Thursday, December 27, 2007

TVDW 23/12/2007 - Crowded House - Pour Le Monde (2007)


Traditioneel een vrij rustige periode, de kersttijd. Ook qua muziek, al gaf ik vorige week die laatste cd van Crowded House nog een spin. Warme muziek voor op koude dagen, en die track Pour le monde springt er echt wel uit. Een rijke song die het vakmanschap van Neil Finn nog eens duidelijk onderstreept. En met een boodschap die wel past bij deze kersttijd: pour le monde, pas pour la guerre....

http://www.sendspace.com/file/41rg1a

Labels: ,

Monday, December 17, 2007

TVDW 16/12/2007 - Marvin Gaye - The Onion Song (1969)



Neen, geen Ike Turner, die vorige week stierf. Ook geen Arne Jansen, de man die zichzelf afgelopen week van het leven benam. Nochtans was die laatste met zijn hit "Meisjes met rode haren" verantwoordelijk voor mijn allereerste muziekmoment. De familiale overlevering wil immers dat dit het eerste liedje was dat ik als peuter luidkeels meezong. Het nummer stamt uit 1972, ik was toen vijf, dus dat kan kloppen. Ik ontken alles, vanzelfsprekend. Maar zing het nummer af en toe wel aan de keukentafel.
Neen, de tvdw komt van Marvin Gaye. Logisch, als je je met het oog op een recensie een week lang verdiept in de cd-box 'Marvin Gaye, The Master 1961-1984'. Gek genoeg staat het prettig gestoorde 'The Onion Song', geschreven door Ashford & Simpson, niet op één van de vier cd's uit de box. Het is nochtans een van mijn favoriete nummers van Marvin Gaye, eentje daterend uit de periode dat hij duetten opnam met Tammi Terrell. Er hangt trouwens nog een kleine anecdote aan vast. Rond 1990 deed ik mijn stoute schoenen aan en schreef een brief naar Studio Brussel, met de vraag of ik er niet als programmasamensteller aan de slag kon. In die tijd werden verschillende uren inderdaad nog samengesteld door een persoon van vlees en bloed, in plaats van zoals nu door de computer. Ik bleek niet de enige te zijn die voor de job postuleerde: samen met een dertigtal anderen werd ik uitgenodigd voor een test. We kregen een lijst van pakweg vijftig songs, ons werd gevraagd hieruit een logische setlist van een uur te distilleren, met ruimte voor reclameblokken en nieuwsoverzichten. We mochten ook een tweetal eigen keuzes in de lijst opnemen. Van de vijftig ons opgegeven nummers herinner ik me enkel nog dat Taillights Fade van Buffalo Tom erbij zat. En van de eigen keuzes herinner ik me dat The Onion Song er eentje was; de andere was als ik me niet vergis Peg van Steely Dan. In die tijd was er bij tijd en wijlen inderdaad nog plaats voor ouwerwetse soul, want StuBru was, bij gebrek aan concurrentie van Q Music, 4FM etcetera, minder cutting edge dan nu. Vandaar kon bijvoorbeeld ook, ik zeg maar wat, Vaya Con Dios, Won Ton Ton, Nick Lowe of Paul Carrack gedraaid worden - nu volstrekt ondenkbaar.
Soit, nadat we onze setlist met een vijftiental songs (dertien uit de StuBru-lijst, twee eigen keuzes) hadden afgeleverd, volgde nog een persoonlijk gesprek met Jan Hautekiet. Ik herinner me dat hij de lijst bekeek, en vooral stilstond bij mijn keuze voor 'The Onion Song'. Ik argumenteerde me suf, en blijkbaar met succes. Twee weken later kreeg ik per telefoon te horen dat ik de job van programmasamensteller had, en dat men spoedig contact zou opnemen om alles concreter te regelen. Die dag was ik de koning te rijk - een droom kwam uit. Maar de droom bleek een zeepbel. Toen ik na enkele weken windstilte zelf belde naar StuBru, hoorde ik dat van hogerhand beslist was om het aantal programmasamenstellers niet uit te breiden, maar in tegendeel af te slanken. Bye bye, droomjob....

http://www.sendspace.com/file/2hxib9

Labels: , , , , ,

Tuesday, December 04, 2007

TVDW 09/12/2007 - Jeb Loy Nichols - After november (2007)



Vandaag wordt Hanne 3. Hip hip hoi. Wel grappig dat ze alsmaar meer haar grote broer en grote zus imiteert. Zo gebeurt het sinds enkele weken dat ze plots, bij het horen van om het even welk liedje, op een doodernstige toon opmerkt: "Papa, dat is mijn lievelingsliedje."
Hierover gesproken: time for the votes, wat zijn voor mij de lievelingsplaten van 2007? Enige twee criteria zijn de twee meest logische: heb ik de cd's het afgelopen jaar veel beluisterd - en heb ik er veel plezier aan beleefd?
Het verdict:

01. The Shins - Wincing the night away. Gouden popmelodieën met een indierock-randje; wat mij betreft de revelatie van het jaar.

02. Tragically Hip - World Container. De heropstanding van de doodgewaande Lazarus. Mochten we al in slaap gewiegd zijn, herbevestigt deze plaat (alsook het weergaloze concert in de AB) het geloof in de gitaarrock.

03. Patrick Wolf - The Magic Position. Arty rock avec un soupçon de cabaret, pretentieus maar nooit vervelend.

04. Tom McRae - King of Cards. Concert in Koninklijk Circus was nog beter dan de cd, maar bij momenten is dit nog steeds een kippenvelplaat.

