TVDW 08/08/2010 - Propaganda - A Dream Within A Dream (alternate version) (1985)

Weinig of geen sprake van film op deze blog. Gek, want film was in mijn leven ruim tien jaar lang makkelijk de evenknie van muziek. Dat was echter in het pre-kinder-tijdperk. Sindsdien zijn de bioscoopbezoeken per jaar te tellen op de hand van een in een houtzagerij werkend manspersoon. De afgelopen - niet toevallig kinderloze - week was de uitzondering, en het oog viel op Inception. Man, man, wat een film. WAT EEN FILM! Dat verhaal! Die acteurs, met de Canadese Ellen Page voorop - waauw, al even straf als in Hard Candy! Die op viér niveaus spelende finale, waarbij de muziek van Hans Zimmer als pure Wagner majestueus door de boxen pompt! Die tien seconden van het magische eindshot! Machtig, krachtig materiaal. En nota bene driehonderd keer beter dan Nolans vorige, The Dark Knight, die me volledig koud liet.

Laat Inception nu net thematisch mooi aansluiten bij "A Dream Within A Dream", het openingsnummer van het enige album dat ik vorige week beluisterde. "A Secret Wish" van Propaganda, net uit in een 25th Anniversary Edition met heel wat extra's, is eighties stuff in haar meest typische vorm. Niet toevallig stonden Trevor Horn en Steve Lipson achter het roer. De twee producers zouden in november 1985 de wereld verbazen met het sonisch avontuur genaamd "Slave to the Rhythm". Maar de kiem, die kon je vier maanden eerder al horen, in "A dream within a dream". Propaganda kwam uit Düsseldorf, met een frontvrouw wiens Engels bij momenten even exotisch klonk als dat van een Pruisisch onderofficier in de Britse sitcom 'Allo 'Allo. Zeg het vooral niet tegen de Duitsers, maar volgens mij waren de bandleden slechts een excuus voor Horn en Lipson om alles uit de kast (en uit hun Fairlight synths) te halen. De Teutoonse connectie werd handig uitgespeeld door af en toe een Duits woordje in de lyrics te smokkelen, of door leentje buur te spelen bij de Duitse expressionistische filmklassieker Dr. Mabuse van Fritz Lang. Horn en Lipson bladerden tijdens de studiotijd ook driftig in adressenboekjes : Derek Forbes (Simple Minds) kwam baspartijen inspelen, David Sylvian (Japan en zichzelf) speelde op verzoek enkele gitaarriedeltjes, Glenn Glegory (Heaven 17) verzorgde wat backing vocals.

Een kwart eeuw later staat "A Secret Wish" geboekstaafd als een iconisch album van de jaren tachtig... Wat natuurlijk niet wil zeggen dat alle songs de tand des tijds hebben doorstaan. Ja, het klinkt allemaal erg eighties, maar vaak ook wat té eighties. Het is iets waar dat andere speeltje op het ZTT-label, The Art of Noise, nog veel meer onder te lijden heeft: véél effectjes, maar nauwelijks songs. "A dream within a dream" is wat mij betreft de uitzondering. Een prachtig uitgesponnen opus, dromerig en bezwerend tegelijk. Met twee opmerkelijke gasten, trouwens: Stuart Copeland (The Police) zorgt voor de geweldige drum fills, Steve Howe (Yes) soleert de gitaarpartij bij elkaar. Oh ja, en de tekst is een gedicht van Edgar Allen Poe.

Take this kiss upon the brow
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep- while I weep
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

TVDW 24/02/2008 - Yes - Man in a white car Suite (live) (1980)

