TVDW 12/04/2026 - Lionel Hampton - Happiness (1973)

 

TVDW 1109. Ik had Lilly op bezoek, een studente die een paper wil schrijven over mijn liefde voor vinyl. Ik praat met haar over de jacht op vinyl, hoe die moeilijker wordt - tenminste als je weinig geld wil spenderen - en dat het dus loont om steeds de kleine lettertjes op de hoes te checken. Zo kom je tot leuke ontdekkingen, over wie op welke platen meespeelt, bijvoorbeeld, wat vervolgens een ogenschijnlijk oninteressante plaat toch de moeite maakt om mee te graaien.

Ik toon Lilly 'the vinyl room', de kamer waar mijn oudste dochter jarenlang sliep en die ik me sinds haar vertrek heb toegeëigend. Ik beantwoord Lilly's voor de hand liggende vraag, over hoe ik de platen order. Ik wijs haar op het alfabetisch systeem waaronder driekwart van de albums vallen, en daarnaast op de vakken waarin ik klassieke muziek, wereldmuziek, Nederlandstalig, Franstalig, early rock 'n roll, en de 12 inches onderbreng. Er zijn ook enkele vakken voor jazz. De grote Lionel Hampton is er vertegenwoordigd, met een handvol platen. Hampton is naast Roy Ayers vermoedelijk de bekendste vibrafonist (- in het Engels omschrijven ze zo iemand ook wel als a vibist, ik hou wel van die term) uit de muziekgeschiedenis. 

Ergens verderop in de kamer, onder de dichtbevolkte B (Beatles, Bob Seger, Boz Scaggs, Blondie...) vinden we Bohannon. Van hem heb ik nog meer albums in huis dan van Lionel Hampton. Hamilton Bohannon is een van mijn helden, van toen ik zijn Let's Start To Dance Again hoorde, begin jaren tachtig. Bohannon is de man van de onweerstaanbare groove; iemand die een grote invloed had op P-Funk, maar net zozeer op house music. Vorige week zat Bohannon nog in mijn Disco Al Forno-setlist (zie vorige post).

Ik liep de voorbije week in Mechelen rond en stapte de Oxfam-winkel binnen. Ze hebben daar weinig vinyl, but you never know. Na wat bladeren in de bakken staart hij me aan: Lionel Hampton. Niet met een van zijn trademark jazz-platen uit de fifties or sixties, maar - Angine De Poitrine nog aan toe! - met "There It Is". Op dit album kreeg  - check de kleine lettertjes! - Hamilton Bohannon zijn eerste credits , als arrangeur van een aantal nummers. Op de plaat staat ook een aardige versie op van Stoned Out Of My Mind, geschreven door Barbara Acklin, de artieste die de eerste versie van Am I Same The Girl opnam en die ook Have You Seen Her voor de Chi-Lites schreef. Maar de tvdw, tja die moést wel naar Happiness gaan, de collab tussen Hampton en Bohannon.