TVDW 14/03/2010 - Angie Stone - No more rain (in this cloud) (1999)

Met tvdw's zijn ze niet rijkelijk bedeeld, maar ik heb wel degelijk een soft spot voor Jill Scott, Mica Paris, Macy Gray, Mary J Blige, Beverly Knight en andere dames die gemakkelijkheidshalve onder "new soul" worden geplaatst. Vandaar ging ik afgelopen maandag samen met Frank met plezier kijken naar Angie Stone, in het inmiddels tot Trix omgedoopte Hof ter Lo. Stone is letterlijk en figuurlijk een van de zwaargewichten uit het genre (ook al is haar laatste cd Unexpected niet bepaald een hoogvlieger). Het werd een heerlijk concertje, met een frontdame met een ontwapenende charme, die haar strak spelende band en twee achtergrondzangeressen met subtiele verwijzingen door elke song loodste - nu eens het tempo opdrijvend, dan weer aansturend op een break. Ook leuk: de Jamaïcaanse en Puerto-Ricaanse versie van Stone's grootste hit "Wish I didn't miss you anymore". Alleen jammer dat ik, toen de zangeres iedereen aanmaande om de persoon naast zich eens goed vast te pakken, niet naast een lekker blond wijf stond. Just my luck!

De tvdw was, samen met een van de soul druipende cover van Curtis Mayfields "The Makings of You", voor mij het hoogtepunt van het concert. Komt uit haar debuut, de plaat waaraan ook Lenny Kravitz en Stone's ex D'Angelo meewerkten.

http://www.sendspace.com/file/shcudk

Nog even op de soultrain verder denderen? Hier heb je het origineel van Gladys Knight & the Pips, waaruit Angie een sample plukte. Heerlijke early seventies soul.

http://www.sendspace.com/file/2cbim6

Nog een stationnetje verder? De geweldige titeltrack uit A Moment's Pleasure, een erg plezierige plaat (uit 1979) van Millie Jackson, destijds een van de meest exuberante tantes uit de soul - en mama van een van de achtergrondzangeressen bij Angie Stone.

http://www.sendspace.com/file/2m4xcf

TVDW 01/04/2007 - The Shins - Sea Legs (2007)

We zitten al in april en u vraagt zich, terugkijkend op de eerste tvdw's van 2007, waarschijnlijk af: waar blijven die eigentijdse spullen? Euh... u vraagt zich dat toch af, niet? A crack on the head is what you get for not asking!
Hier zijn we dan toch eindelijk met contemporary stuff. Het heeft wat geduurd, maar wat wil je als een deel van de grotere releases zo tegenvallen. The Good The Bad & The Queen, dat nieuwe hobbyproject van Damon Albarn: pfft, wat een sof. Die nieuwe Macy Gray: amaai, major sell-out, nauwelijks een deftige song op terug te vinden, wat een teleurstelling. Absoluut wild ben ik dan weer wél van The Shins. Een toevallige ontdekking maar wat een plaat, die Wincing the Night away. Ze komen uit New Mexico en het is al hun derde album (- weer even niet opgelet, blijkbaar). Het ene moment doen ze me denken aan de gladde popperfectie Toad the Wet Sprocket, dan weer aan de prachtige indie-pop van Death Cab for Cutie, nog een andere keer aan de melancholische pracht van The Go-Betweens. Nog een ander aspect laat de geselecteerde tvdw horen: "Sea Legs" zou mooi gemixt kunnen worden met "Painkiller" van Turin Brakes, de hoogzwangere strijkers doen terugdenken aan "Ocean Rain" van The Bunnymen en de zanglijn sluit fijn aan bij The Smiths. Goede referenties, alleszins. Een cd die groeit met elke beluistering - highly recommended heet dat dat.

www.sendspace.com/file/6sa4n0

TVDW 11/09/2005 - King Britt presents Sister Gertrude Morgan - I was healed by the wounds (2005)

Alle respect voor een producer/DJ/artiest als King Britt uit Philadelphia. De man plezierde ons enkele jaren geleden reeds met de fijne cd "When The Funk Hits the Fan", een conceptplaat die de sfeer van een seventies gangsterfilm uitademde maar waar tegelijk heerlijk funky tunes op terug te vinden waren ("The Reason", slim gebaseerd op een baslijn uit "Lowdown" van Boz Scaggs, en een moderne versie van "Last Night a DJ saved my life"). Britt bracht de cd uit onder de naam van zijn alter ego Sylk 130;, via zijn andere nom de plume Scuba werkt de man daarnaast als remixer voor een pleiade aan artiesten (van Jazzanova over Macy Gray tot Zap Mama). De net verschenen dubbele compilatie This Is King Britt verzamelt zowel het eigen werk als een aantal remixen. Alsof hij zijn verscheidenheid nog moest onderstreept worden, is er daarnaast nog een tweede nieuwe cd uit van King Britt. Het is een hoogstoriginele bluesy sound collage, ter ere van Gertrude Morgan, een zuster uit New Orleans die het woord van de Heer verspreidde middels liedjes en schilderijen. Morgans platenopname uit eind jaren zestig, waarop de zuster zich louter begeleidt met tambourine, waren King Britts uitgangspunt. Samen met o.a. G. Love bedacht hij een broeierig, sfeervol geluidsdecor voor de rudimentaire folkgospel van Morgan. Vergelijkingen met Moby's "Natural Blues" (ooh Lord, troubled so hard - weet je wel) liggen voor de hand, al is de full-cd van King Britt veel consequenter en klinken de songs veel ruwer; een grofkorrelige voodoo-variant op Moby's gladde aanpak.