Eind jaren zeventig kampeerde Yes met Roy Thomas Baker (producer van de beste platen van Queen) in een Parijse studio, om te werken aan wat de opvolger voor het album Tormato moest worden. Zonder veel resultaat, echter. Er werd vooral veel ruzie gemaakt, waarna Jon Anderson en Rick Wakeman, bandleden van het eerste uur, besloten om op te stappen. De drie resterende leden (Squire, White en Howe) besloten tegen beter in om terug de studio in te duiken en Yes levend te houden - zonder zanger of keyboardspeler. De oplossing bleek in een klein hoekje te schuilen. In een aanpalende studio waren The Buggles (Trevor Horn en Geoff Downes) aan het werken aan de opvolger van hun debuutplaat, degene waarop Video Killed the Radio Star stond. Prompt was Yes in een nieuwe bezetting geboren. Voor The Buggles was het een carrièrewending die kon tellen: het contrast tussen hun 3-minuten-synthpop en de complexe progrock van Yes kon niet groter zijn.
In augustus 1980 resulteerde de bizarre samenwerking in 'Drama' - zonder twijfel de meest gecontesteerde plaat uit de catalogus van Yes. Een plaat zonder boegbeeld Anderson, dat kon niet goed zijn, meenden vele fans. Nochtans heeft Drama door de jaren heen eerherstel gekregen; vele beschouwen het nu als een van de meest markante platen uit het Yes-oeuvre. Zelfs in België duiken onverwachte fans op: Mauro Pawlowksi nam met zijn zijproject Somnabula 'Daughter of Machine Messiah' op, een knipoog naar de openingstrack van 'Drama'.
De samenwerking tusen The Buggles en Yes bleek van eenmalige aard. Na afloop van de Drama Tour maakten Horn (de übernerd, rechts op de foto hierboven) en Downes nog een tweede plaat met The Buggles, waarna Downes ging spelen bij Asia ('Heat of the moment'!!) en Horn een opmerkelijke carrière uitbouwde als producer. De symfonische sturm und drang van Frankie Goes To Hollywood: van zijn hand. De ultieme new romantics eighties pop van ABC: van zijn hand. De allerbeste 12 inch van de jaren tachtig - Slave to the Rhythm van Grace Jones: van zijn hand. De designersoul van Seal: van zijn hand. Street Fighting Years, Simple Minds' meest epische plaat: van zijn hand. En ironisch genoeg was het ook Horn die zijn rivaal van weleer, Jon Anderson, een schitterende vorm van pensioensparen bezorgde: '90125', de best verkochte Yes-plaat, en de bijhorende single Owner of a lonely heart kreeg ook Horns trademark productie mee.
Mijn liefde voor Yes uitleggen is onmogelijk. Ze startte toen ik bij een vriendin uit Kuringen, die we om een of andere reden de bijnaam 'Mahatma' gaven (don't ask), de plaat 'Tormato' hoorde. Daarna kocht ik Drama en Fragile, twee platen waarnaar ik uren luisterde. En waarnaar ik uren keek, dankzij de fantasierijke uitklapbare hoestekeningen van Roger Dean. Ondertussen zag ik de groep ook al twee keer live, waarvan vooral het optreden in juni 2004 in de Elisabethzaal nog lang zal bijblijven.
'Drama', een van mijn tien 'Onbewoond Eiland Platen', telt amper zes nummers: vijf XXL-nummers en een tussendoortje: 'Man in a white car' duurt anderhalve minuut, werd door Geoff Downes integraal op Fairlight synthesizer ingespeeld en zou volgens de man een eerbetoon zijn aan Gary Numan.
Yes duikt nu pas, als 163ste 'post', op als tvdw. De reden is te vinden in de wondere wereld van muziekblogs, waar ik tot mijn groot plezier bootleg-concerten kan terugvinden van artiesten die ik nooit live gezien heb (J Geils Band, Thomas Dolby, U2) of die al lang onder de zoden liggen (Warren Zevon, Robert Palmer).
De tvdw is dan ook niet de studioversie van 'Man in a white car', maar de versie die tijdens de 'Drama' tour werd gespeeld. De opname is van het concert dat in oktober plaatsvond in het LA Memorial Sports Arena (- met dank aan http://yesshows.blogspot.com, waar ik de bootleg begin deze week vond). Ik heb er met rode oortjes naar geluisterd. Naar 'We can fly from here' en 'Go through this', de twee songs die Yes live speelde maar die niet op Drama geraakten. Naar de stem van Horn, die niet zelden vals klonk - het bewijs dat de man in studio zich wel met Anderson kon meten, maar live tekortschoot. Naar een oervervelende, eindeloze bassolo van Chris Squire. En naar de unieke, instrumentale, door Geoff Downes tot 'Suite' uitgebouwde versie van 'Man in a white car'. Na drie minuten in de Suite maakt Downes een heerlijk zijsprongetje. Het zorgde deze week voor puur kippenvel en rechtvaardigde meteen de nominatie als tvdw.

http://www.sendspace.com/file/tujypv