TVDW 12/03/2017 - Oscar Peterson - Gay's Blues (1973)

It's a family affair. Zoon stapt in de wagen op zaterdagmiddag en zegt dat hij tijdens zijn net afgelopen drie uur durende cursus grafische vormgeving de hele tijd naar old school hiphop heeft geluisterd. Cypress Hill, Ol' Dirty Bastard, Mystikal. Even later, die dag: jongste dochter speelt me haar laatste harppartituur voor. Women of Ireland. Ik herken de melodie en denk: wacht eens even? En even later gooi ik Bob James op en diens album "Three", waarop hij samen met onder meer Hubert Laws en Grover Washington zo'n prachtige versie brengt van dat nummer. Opvoeden, een constante opgave!

Nog een muzikaal bruggetje binnen de familie. Eentje naar neef Frank dan, met wie ik niet enkel een liefde voor funk en disco deel. Ook een streepje jazz kan er van tijd tot tijd in. Van Oscar Peterson zijn we beide fan. De man belandde afgelopen zondag nog eens op de draaitafel, met zijn dubbele verzamelaar The History Of An Artist. Ontbijtkoeken en Peterson, altijd een goede combinatie.

TVDW 05/03/2017 - Ryan Adams - Prisoner (2017)

Ja, ik weet het. Dus toch maar Ryan Adams. Origineel ben ik er niet mee, want "Prisoner" is de laatste weken alomtegenwoordig en Ryan heeft al wel wat tvdw's achter zijn naam staan. Ik had ook een tvdw kunnen plukken uit de recente vinylvondsten die afgelopen week op de draaitafel belandden. De eerste plaat van The Emotions die een productie meekreeg van EW&F's Maurice White bijvoorbeeld - héérlijk. Of nog maar eens een lekkere Bob James plaat ("BJ4") die ik enkele dagen geleden kocht. Of "Stage", de dubbele live van Bowie, die ik zelfs op geel vinyl vond. Of "Trans", die rare maar wat mij betreft erg leuke Neil Young-plaat, waarop hij duchtig experimenteert met synths en vocoders.

Maar "Prisoner" is de meest logische keuze, want die plaat eist al drie weken lang de aandacht op, in mijn iPhone. Of hij zo sterk is als "1989" - geen plaat die ik de laatste twee jaar meer draaide - weet ik nog niet. Maar hij is sterk, ja. Het best vind ik nog het titelnummer, waarin Adams die weemoed weet te leggen waarin hij zo goed is. Toch een opmerking: de tweestrijd Ryan versus Bryan mag intussen begraven worden. Luister naar dat power chord, dat orgel en dat no-nonsense meebrulbaar refrein van de single Do You Still Love Me. Zo gék veel verwijderd van de pre-"Reckless" Bryan Adams is dat niet, toch? Het nummer klinkt zelfs behoorlijk eighties - en Ryan is de eerste om dat toe te geven. Op Instagram bejubelde hij een paar weken voor de release van "Prisoner" nog hoezeer zijn nieuwe effectpedalen voor die typische eighties-sound waar hij blijkbaar naar op zoek was, zorgden.

TVDW 29/01/2017 - Bob James - We're All Alone (1977)

Once a story's told
It can't help but grow old
Roses do, lovers too, so cast
Your seasons to the wind

Boz Scaggs schreef de inmiddels klassieke seventies ballad We're All Alone voor "Silk Degrees". Een jaar later werd het gecoverd door Rita Coolidge (de hitversie), The Three Degrees, The Walker Brothers en naar verluidt zou Michael Jackson er ook ooit een (nooit verschenen) versie van hebben opgenomen. Bob James, meester van de jazzfunk, coverde de song ook en maakte er - met Steve Gadd achter de drums, meteen een spetterende instrumentale versie van. Te vinden op "Heads", een plaat die ik - meteen met vijf andere (!) platen van Bob James - vorig weekend kocht.

TVDW 12/01/2014 - Bob James - Sign of the Times (1981)

Twee genres die ondervertegenwoordigd zijn in deze tvdw-reeks, zijn jazzfunk en hiphop - ook al heb ik een boon voor beide. Nu de traditionele windstille periode van nieuwe releases aanbreekt, maak ik wat goed door Bob James nog eens boven te halen. Vorig jaar verscheen de uitstekende verzamelaar "Rhodes Scholar: Jazz Funk Classics 1974-1982", een dubbelaar die heel wat draaibeurten kreeg maar inzake tvdw-nominatie steeds gedwarsboomd werd door recenter materiaal. De verzamelaar illustreert James' veelzijdigheid, met smooth jazzy cuts en meer complexe grooves die makkelijk naast werk van Herbie Hancock of Billy Cobham kunnen staan.

Wat dit alles met hiphop te maken heeft? Wel, de catalogus van Bob James werd door de jaren heen kaalgeplukt door slimme turntable wizards, op zoek naar een goeie hook. Eric B & Rakim, Slick Rick, LL Cool J (en zelfs Röyksopp en Soul II Soul) gebruikten samples, maar de meest bekende is ongetwijfeld degene die opduikt in Keepin' the Faith van De La Soul. And God knows I'm down with the De La!

Hierbij als tvdw het origineel, een lekker wobbly groove die voortglijdt als een barbapapa met funk in de lenden.