TVDW 17/05/2026 - Roberto Delgado - Le Freak (1979)

 

TVDW 1114. Eigenlijk had hier een tvdw van Al Green moeten staan. Een goede week terug tikte ik een exemplaar van "Al Green Explores Your Mind" op de kop, het album waarop de originele versie van Take Me To The River staat te blinken. Ik draaide 'm afgelopen weken regelmatig, genietend van die warme, soulvolle productie van Willie Mitchell. Al Green is net zoals Bill Withers iemand die een aantal jaren lang met een volstrekt eigen stijl een plaatsje kon opeisen in een nochtans erg dichtbevolkt genre.

Maar de tvdw gaat dus naar de man die hierboven afgebeeld is. Met een cowboyhoed, een sigaar en een poncho meet hij zich een zekere cool aan. Er bestaat nog een andere foto waarin Delgado met een grote sombrero op het hoofd een zwoele blik probeert te werpen. Het zijn uitzonderingen, want zovele afbeeldingen zijn er niet van hem. Op de meeste van zijn albums sieren exotische zwoele dames de hoes. Zo ook op "Jamaica-Disco", waaruit de tvdw komt, en waar een dame in een groen, weinig verhullend badpak in de les kijkt. Zij is duidelijk niet Roberto Delgado.

Roberto Delgado heet eigenlijk gewoon Horst Wende. Een Duitser, ja (- en we weten sinds Frank Farian  hoezeer die de muziekwereld kunnen bedotten). Wende's platen komen dicht bij wat nu culturele toe-eigening zou heten, iets waarin zijn landgenoot James Last ook een meester was. Vermomd als Mexicaan of verscholen achter hoezenpoezen bracht Wende, nommé Delgado, heel wat platen met Latijns-Amerikaanse muziek uit. Een praktijk die dichter bij huis ook Nico Gomez en Chakachas de nodige successen bracht.  

Zovele jaren later hébben sommige van die albums wel iets. Soms omdat ze gewoon erg goed gemaakt zijn - Chakachas zijn een goed voorbeeld - en soms omdat ze in hun kitscherige, vaak instrumentale arrangementen een (soms ongewilde) grappige, speelse laag toevoegen aan het origineel. Eentje die wel eens welkom is, als je het origineel beu gehoord bent. En nee, dat heeft niets te maken met (spuwt het woord uit) guilty pleasure, want daar wil ik me niet achter verschuilen. De tvdw is een goed voorbeeld. Het nummer was nog geen jaar oud, toen onze vriend Wende er zijn draai aan gaf, inclusief glissando blazerspartijen en vibrafoons. Een sure shot, in een van mijn volgende dj-setjes.