05. Ania - Kilka historii na ten sam temat. Grootste verrassing: lichtvoetige bossa nova, frisse loungy pop en Braziliaanse vibes komende uit... Polen.

06. Mika - Life in Cartoon Motion. Met voorsprong de artiest die voor het meeste huiselijke plezier zorgde; het concert bewees daarenboven dat we hier met een "blijvertje" te maken hebben.

07. Josh Haden - Devoted. Heerlijk eenvormig, onopdringerig laatavondliefdesplaatje.

08. Krista Detor - Cover their eyes. Onbekend maakt onbemind, ook al verdient deze straffe songschrijfster een plaatsje tussen Vega, Mitchell en Amos.

09. Jeb Loy Nichols - Days are mighty. Roestbruine hoes en dito muziek. Folky rootsy stuff waarvan het haardvuur spontaan gaat ontbranden.

10. Michel Bisceglia - Inner You: beste jazzmoment van het jaar, en dan nog van eigen bodem. Fijne, transparante onthaastplaat.

en verder: erg veel teruggeschakeld en zo spullen uit de sixties, seventies en eighties ontdekt op de ipod. Maar qua 2007 oogst onthou ik ook leuke nieuw werk van Ben Westbeech, Lucky Soul, Steve Earle, Eagles, Annie Lennox, Machine Head, Crowded House, Stephan Eicher, Buffalo Tom, Simply Red, Chaka Khan, Calvin Harris, Warren Zevon ('Preludes - Rare and unreleased recordings') en Ryan Adams. Leuk mash-up werk bij Flying White Dots (tracks te downloaden via 's mans myspace). En ook genoten van de chill out Dreamtime Departures, op dreamtimemix.blogspot.com. Singles: kortetermijngeheugen wat dit betreft, maar ik onthou uit het laatste kwartaal straf popwerk van Gabriel Rios, Robyn en Mattafix. En tenslotte: fijn dat ik demo's van ZIN (www.zinmusic.be) in avant-première mocht beluisteren - good stuff van eigen bodem.

Hieraan gekoppeld nog wat zijlingse uitstapjes in de populaire cultuur:
Concerten waarvan ik genoot: o.a. Stephan Eicher, Tom McRae, The Datsuns, Joan Armatrading, Tragically Hip, Koop, SundaySoulSquad, Mika, Danny & Dusty, Police, de ochtendorkesten van DeFilharmonie en de programmatie @ DuvelBlues, LeffingeLeuren en Cactus.
Boeken: Julian Barnes, Jay McInerney, Alberto Moravia, Philip Roth, Houellebecq en Nabokov en (auto-)biografieën van Clapton en Weller.
Film: niet in de bioscoop geraakt, maar qua dvd-plezier was er o.a. V for Vendetta, The Three Burials, Adaptation en David Gilmour Live @ the Royal Albert Hall. En ik was zo gelukkig als een kind om voor één euro de videocassette van een van mijn all time favorites, Three Kings, op de kop te tikken.
Toneel: helaas nauwelijks, moet in 2008 beter. Gelukkig was "Geschiedenis van de wereld in 10 1/2 hoofdstukken" @ de Bourla erg memorabel.

Oh ja, de tvdw is de tweede dit jaar voor Jeb. Lijkt het gepaste eindejaarsplaatje, zowel qua tekst als qua sfeer. Je vindt 'm net als twaalf andere songs uit mijn Best Of lijstje in één zipfile, in de comments. Enjoy en laat een comment achter!

Labels: , , , , , , , , , , , , , , ,

Sunday, December 02, 2007

TVDW 02/12/2007 - Ryuichi Sakamoto - Same Dream, Same Destination (1994)


Eentje uit de uitverkoop. Ik heb sowieso een zwak voor rommelbakken en kringloopwinkels. Zo kon ik twee weken terug niet weerstaan aan twee koopjes, eentje van Carmel en deze van Sakamoto. Voornaamste reden was dit nummer, gezongen en meegeschreven door Roddy Frame. Sakamoto leverde als producer prachtig werk voor Roddy Frame's alter ego Aztec Camera, op diens cd "Dreamland" uit 1993. Aztec Camera had toen al enige tijd een wit voetje bij mij; Roddy Frame is en blijft een wat onderschat singer-songwriter, weinigen kunnen zo heerlijk romantisch uit de hoek komen zonder klef te klinken. Ik mocht de man ooit interviewen, toen hij in februari 1999 het voorprogramma verzorgde bij het concert van Sheryl Crow in de AB. Afspraak was het Conrad Hotel in Brussel, vermoedelijk het sjiekste hotel van Brussel, alleszins eentje waar ik voordien enkel voor big shots als Live binnenmocht. Gek om die bescheiden, soft spoken Roddy daar aan te treffen. Maar het werd een leuk gesprek.
Nog even over de tvdw, waarop ook Amadeo Pace (Blonde Redhead) meespeelt: 't is een verrassend uptempo nummer, met een rollende baslijn die het nummer de nodige drive meegeeft, en met een heerlijke flow in de zanglijn van Frame.
Afsluiten met persoonlijke noot? Hanne gaf dit weekend, enkele dagen voor haar derde verjaardag, haar tutje aan de Sint. Het grote leven wenkt...


http://www.sendspace.com/file/jjslmd

Labels: , , , , ,