TVDW 12/11/2023 - The Stills-Young Band - Long May You Run (1976)

 

TVDW 983. Toeval wil dat ik nu al drie weken uit dezelfde vijver tvdw's aan het vissen ben - het zij zo. 

De enige plaat die The Stills-Young Band uitbracht, lag onlangs in de uitverkoopbakken, ik kon 'm niet laten liggen. Niet dat ik de hele songcataloog van Neil Young van buiten ken (verre van) en niet dat ik al zijn songs goed vind (verre van), maar Long May You Run, het openingsnummer van dit album, is vermoedelijk mijn lievelingsnummer van de man. Het is ook het nummer bij uitstek waaraan ik steeds moet denken als ik "Fade Away Diamond Time" van Neal Casal beluister, wat dan weer mijn all-time favourite Americana-plaat is. 

Wat grappig is: omwille van de wat weemoedige sfeer, dacht ik altijd dat de tekst van het nummer een mooie metafoor was voor iemand die zijn geliefde uitzwaait en hem/haar het beste wenst. De werkelijkheid lijkt iets minder poëtisch. Het blijkt, zo lees ik twee minuten terug op internet, een eerbetoon aan Neil's oude wagen.

TVDW 22/01/2023 - Roger McGuinn - Suddenly Blue (1991)

 

Hm, gaat het vanaf nu altijd zo zijn? Week na week opnieuw enkele muzikale legendes die het loodje leggen? Afgelopen dagen hielden Jeff Beck, Randy Bachman en David Crosby het voor bekeken. Dat kan tellen. 

Een tvdw kon bij elk van hen, maar ik bleef deze week het langst hangen bij Roger McGuinn en diens uitstekende soloplaat "Back From Rio". 

Neen, de meester van de Rickenbacker is nog niet gestorven, maar op die "Back From Rio" komt David Crosby, zijn maatje van destijds bij The Byrds, wel meezingen. Net als ander goed volk als Tom Petty en de volledige Heartbreakers, of Stan Ridgway, of Elvis Costello, of Chris Hillman. De tvdw klinkt zelfs erg Travelling Wilburry-achtig.

28/01/2018 - McGuinn Clark & Hillman - Backstage Pass (1978)

Ik wou eigenlijk iets uit de Greatest Hits van Crowded House posten die ik afgelopen vrijdag won bij een muziekquiz, maar ach, dat kennen we allemaal al, niet? Dan maar een curiositeit uit de late jaren zeventig. Deze drie heren waren natuurlijk ooit lid van de geweldige Byrds, maar toen ze in '78 terug bij elkaar kwamen, waren de tijden veranderd. Disco en softrock hadden de overgang, en dat hoor je in elke groef van hun titelloze comeback-plaat. Niet dat ze slecht is, maar ze is vooral gedateerd. Best grappig hoe die tijdsgeest ervoor zorgt dat de drie gerenommeerde countryrockers een U-turn maken. Ik wou eigenlijk Release Me Girl als tvdw nemen, de meest disco track van het album, maar daarvan vond ik niet meteen een youtube link die ik als mp3 kon rippen. Dan maar Backstage Pass, een song waarin de drie haast tot een kopie van de BeeGees worden gekneed - inclusief strijkers, opnieuw dat disco ritme en zelfs aan het eind een cheesy gemixt applaus. Faut-le-faire!

TVDW 18/06/2017 - The Flying Burrito Brothers - The Train Song (1969)

Ik had vele kandidaten en kandidaatjes voor this week's tvdw - zo kocht ik zaterdag nog 20 singletjes (!) - maar ik kies toch maar voor de plaat die de meeste luisterbeurten kreeg afgelopen week. "Hot Burrito" is een verzamelaar (gehuld in een mooie, knalrode uitklapbare hoes) van de Flying Burrito Brothers, dat groepje dat zo bepalend was in de groei van countryrock. Gram Parsons zat er bij, net als een van de leden van The Byrds. Fijn plaatje, dat meteen ook laat horen waar een groep als The Jayhawks later de mosterd zouden halen. Eén song sprong er wat mij betreft wat bovenuit: The Train Song, en wel met name omwille van die korte maar leuke break, achteraan in het nummer.

