TVDW 17/01/2021 - The Doors - L' America (1971)

 

We zijn al ver in de 800 tvdw's en merk nu pas dat ik nog nooit iets van de Doors heb gepost. Hoe kan dat nu? Nu ja, ik heb het al vaak gezegd: met die regel van "nummer dat afgelopen week het meest bleef hangen" aan te houden, vallen vele favorieten of iconische bands soms gewoon uit de boot. 

Ik heb nochtans altijd wel een boon gehad voor deze groep, misschien wel een erfenis van mijn studentenjaren. Binnen de Pol&Sok-gemeenschap werd een groep als de Doors natuurlijk op handen gedragen, ja, zelfs zowat vijftien jaar nadat ze hun laatste plaat uitbrachten. 

Correctie, de laatste plaat mét Jim Morrison erbij. LA Woman was dat, en ook de tvdw komt eruit. Het is altijd mijn favoriete Doors-plaat geweest (al moet ik er vlotjes aan toevoegen dat ik niet alle platen van a tot z ken, hoor). De reden dat ik net nu toch - eindelijk - met een tvdw kom, heeft te maken met een geweldig pakket platen mocht ontvangen net voor Kerst, uit Salt Lake City. In één klap werd mijn collectie Doors-platen vervolledigd. Nou moe! Ik zal de volgende weken nog wel zoet zijn met het stelselmatig ontdekken ervan.

TVDW 25/09/2016 - The Butts Band - Sweet Danger (1974)

Tja, wat doe je dan als je zanger plots doodligt in een badkuip in Parijs? En als die zanger Jim Morrison heet? Dan start je gewoon een nieuw groepje, toch? Het is wat Robbie Krieger (links op de foto) en John Densmore, resp. gitarist en drummer van The Doors, deden. Ze bedachten, nadat ze samen met Manzarek nog twee Doors-platen zonder Morrison hadden uitgebracht, de wat rare naam The Butts Band, wat in 1974 een fijne debuutplaat opleverde. Een aardige, laidback variant op southern rock, reggae en blanke soul. Maar neen, het was vanzelfsprekend geen Doors. Dus de plaat zonk al snel weg in anonimiteit - net als, na nog een tweede plaat, de groep zelf.

Enkele weken terug kreeg ik een pakketje in de brievenbus, met daarin die debuutplaat van The Butts Band. Opgestuurd door Joan & Sean uit Utah, twee van mijn Instagram-muziekvriendjes die wisten dat ik naar dat schijfje op zoek was. In de liner notes lees ik trouwens dat de bassist in deze band - zoals bekend had The Doors geen bassist in de rangen, die functie werd waargenomen door het pedalenwerk van organist Ray Manzarek - Phil Chen was. Phil Chen! De Jamaicaan die speelt op enkele dikke hits van Rod Stewart, maar ook te gast is op het Starfleet Project van Brian May en Eddie Van Halen!

Trouwens, geen Jayhawks-tvdw deze week, al hield ik er in aanloop naar het concert in De Roma wel rekening mee. Maar neen, het concert viel me wat tegen. Had ik er een tvdw uit moeten wringen, zou het Two Hearts - uit "Tomorrow The Green Grass" - zijn geworden. Over het algemeen kon het optreden me echter maar matig boeien. