TVDW 13/11/2022 - Frank Turner - Recovery (2013)

 

Weinig dingen zo plezant als met wat vrienden meedoen aan een muziekquiz, zo leerde afgelopen week weer maar eens. Dat ons groepje gezworen kameraden, Detroit Breakdown, dan ook nog eens won, deed er zelfs niet eens toe. Deze zat ook bij de opgaves - was even geleden dat ik de man nog eens hoorde. Goed voor zijn derde tvdw. Go!

TVDW 18/12/2011 - School is Cool - Warpaint (2011)

Toch wel indrukwekkend, dat debuut van School is Cool. En het Engels dat de frontman/songschrijver hanteert, is toch van een ander niveau dan dat van Swinnen, Callier of Admiral Freebee. Muzikaal valt de zware nadruk op percussie op - een trend die buiten de landsgrenzen te vinden is bij Battles, Friendly Fires en Vampire Weekend. En een track als de tvdw, voorlaatste nummer van "Entropology", dat soort inventieve songs hoor je toch niet vaak, komende van een Belgische groep.

't Is wat in steno, die opmerkingen, ik weet het - maar het moet dan ook snel gaan. En ik had nog een eindejaarslijstje beloofd? Wel, bij deze. Argumentatie is in het Engels, omdat ik het lijstje al eerder maakte voor mijn vriend Scott (www.drmusic.org) en nu te lui ben om het te vertalen. Laat niet na om je eigen favorieten van 2011 in de comments te droppen!

10/ School is Cool - Entropology. Let's be chauvinistic. Best album by a Belgian band - sounds like a mix between Arcade Fire and eighties smart-asses XTC.

09/ Yes - We Can Fly From Here. The dinosaurs of progrock replace their singer, hook up with über-producer Trevor Horn and come up with a surprisingly good album.

08/ Death Cab For Cutie - Codes & Keys. Not a killer album like "Plans" was, but still way above average.

07/ Elbow - Build A Rocket Boys. Only album with a song that actually made me cry.

06/ Noah & the Whale - Last Night on earth. Good singer and a nice bunch of melodic songs.

05/ Wolf Gang - Suego Faults. A debut album made with guts and style, filled with catchy, multi layered songs and a singer that shifts effortlessly between a UK copy of Brendan Flowers and a indie style Mika.

04. The Feeling - Together We Were Made. Sugary pop that is too irresistible to dislike, with Roisin Murphy, Sophie Ellis-Bextor and Freemansons helping a hand.

03. Frank Turner - England Keep My Bones. A passionate, no holds barred mix of working class rock and fierce folk.

02. Cold War Kids - Mine is Yours. Kings of Leons last album may have been a bit hit and miss, but here's the alternative. An album I'll never grow tired of.

01. Foo Fighters - Wasting Light. Simply the best collection of songs I've heard this year. Killer riffs, killer vocals, killer production. And with it's total playing time of 50 minutes an ideal start-to-finish companion on my iPod, for when I go running.

Verder: Friendly Fires, James Farm, Paul Simon, Ryan Adams, Leisure Society en de 3-cd mixalbum van Discobar Galaxie (amaai!).

Beste clip: Foo Fighters: Walk, een heerlijke verwijzing naar een van mijn favoriete films, Joel Schumachers "Falling Down".

Beste rockmoment van het jaar: Foo Fighters: Rope, vanaf 2'49" tot 3'29".