TVDW 06/12/2015 - Mikal Cronin - vi. Circle (2015)

Met al dat gestaar in de achteruitkijkspiegel zou je het haast vergeten maar het kan dus nog, een tvdw uit het huidige jaar. Cronin eiste toch net iets teveel de aandacht op om nog genegeerd te worden. Powerpop van het alleraardigste soort, dat album "MCIII". Een plaat met meerdere gezichten ook: sommige songs neigen naar heftige punky indierock (Replacements komen soms in herinnering), andere doen terugdenken aan malse popparels uit de stal van Byrds en Tom Petty. Maar steeds is er een sterke melodie - al dan niet verrijkt met strijkers. Erg de moeite, dit plaatje, dat dankzij deze verscheidenheid nog het dichtst aanleunt bij Brendan Benson en The Raconteurs.

Wie zich afvraagt of er in de tvdw geen typfout sloop: neen, dus. Cronin sluit zijn album af met een zesluik van songs, waarvan Circle de allerlaatste is. De reden lijkt me onduidelijk, want alle songs staan op zich en en er is niet meteen een rode draad te bespeuren.


PS: voor eightiesrock-lezers: neen, Mikal heeft geen bloedbanden met Kevin Cronin, de zanger en songschrijver van R.E.O. Speedwagon. Al was zijn achternaam voor mij vermoedelijk wel de initiële aansporing om "MCIII" binnen te halen.

TVDW 22/05/2011 - Teenage Fanclub - Baby Lee (2010)

De dagen dat Teenage Fanclub bejubeld werd door Kurt Cobain en Oasis mogen dan al achter ons liggen, maar dat weerhoudt de band er niet van om net nu met het beste werk te komen. De Schotse groep is na een carrière van twintig jaar synoniem met a) aartslelijke platenhoezen en b) een fijne mix van Byrds, Beach Boys en REM. Single "Baby Lee", dat is puur goud, zowel qua melodie als qua tekst.

I'm enchanted I've fallen under your spell
How can I resist when you cast them so well

Skip naar het dagboekgedeelte. "Broken Windows." "Feedback." Zegt u niets, neen? Ik geef een tip: groepsnamen. Neen? Kan ook moeilijk, want het zijn de twee namen die momenteel nog in de running zijn voor wat de eerste rockband van mijn oudste dochter moet worden. Als het ooit het repititiekot overstijgt, leest u het hier.

TVDW 13/02/2011 - Cold War Kids - Flying Upside Down (2011)

"De nieuwe plaat is wat meer mainstream", las ik ergens in Blog Country. Komende uit indie-hoek is dat een beleefde manier om te zeggen dat het niet (meer) goed is, natuurlijk. Onzin. "Mine is Yours", de nieuwe van Cold War Kids (die ik bij hun vorige album leerde kennen via Hannes - dank Hannes), nestelt zich knus tussen Kings of Leon en Raconteurs. Spannende, wijdse gitaarrock die met een gezonde dosis cockiness wordt gebracht.

Eigenlijk stonden The Jayhawks in de steigers om met de tvdw te gaan lopen. Het heruitgebrachte "Tomorrow The Green Grass" blijft een heerlijke lap rootsy rock in de lijn van Band, Byrds en Brothers (Everly, that is). Maar toen ik zaterdagavond bij het joggen "Mine is Yours" opgooide, konden The Jayhawks, alle sympathie ten spijt, toch inpakken. Tvdw Flying Upside Down sluit die nieuwe plaat op een geweldige manier af. Bevlogen rock in alle betekenissen van het woord.

TVDW 17/10/2010 - The Coral - 1000 Years (2010)

Oververdiende tvdw, dit. The Coral had ik tot op heden afgedaan als zo'n typisch single-groepje. Niet zonder reden: op de twee cd's die ik van deze Britten in huis heb, zijn de singles zowat de enige hoogtepunten. "Pass it on" bijvoorbeeld, of "Don't think you're the first": inmiddels alweer door de mist van de eeuwigheid verzwolgen, maar best aardige popsongs. Ook nieuwe single "1000 years" is van dat: toen ik 'm eind augustus op Classic21 hoorde voorbijkomen, spitste ik meteen de oren. Aangename verrassing is ook bijhorende full-cd Butterfly House van a tot z erg genietbaar blijkt. The Coral heeft zich dit keer volledig ondergedompeld in de sixties, het album lijkt wel een perfecte kruising tussen CSN&Y, The Byrds en early Kinks. Een heerlijke stijloefening.