TVDW 12/06/2022 - The Clarke/Duke Project - Louie Louie (1981)

 

Een tvdw die twee van recente muzikale kleine 'projecten' bundelt. Met Bart ben ik al een tijdje bezig met een nieuwe Sonar, een spelletje waarbij we elkaar drie keer per week met een song (en wat argumentatie) willen verrassen. Ik stuurde hem onlangs de tvdw van deze week; bedoeling is dat we elk tot 100 sonars komen. Tweede project is de dj-set die ik volgende zaterdag mag spelen in het Antwerps café annex vinylwinkeltje Djingel Djangel. Deze eigenzinnige, funky cover van Louie Louie zit nu al gebeiteld in mijn platenbak. Bij de intro hoor je George Duke, de zanglijn zelf - très Johnny Guitar Watson - is van Stanley Clarke.

TVDW 11/08/2013 - George Duke - 'Scuse me Miss (1977)

Alweer een grote seigneur die van ons afscheid neemt. Weinigen die zoveel lekkers wisten te brengen op het kruispunt tussen fusion jazz en funk als de grote Duke. Hij was vaste keyboardspeler bij Zappa, maakte enkele straffe platen met bass-beest Stanley Clarke en tussen zijn onder eigen naam uitgebrachte albums zijn vooral degene uit de seventies de moeite. Ze houden zich op in het midden tussen Earth Wind & Fire, Bootsy Collins en Tom Browne. De tvdw is uit "From me to you", je hoort er Stanley Clarke op bass, Mike Sembello op gitaar en de sublieme Leon 'Ndugu' Chandler op drums.

TVDW 20/02/2011 - Paul McCartney - Figure of Eight (1989)

Deze week: een strijd om de tvdw, even spannend als de bilspleet van Shakira. Diverse uitvoerders stonden te dringen om een nominatie. Het streepje geile funkjazz Don't Be Shy van George Duke bleef bijvoorbeeld lange tijd in de running. Ideaal om naast Johnny Guitar Watson en seventies Wonder te leggen. Steve Wynn maakte kans met Riverside, een door Norman Whitfield beademde outtake, daterend uit de Static Transmission periode. The Black Keys vochten om een eerste tvdw - hun (nu pas ontdekte) album "Brothers" zit sjokvol rudimentaire soulvolle bluesrock. DJ Lefto trok de aandacht met zijn mix-cd "Worldwide Family". De door hem opgedelfde versie van Inner City's Good Life (van het Britse Brassroots) vond ik weergaloos. Of zou de tvdw richting Canada gaan, waar Streetheart voor een gesmaakte slice strakke seventies hardrock zorgde? Hell, als alles gisterenavond had meegezeten, had Queen's We Are The Champions het misschien wel tot tvdw gebracht. Maar de uitstap naar Westerlo-Anderlecht - een primeur voor mijn negenjarige zoon, zo'n onderdompeling in het Eerste Klasse voetbal - eindigde in mineur. Anderlecht stelde teleur, maar de trip leverde wel heel wat mooie, typische vader-zoon momenten op. Het hart hoeft zich niet steeds aan muziek te laven.

Als ik eerlijk ben - en deze blog is een van de weinige stukjes van mijn leven waarin ik eerlijk tracht te zijn, zo laat de Mephisto in mij zich met een sardonisch lachje ontvallen - dan gaat de tvdw, alle strijd ten spijt, deze week toch naar Macca. "Flowers in the Dirt" (waarop zowel Elvis Costello als Trevor Horn hun stempel drukten) als mijn favoriete McCartney-album omschrijven, is wat makkelijk. Ik ken amper een vijftal platen van 's mans solo stuff. Maar met Figure Of Eight, This One, Put It There en My Brave Face herbergt de schijf wel vier van mijn lievelingsnummers. Zo kaapt Macca zijn tweede tvdw weg (na het mooie At the Mercy in 2005), tegen slechts één voor Lennon. Start van toogpraat: nu!