om een tvdw in de wacht te slepen. Op woensdag was God zelve met zijn Maria Magdalena en twee apostelen in het land. In de Botanique gaven Wynn, Pitmon, Victor en Van Loo een alweer weergaloos sterk optreden (nummertje pakweg 30 op mijn teller). Als toetje was er een fijne, ongedwongen meet & greet nadien. Ten bewijze zijn de foto's met de jarige Bart 'Zinnerboy' op http://koopmobilephone.blogspot.com vinden.

Ook INXS, een favoriet uit langer vervlogen tijden, dook op, met de nieuwe cd 'Original Sin'. Allerlei gastzangers trokken met de overgebleven leden in de studio om oude wijn in nieuwe vaten te gieten. Tricky's versie van Mediate is beresterk; de in deze kolommen al enkele malen besproken Rob Thomas draait Original Sin binnenstebuiten en gooit er een vrouwelijke Spaanstalige rapper tegenaan; Ben Harper brengt samen met Mylène Farmer - ja u leest dit goed - een tenenkrullende versie van Never Tear Us Apart. Hit and miss, dus.

Zelfs Thomas Dolby - een man die geen introductie behoeft voor wie af en toe langs deze blog surft - gaf een nieuw teken van leven. Vanaf morgen, maandag, valt zijn tweede EP met nieuw werk te downloaden; intussen viel ook de clip voor nieuwe song The Toad Lickers te zien op youtube.

Maar de meest opmerkelijke track (en vandaar de logische tvdw) kwam zondagmorgen boven water, toen ik eens te meer met plezier luisterde naar het drie uur durende 'Les Classiques - avec Marc Ysaye' op Classic 21. Marc (nota bene in een parallel universum drummer bij Machiavel) liet Gamma Ray los op mijn onvoorbereide trommelvliezen, en ik luisterde met rode oortjes. Birth Control, dat bleek de naam van de groep. Duitsers, uit Berlijn en met ronkende namen als Bruno Frenzel en Bernd Koschmidder. Wat een track.

TVDW 27/07/2008 - Martina Topley Bird - Something to say (2008)

Fijn weekje vakantie achter de rug, met een mosselfeest, wat bbq, een tuinfeest en een trip richting Gentse Feesten. Een jaarlijkse organisatie van Jo & Veerle, dat bezoek aan de Gentse Feesten, maar dit jaar viel het als bij wonder samen met het optreden van No Exit, de coverband waarin my man Orf ook speelt. Het werd een memorabel avondje uit, waarbij we volop konden genieten van het concert dat pakweg van 00u30 tot 03u00 duurde (!), met sterke versies van Bryan Adams (Cuts like a knife!), Billy Idol, Golden Earring etcetera. En wat klonk die door Orf gestutte ritmesectie lekker tight...
Maar de tvdw, die moest nu toch wel echt naar Martina Topley Bird gaan; de jongedame zit ocharme al wekenlang gebeiteld in de iPod. Beetje een naam van een oude Engelse wagen, niet? "James Bond liet de Topley Bird in de garage en koos voor de Aston Martin."
Maar deze Martina heeft een wat minder onschuldige achtergrond. Tricky liet haar als amper vijftienjarige opdraven op zijn debuut in 1995 en beschreef meteen hun relatie: "I fuck you in the ass, just for a laugh / With the quick speed, I’ll make your nose bleed / I ride the pre-menstrual cycle". 't Is ook een manier om binnen te glijden in de annalen van de popgeschiedenis, natuurlijk.
Op The Blue God, haar tweede soloplaat, speelt Topley Bird als een volleerde Lolita, met de grens tussen vermoorde onschuldig en een meer perverse onderlaag. Nu eens doet haar stem denken aan die van Nina Persson van the Cardigans, dan weer aan wat Julee Cruise & Angelo Badalamenti bij David Lynch deden. En de lekkere, aan old school soul schatplichtige beats zijn van de hand überproducer Danger Mouse. "Hooky, hypnotic, atmospheric pop music", zo horen we het Martina zelf omschrijven in een video op haar website.

http://www.sendspace.com/file/jtz61z

en zoals beloofd die Black Kids tvdw van vorige week, alhier:

http://www.sendspace.com/file/bc6zfr

TVDW 20/07/2008 - The Black Kids - I've underestimated my charm (again) (2008)

Deze week was het haast al 2008 releases wat de klok sloeg. Er was het alleroverheersende nieuws van de net gelekte, eerste songs van het nieuwe Grace Jones album Hurricane (op het hippe Wall of Sound label, en met medewerking van Sly & Robbie, Barry Reynolds, Tony Allen, Brian Eno en Tricky). This is life en Corporate Cannibal zijn twee duistere, creepy songs die alvast het beste doen vermoeden voor het full album. De laatste song kreeg overigens een wonderlijke, arty clip mee die Björk ongetwijfeld jaloers maakt.
Ook opnieuw op de iPod: het Amerikaanse Melee, een mix van Keane/Coldplay versluisd naar the OC (zie de single Built To Last), afgewisseld met wat FM rock, punkpop én een cover van Hall & Oates als bonus track. Melee en de Divine Miss Jones treden op dezelfde dag aan op de Lokerse Feesten. Ik had de datum al een paar weken met rood aangestipt op de kalender. Maar we moeten die avond naar een trouwfeest. Een mens kan niet alles hebben, zo blijkt eens te meer.
Nog 2008 oogst die we deze week plukten? Er is de nieuwe Aimee Mann, gegangmaakt door de Pretenders-like single "Freeway". Ook aardig: Sam Sparro: ultra gay synth disco met retro Prince vibes. Zo goed als die single Black & Gold wordt het op de full-cd nooit, maar af en toe zijn er toch 'momenten'. En tijdens het gras afrijden kreeg de nieuwe The Kooks een luisterbeurt - ontwapenend toch, die Kinks van deze tijd.
Allen werden ze echter van tafel geveegd door The Black Kids. Die eerste single (I'm not gonna teach your girlfriend how to dance) is buiten de internethype ook sowieso een van dé nummers van het jaar. En ook het volledige album, net uit, bevat een heerlijke kruising van jeugdig enthousiasme en onbekommerd spelplezier. Exemplarisch is de tvdw (ik bied 'm volgende week pas aan via sendspace): een heerlijke drive met in de tweede helft van de song een portie wackiness à la - jawel - B52's.