Wednesday, November 11, 2009

TVDW 08/11/2009 - Jeb Loy Nichols - Sometime Somewhere Somebody (2009)



Bestaat er zoiets als muzikaal gegijzeld worden? Vorige week, bij aanvang van de herfstvakantie, zouden we de kinderen bij de grootouders mogen onderbrengen; twee ervan aan de ene kant van het land, de derde aan de andere kant. Maandag lag Elien nog in haar bed - de transfer zou pas later die dag plaatsvinden - toen ik 's morgens haar kamer binnensloop om de ipod uit haar schuif te halen en naar het werk te vertrekken. Ze schoot wakker en vroeg wat ik aan het doen was. 'Ik neem je ipod mee voor op de trein', waarna ik er schaapachtig aan toevoegde 'Of wil je hem misschien meenemen naar oma en opa?' Big mistake. Ja, dus. Waarna ik zo achteloos mogelijk hem op tafel achterliet, iets als 'Oh geen probleem dan' mompelend. Gevolg: muzikale gijzeling voor de rest van de week. Ik merkte meteen hoe afhankelijk ik van dat ding ben geworden. Ik had natuurlijk mijn walkman kunnen afstoffen en zoeken naar wat cassetjes, maar dat zou wel héél erg old school zijn geweest.
Geen muziek dan? Toch wel. Er waren de eindeloze edits 's avonds, met het oog op de quiz - maar daar viel niet meteen een tvdw te rapen. En dan dook de nieuwe Jeb Loy Nichols nog op; een crimineel onbekend singer-songwriter die bij mij sinds het fenomenale "Just what time it is" uit 2000 een wit voetje heeft. "Strange Faith & Practice heet zijn nieuwe. Ik brandde 'm op cd, zodat ik bij de rit richting kust aan het eind van de week toch een streepje kon luisteren. Weer een typische haardvuurplaat van de man, dit keer met meer uitgesproken jazzy toetsen. De tvdw is het openingsnummer van het album.

http://www.sendspace.com/file/nexh4y

Labels:

Friday, August 10, 2007

TVDW 05/08/2007 - Jeb Loy Nichols - Days are mighty (2007)


Ik durf mezelf wel muziekliefhebber noemen, en toch heb ik de merkwaardige gewoonte om als er een cd binnenvalt van een artiest die me echt ligt, een album waar ik naar uitkijk, dat even te laten liggen. Bang voor dat eerste moment van ontdekking? Uitstel van het genot? Ik weet het niet, maar ik stel toch regelmatig vast dat, in plaats van die cd meteen met trillende handen in de lader te schuiven, op die ogenblikken de aarzeling toeslaat. En de cd dan nog vaak een paar dagen blijft liggen. Raar. Hebt u dat ook? Euh, neen?
Soit, het ging ook zo met de nieuwe van Jeb Loy Nichols, die toch al een weekje stof lag te vergaren thuis en pas zondag - net voor we naar een fijne party bij Orf gingen - een eerste beurt kreeg. Sympathieke knul, die Jeb Loy (zo mocht ik ooit zelf ondervinden bij een interview in of all places Molenbeek) die een al even sympathieke variant van warme, pastorale bluesy folkrock maakt. Zijn nieuwe baadt in dezelfde bruinekroegensfeer, een prima alternatief voor wie bijvoorbeeld ook wat James Taylor in de platenkast heeft. En hij klokt af op nauwelijks 35 minuten. En, net als op zijn vorige platen, komt hij enkele seconden nadat de tonen van het laatste nummer zijn uitgestorven, nog even langs om iedere muzikant te bedanken die meespeelde op zijn plaat. We zeiden het al: sympathieke knul.

http://www.sendspace.com/file/ps0i25

Labels: ,

Monday, October 09, 2006

TVDW 08/10/2006 - Neal Casal - Bird in hand (1995)


Van de honderden en honderden cd's die me in de schoot vielen ter beluistering en bespreking, zijn er weinigen die zo'n impact maakten als "Fade Away Diamond Time" van Neal Casal. Altijd heerlijk als een artiest waar je nog NOOIT van gehoord had, plots in je cd-lader belandt met een album dat je keer op keer blijft draaien. Dat was zo - als ik de top drie moet geven - bij Jeb Loy Nichols, bij David Munyon en dus ook bij deze Neal Casal. De platen die na dat debuut uit 1995 volgden, bleken ook stuk voor stuk prima en Casal kwam wel eens in een café of jeugdhuis optreden in België, maar ik slaagde er nooit in de man 'live' mee te maken. Tot hij verrassend genoeg opdook als support act bij Ryan Adams, in het Koninklijk Circus. Het optreden van Adams was boeiend maar wat te grillig, maar Casal maakte in het voorprogramma genoeg indruk om me daags nadien nog eens te laten teruggrijpen naar dat mooie "Fade Away Diamond Time".

Labels: , , ,