Beste lyric: Frank Turner: Peggy Sang the Blues:

It doesn't matter where you come from
It matters where you go
No one gets remembered
In this listless, loveless life
For the things they didn't do

TVDW 09/10/2011 - Frank Turner - Peggy Sang the Blues (2011)

Boodschap aan mijn vrienden die deze blog lezen en de concertagenda beter opvolgen dan ik: sléép mij desnoods naar het eerstvolgende Frank Turner-concert in dit land. Wat is die nieuwe plaat "England keep my bones" weer één brok energie, lillend rock 'n roll engagement en ongebreidelde dadendrang. Alsof Woody Guthrie, Bob Dylan, Ernest Hemingway en Dylan Thomas samen een plaat zouden opnemen. De very much working class attitude van Turner doet denken aan The Alarm, Billy Bragg en Big Country, terwijl zijn romantische 'born to run' teksten wel een Union Jack versie van Bruce Springsteen lijken (- die laatste vergelijking herinner ik me trouwens van op de blog van Shamrockske). Grappig is ook dat Turner geen moeite doet om zijn invloeden prijs te geven: zowel Dylan als Guthrie, Hemingway en Springsteen worden genamedropt in de songs op "England Keep My Bones". Eentje voor de eindejaarslijstjes, zo vermoed ik.

TVDW 12/12/2010 - Frank Turner - I still believe (2010)

Dank aan Shamrockske en Bata, die me in hun blogs op het bestaan van dit heerschap wezen. Turner's "Poetry of the Deed" (2009) is een knap staaltje bevlogen folkrock, dat zowel doet denken aan de ruwe straatpoëzie van Joe Strummer, Mike Scott, Stuart Adamson en Billy Bragg, als aan de welgemeende pathos en dadendrang van een jonge Springsteen. Een plaat met machtige momenten. Alsof Turner alsnog een tvdw wilde wegkapen dit jaar, bracht hij vorige week nog snel een EP met nieuw werk uit, met opnieuw vijf beresterke songs. Waaronder de tvdw, een no holds barred lofzang op rock 'n roll.

FFW naar het eindejaarslijstje? Zoals steeds nam ik als enige criterium: 'Hoeveel keer heb ik van dit album genoten in 2010?' Dat gaf volgend resultaat:

1. Turin Brakes - Outbursts.
Simpelweg de beste collectie songs van het jaar.
2. Robyn - Body Talk (parts 1-2-3).
Als mijn kleinkinderen later vragen 'Opa, hoe klonk popmuziek in 2010'...
3. Groove Armada - Black Light / White Light.
Mooi uitgebalanceerde staalkaart van allerlei kruisbestuivingen tussen dance en synthpop.
4. Bodeans - Mr. Sad Clown.
Verrassende comeback levert een reep in Americana ondergedompelde rock op.
5. Vampire Weekend - Contra.
Subtiel opgebouwde, springerige feel-good pop.
6. Brandon Flowers - Flamingo.
Wollige, aanstekelijke poprock die schaamteloos flirt met de grens van de Goede Smaak.
7. Peter Wolf - Midnight Souvenirs.
Overtuigende terugkeer van een Held.
8. John Mayer - Battle Studies.
De break-up plaat die fijnbesnaarde bluesrockpop herbergt.
9. The Coral - Butterfly House.
Erg geslaagde retro-stijloefening naar de flower power en westcoast rock van eind jaren zestig.
10. Fabrizio - 'n Bitsje Amore.
Lolbroek wiens eighties-hits in Maastrichts dialect voor uren huisplezier zorgde en mijn brede vriendenkring enkele onuitwisbare oneliners opleverde (met dank aan Hans).

Verder sterk (of alleszins: aangenaam) werk van Band of Horses, Steve Wynn & the Miracle 3, I Am Kloot, Hot Chip, Hawksley Workman, Cool Million, Eli Paperboy Reed, Freedy Johnston, Edwyn Collins, Andy Rothstein, Kings of Leon, Alejandro Escovedo en de EP's van Thomas Dolby en Frank Turner.

Leukste eighties-comeback van het jaar: OMD.
Single van het jaar: Peter Pan RIP - Kula Shaker.
Fijnste youtube moment: http://www.youtube.com/watch?v=K8U2KRZrauc
Jaartje te laat ontdekt: The Heavy (The house that dirt built), Frank Turner (Poetry of the Deed) en Langhorne Slim (Be Set Free).