TVDW 16/08/2020 - Johnny Guitar Watson - Tarzan (1977)

Eentje die hij op kousevoeten binnenhaalt, onze Johnny. Zijn derde, trouwens, wat wil zeggen dat hij toch een wit voetje heeft bij mij. Afgelopen week belandde "A Real Mother" nog eens op de draaitafel, een plaat die ik eigenlijk te weinig draai (- en de enige die ik, schande! schande! in huis heb van de man). Ik heb in mijn vorige twee tvdw's waarschijnlijk al genoeg de loftrompet geblazen over JGW en zijn onnavolgbare, schijnbaar nonchalante, laidback funky stijl. Dus nu zwijg ik. Play!

TVDW 05/08/2018 - Larry Williams & Johnny Watson - Two For The Price of One (1967)

Het Okey-label kennen we misschien van de plaatjes van G. Love & Special Sauce, maar het bestaat eigenlijk al sinds de jaren twintig en was in de jaren vijftig en zestig verantwoordelijk voor heel wat lekkers in de blues, soul en R&B sector. Screamin' Jay Hawkins en Little Richard namen bijvoorbeeld op voor het label, en de tvdw brengt twee giganten uit de popgeschiedenis samen. De Johnny is inderdaad de Johnny die even later 'Guitar' officieel toevoegde aan zijn artiestennaam en die in de eerste helft van de jaren zeventig een succesvolle overstap maakte van soul naar funk (met A Real Mother For Ya als beste voorbeeld, al zou de hiphopgemeenschap later 's mans songcataloog ook leegsamplen). Larry Williams van zijn kant mag dan al minder een household name lijken, hij schreef wel een aantal hits die de Beatles in hun beginjaren ijverig coverden (Dizzy Miss Lizzy, bijvoorbeeld). Samen brengen ze in de tvdw een nummer dat nogal dicht ligt bij de Temptations-hit Get Ready (dat Smokey Robinson een jaar eerder schreef), maar kom.

TVDW 20/02/2011 - Paul McCartney - Figure of Eight (1989)

Deze week: een strijd om de tvdw, even spannend als de bilspleet van Shakira. Diverse uitvoerders stonden te dringen om een nominatie. Het streepje geile funkjazz Don't Be Shy van George Duke bleef bijvoorbeeld lange tijd in de running. Ideaal om naast Johnny Guitar Watson en seventies Wonder te leggen. Steve Wynn maakte kans met Riverside, een door Norman Whitfield beademde outtake, daterend uit de Static Transmission periode. The Black Keys vochten om een eerste tvdw - hun (nu pas ontdekte) album "Brothers" zit sjokvol rudimentaire soulvolle bluesrock. DJ Lefto trok de aandacht met zijn mix-cd "Worldwide Family". De door hem opgedelfde versie van Inner City's Good Life (van het Britse Brassroots) vond ik weergaloos. Of zou de tvdw richting Canada gaan, waar Streetheart voor een gesmaakte slice strakke seventies hardrock zorgde? Hell, als alles gisterenavond had meegezeten, had Queen's We Are The Champions het misschien wel tot tvdw gebracht. Maar de uitstap naar Westerlo-Anderlecht - een primeur voor mijn negenjarige zoon, zo'n onderdompeling in het Eerste Klasse voetbal - eindigde in mineur. Anderlecht stelde teleur, maar de trip leverde wel heel wat mooie, typische vader-zoon momenten op. Het hart hoeft zich niet steeds aan muziek te laven.

Als ik eerlijk ben - en deze blog is een van de weinige stukjes van mijn leven waarin ik eerlijk tracht te zijn, zo laat de Mephisto in mij zich met een sardonisch lachje ontvallen - dan gaat de tvdw, alle strijd ten spijt, deze week toch naar Macca. "Flowers in the Dirt" (waarop zowel Elvis Costello als Trevor Horn hun stempel drukten) als mijn favoriete McCartney-album omschrijven, is wat makkelijk. Ik ken amper een vijftal platen van 's mans solo stuff. Maar met Figure Of Eight, This One, Put It There en My Brave Face herbergt de schijf wel vier van mijn lievelingsnummers. Zo kaapt Macca zijn tweede tvdw weg (na het mooie At the Mercy in 2005), tegen slechts één voor Lennon. Start van toogpraat: nu!

TVDW 25/02/2007 - Johnny Guitar Watson - It's a damn shame (1978)

Bij wet moet in Frankrijk ten minste 40 % en zelfs tot 60 % Franse producten “gedraaid” worden door de plaatselijke radiostations. De NVA had ooit het onzalige idee om dit principe te kopiëren naar Vlaanderen. Wie zoals ik net duizend kilometer heen en terug doorheen de Hexagone heeft gereden, weet meteen wat voor desastreuze gevolgen dit met zich brengt. Jongens toch, wat een triestige radio wordt er in Frankrijk toch gemaakt; geen deftig half uurtje muziek kunnen vinden tijdens die twee lange ritten. Maar toen ik eenmaal terug in België was, gisterenavond.... wat een verademing: een uur lang een special rond Motown, op het onovertroffen (en jawel, ook Franstalige) Classic 21. Dat niemand er ooit nog aan denkt om Wallonië bij Frankrijk te plakken alsjeblieft. De TVDW komt ook uit de zwarte hoek, maar haalde nooit de Motown-stal. Beetje een voetnoot in de zwarte muziek, die Johnny Guitar Watson, en dat is onterecht. De hipster uit Texas speelde als jonge kerel al mee met onder meer Little Richard, had een klein hitje met Gangster of Love (dat Steve Miller later meer bekendheid zou geven) en vond zichzelf helemaal aan het begin van de discodagen op een spectaculaire wijze heruit met zijn deep & dirty funky grooves. De tvdw werd uitgebracht in hetzelfde jaar als Watsons breakthrough hit "A Real Mother For Ya", en beschikt over dezelfde diepe bassynth, dat scherpe, geweldige gitaarspel en die karakteristieke, ultra coole vocal vooraan in de mix. Geen wonder dat Snoop Dogg en andere 'G's zovele jaren later, op zoek naar funky samplemateriaal, de cataloog van Watson plunderde. Deze man, die in 1996 stierf aan een hartaanval, was een original, zoveel moge duidelijk zijn. Geniet van deze retestrakke funky track, met een heerlijke dubbellopende vocal scat en gitaarsolo (beetje gelijk aan die van George Benson op diens versie van "On Broadway"), even voorbij de tweeminutengrens.

http://www.sendspace.com/file/rikk96