TVDW 05/05/2013 - Big Country - In a Broken Promise Land (2013)

Moet knap lastig zijn, als je zanger / uithangbord / songschrijver  het hoekje om is, en je toch nog - omdat je nu eenmaal niks anders kan? -  verder wil musiceren. Vraag het maar aan INXS, The Doors, Queen of Thin Lizzy. Ook Big Country zat in dat lastige parket, toen Stuart Adamson zich eind 2001 van het leven beroofde.

Maar kijk, bloed kruipt waar het enzovoort. Mike Peters nam de microfoonstandaard over, aanvankelijk enkel voor live-optredens. Geen onlogische keuze, gezien de man bij The Alarm wel gewoon was om hoogdravende, romantische keltische rock te brengen.

Breed uitwaaiende, grote songs over noeste working class heroes die ruwe natuurelementen en penibele arbeidsomstandigheden overleven - dat is waarin Big Country grossiert. Nu is er zelfs een nieuwe plaat, "The journey" - met al die vertrouwde elementen nog wel. De nog steeds geweldige Mark De Onuitspreekbare (Brzezicki) zit opnieuw achter de drums, en met Derek Forbes als nieuwe bassist heeft de groep een groot kanon in de rangen. Forbes speelde op de allerbeste Simple Minds platen (zijnde: tot en met de single Don't you).

De tvdw is het openingsnummer van de plaat. De nouveau met gierende gitaren van Bruce Watson (en diens zoon Jamie), opnieuw met die roffeltjes en dat hi-hat werk van De Onuitspreekbare, en met Peters die met het nodige respect in de voetsporen treedt van Adamson.

TVDW 09/10/2011 - Frank Turner - Peggy Sang the Blues (2011)

Boodschap aan mijn vrienden die deze blog lezen en de concertagenda beter opvolgen dan ik: sléép mij desnoods naar het eerstvolgende Frank Turner-concert in dit land. Wat is die nieuwe plaat "England keep my bones" weer één brok energie, lillend rock 'n roll engagement en ongebreidelde dadendrang. Alsof Woody Guthrie, Bob Dylan, Ernest Hemingway en Dylan Thomas samen een plaat zouden opnemen. De very much working class attitude van Turner doet denken aan The Alarm, Billy Bragg en Big Country, terwijl zijn romantische 'born to run' teksten wel een Union Jack versie van Bruce Springsteen lijken (- die laatste vergelijking herinner ik me trouwens van op de blog van Shamrockske). Grappig is ook dat Turner geen moeite doet om zijn invloeden prijs te geven: zowel Dylan als Guthrie, Hemingway en Springsteen worden genamedropt in de songs op "England Keep My Bones". Eentje voor de eindejaarslijstjes, zo vermoed ik.