Mijn neef Frank,
who also goes by the name of DJ Coop, is sinds jaar en dag de funkmeister binnen mijn vriendenkring. Niemand heeft zo'n goed gevulde
goodie bag als het gaat om vintage vinyl stuff in de sectoren funk, disco en ander groovy materiaal. Een bezoekje van Koop aan Coop volgt al zo'n 25 jaar het volgende ritueel: ik ben nauwelijks binnen of meneer kruipt al achter de wheels of steel om vanachter zijn Technics-snelstarters wat lekkers uit de boxen te laten knallen. Bij voorkeur en niet zelden iets a) waar ik nog nooit van gehoord heb en b) dat ik geweldig goed vind. Dat de man me ooit een vinyl 12" van all time favorite funknummer "I just wanna spend some time with you" van Alton Edwards cadeau deed, bewijst dat hij echt wel een wit voetje heeft bij mij.
Het hoeft geen betoog dat ik het nauwelijks klaarspeel om Frank op zijn eigen speelveld te verslaan. Iets funky voorschotelen dat de DJ Coop nog niet kent, 't is een uitdaging van formaat. De enkele keren dat dit toch lukte, staan dan ook in het geheugen gegrift. Die keer dat ik kwam aandragen met Kenyatta's "I wanna do something freaky to you", had ik prijs. Het nummer wordt opgestart met belletjes van de kerstslede ("they're jingling baby!", zou LL Cool J zeggen), waarna een motherf** deep synthbass de groove inzet. Zanger-van-dienst is de schier onbekende Kenyatta, waarvan ik zelfs nauwelijks een treffelijke foto kon googlen, laat staan dat er meer achtergrond over die pipo te vinden is. Let ook op de aangebrande tekst ("
your love is like a mountain/and I wanna dive into your canyon" - poëzie!). Om deze
post extra lang te maken, meld ik ook nog even dat het hier in feite een cover betreft. De originele uitvoering is van Leon Haywood, een wat vergeten soul- en funkartiest die begin jaren tachtig een Funkytown-radiohitje scoorde met "Don't Push it Don't Force it".
Nooit gedacht trouwens dat ik spierbundelacteur Steven Seagal ooit in mijn TVDW's zou zien opduiken, en toch. Kenyatta's track vond ik destijds, begin jaren negentig, op de soundtrack van het Seagal-vehikel "Marked for Death". Ik kon de track echter nooit op digitale vorm vastkrijgen, ondanks een jarenlange zoektocht langs "allerlei wegen" (om Limewire, Kazaa etc. op een kryptische manier te omschrijven). Tot ik die cd tot mijn verbazing afgelopen week voor amper één euro kon scheefslaan. De soundtrack is een staalkaart van wat het label Delicious Vinyl in die tijd te bieden had. Tone Loc is niet minder dan fan-tas-tisch op "I joke but I don't play", een song die makkelijk langs Ice-T's klassieker "That's how I'm livin'" kan staan, terwijl Young MC een heerlijk spervuur van woorden afvuurt op "Pick up the pace". En dan is er een fijne instrumental van de Brand New Heavies, alsook een track van Chris Goss en zijn Masters of Reality, nog lang voor die met Kyuss en Queens of the Stone Age de zogenaamde 'stoner rock' zou uitvinden. Fijne boel, maar ze konden niet tippen aan de TVDW van Kenyatta - een song die na ruim zestien jaar terug thuis is. Enjoy. http://www.sendspace.com/file/er021z
Labels: Alton Edwards, Brand New Heavies, Kenyatta, Kyuss, Leon Haywood, LL Cool J, Tone Loc, Young Mc
