TVDW 20/01/2008 - Don Covay - Yo Yo parts 1 & 2 (1977)

Eigenlijk hadden the Headhunters een goede kans om deze week de tvdw weg te kapen. Een schilderwerkje thuis en dan 'The Return of The Headhunters' opgooien - het zou wel iets worden. Tot de kleinste van drie aankwam, het speelgoedkeyboard tot naast de ipod sleurde en wild begon mee te tokkelen. Amper drie en al een grote toekomst in de free jazz. Maar het keyboardwerk van Hancock had toch wat te lijden onder deze geimproviseerde tussenkomst. Neen, dan maakte Covay enige dagen later toch nog een sterkere indruk.
Inmiddels heeft deze blog de kaap van drie genomen: de allereerste tvdw, van Louis Prima, werd gelanceerd op 16 januari 2005. En nu pas kom ik eindelijk met een aan de J. Geils Band gerelateerde tvdw. JGB is samen met Thomas Dolby de enige artiest waarvoor ik ooit een verzamelwoede ontwikkelde - vinylplaten tot zelfs uit Amerika meeslepend naar huis. Het zou me te ver leiden om heel het JGB-verhaal hier uit te doeken te doen (lees: aanval van luiheid). Maar dat zelfs de muziekquiz, georganiseerd door het heilige triumviraat Hans-Stefan-Ondergetekende, de naam draagt van een JGB-song, zegt genoeg. Overigens: najaar 2008, editie 5 van de Detroit Breakdown muziekquiz - be prepared.
Passons. Een van de leuke dingen aan de JGB is dat de groep regelmatig grasduinde in de vette pot met rhythm & blues uit lang vervlogen tijden. En, zoals dat dan gaat, leer je zo, via via, dieper graven in de muziekgeschiedenis. Otis Rush, Curtis Mayfield, The Strangeloves, Bobby Womack: ze kregen allen extra aandacht dankzij de covers van de JGB. Ook Covay kreeg een eerbetoon: op de tweede plaat van de groep coverden ze het door hem gepende, prachtige 'The Usual Place'. Don Covay zou in 1984 ook meeschrijven aan Peter Wolfs eerste solohit 'Lights Out'. Het ontvoogdingswerk van de JGB liet me later ook een geweldige tributeplaat kopen, waarop naast Wolf o.a. Ron Wood, Living Colour, Iggy Pop en Nona Hendryx songs van Covay brachten.
Op de erg fijne blog http://oufarkhan.blogspot.com vond ik vorige week een rarity van Don Covay, een plaat die opnames tussen 1971 en 1977 bundelde. Een collectie stomende R&B was het, nauwelijks van een deftige productie voorzien maar rauw en ongefilterd op plaat gesmeten. De tvdw is zo'n wilde, alle-meters-in-het-rood opname, een losgeslagen 'jam' waarin alle muzikanten zich ophitsen om tot het uiterste te gaan. Om het driejarig bestaan van de blog te vieren: hierbij de twee delen van het nummer en als extra bonus 'The Usual Time' van de JGB. Driedubbele tvdw voor de prijs van één.

part 1:
http://www.sendspace.com/file/7sufpl

part 2:
http://www.sendspace.com/file/x6rb9f

JGB:
http://www.sendspace.com/file/7yxvyl

TVDW 11/02/2007 - Shuggie Otis - Aht Uh Mi Hed (1974)

De tvdw van deze week had net zo goed van Beethoven kunnen komen. Met de dochter naast me luisteren naar de Andante uit de Pianosonate opus 79, uitgevoerd door Eliens lerares, geloof me, het was een ontroerend moment.
Nachttafelliteratuur is sinds enkele weken het boek '1001 Albums - de meest spraakmakende albums aller tijden', een dikke turf die ondanks de wat manke vertaling een knap chronologisch overzicht geeft van de beste platen uit de popgeschiedenis en die de honger naar muziek nog wat aanwakkert. Ik laadde de plaat 'Inspiration Information' van Shuggie Otis in de iPod, amper enkele dagen voor ik in mijn laatavondleesmoment bij het jaar 1974 aanbelandde, en er de bespreking van hetzelfde album tegenkwam. Shuggie is de zoon van Johnny Otis, de man die de originele versie van "Hound Dog" meeschreef. Shuggie werkte zich als broekje van vijftien al tot aan de zijde van Frank Zappa, hij is te horen op Zappa's "Hot Rats" - trouwens ook één van de 1001 Albums uit het boek. Een paar jaar later werd Shuggie door de Rolling Stones zelfs gevraagd om Mick Taylor te vervangen (wat hij weigerde, waarna zoals bekend Ron Wood ingehaald werd). Otis nam amper een drietal platen op waarvan het grotendeels volledig eigenhandig ingespeelde 'Inspiration Information' als een van de grote verborgen schatten van de (zwarte) muziek wordt beschouwd. Een plaat waarin je referenties hoort van Sly & the Family Stone en van wat Prince later zou brengen, maar ook de originele versie van Strawberry Letter 23 (later een grote hit voor The Brothers Johnson) staat er op. Een tijdloze plaat, wat nog het best wordt geïllustreerd door de TVDW, opgestart met een primitieve drumcomputer, en openbloeiend als een mooie bloem.

http://www.sendspace.com/file/bqsj2c