TVDW 19/02/20223 - Logic System - Person to Person (1981)

 

TVDW 945. Heel wat mogelijkheden deze week. Ik heb een boon voor de melodieuze eighties synthpop van Icehouse, wiens debuut deze week op de draaitafel belandde. Ik spitste de oren toen Don Covay's erg funky versie van Money (that's what I want) voorbijkwam. Ik vond de Duitse postpunk rarity Bernward Büker Bande (een vondst waar ik onlangs, al crate diggend, toch niet aan kon weerstaan) wel wat hebben.

Maar eerlijk is eerlijk, de enige die de 'topper van de week' rechtmatig kon claimen, was dit keer zonder twijfel Hideki Matsutake. De man werd als synth programmeur het vierde lid van Yellow Magic Orchestra genoemd en bracht onder de naam Logic System boeiend eigen werk uit. Begin jaren tachtig bracht hij in een tijdsspanne van amper 16 maanden drie albums uit, die ook in Europa een distributiedeal kregen. 

"Logic", het debuut van Matsutake, ontdekte ik als tiener toen ik het album ontleende bij de lokale bib - ongetwijfeld geïntrigeerd door het cover artwork. Het was, samen met Vangelis' "Chariots of Fire, vermoedelijk mijn belangrijkste kennismaking met elektronische muziek. Op basis van "Logic", dat ik ongetwijfeld op cassette opnam, kocht ik later "Orient Express", het derde album van de man. Logic bleef in de daaropvolgende jaren, en beslist toen ik terug met vinyl verzamelen begon, op mijn Graag Goedkoop Scoren wishlist staan. Tot warempel een muziekvriendje van om de hoek in Ruisbroek 'm bleek te verkopen. Nou! Vandaar dat nu, meer dan 40 jaar later, de me zo vertrouwde klanken opnieuw door de boxen schallen. Ik vind het album nog steeds even betoverend, van de soms op dark wave compilaties opduikende track Unit tot de speelse, aan YMO schatplichtige tracks Domino Dance en Talk Back. En met de tvdw als kroon op het werk, meteen de eerste nominatie voor Matsutake. About time!  

TVDW 20/01/2008 - Don Covay - Yo Yo parts 1 & 2 (1977)

Eigenlijk hadden the Headhunters een goede kans om deze week de tvdw weg te kapen. Een schilderwerkje thuis en dan 'The Return of The Headhunters' opgooien - het zou wel iets worden. Tot de kleinste van drie aankwam, het speelgoedkeyboard tot naast de ipod sleurde en wild begon mee te tokkelen. Amper drie en al een grote toekomst in de free jazz. Maar het keyboardwerk van Hancock had toch wat te lijden onder deze geimproviseerde tussenkomst. Neen, dan maakte Covay enige dagen later toch nog een sterkere indruk.
Inmiddels heeft deze blog de kaap van drie genomen: de allereerste tvdw, van Louis Prima, werd gelanceerd op 16 januari 2005. En nu pas kom ik eindelijk met een aan de J. Geils Band gerelateerde tvdw. JGB is samen met Thomas Dolby de enige artiest waarvoor ik ooit een verzamelwoede ontwikkelde - vinylplaten tot zelfs uit Amerika meeslepend naar huis. Het zou me te ver leiden om heel het JGB-verhaal hier uit te doeken te doen (lees: aanval van luiheid). Maar dat zelfs de muziekquiz, georganiseerd door het heilige triumviraat Hans-Stefan-Ondergetekende, de naam draagt van een JGB-song, zegt genoeg. Overigens: najaar 2008, editie 5 van de Detroit Breakdown muziekquiz - be prepared.
Passons. Een van de leuke dingen aan de JGB is dat de groep regelmatig grasduinde in de vette pot met rhythm & blues uit lang vervlogen tijden. En, zoals dat dan gaat, leer je zo, via via, dieper graven in de muziekgeschiedenis. Otis Rush, Curtis Mayfield, The Strangeloves, Bobby Womack: ze kregen allen extra aandacht dankzij de covers van de JGB. Ook Covay kreeg een eerbetoon: op de tweede plaat van de groep coverden ze het door hem gepende, prachtige 'The Usual Place'. Don Covay zou in 1984 ook meeschrijven aan Peter Wolfs eerste solohit 'Lights Out'. Het ontvoogdingswerk van de JGB liet me later ook een geweldige tributeplaat kopen, waarop naast Wolf o.a. Ron Wood, Living Colour, Iggy Pop en Nona Hendryx songs van Covay brachten.
Op de erg fijne blog http://oufarkhan.blogspot.com vond ik vorige week een rarity van Don Covay, een plaat die opnames tussen 1971 en 1977 bundelde. Een collectie stomende R&B was het, nauwelijks van een deftige productie voorzien maar rauw en ongefilterd op plaat gesmeten. De tvdw is zo'n wilde, alle-meters-in-het-rood opname, een losgeslagen 'jam' waarin alle muzikanten zich ophitsen om tot het uiterste te gaan. Om het driejarig bestaan van de blog te vieren: hierbij de twee delen van het nummer en als extra bonus 'The Usual Time' van de JGB. Driedubbele tvdw voor de prijs van één.

part 1:
http://www.sendspace.com/file/7sufpl

part 2:
http://www.sendspace.com/file/x6rb9f

JGB:
http://www.sendspace.com/file/7yxvyl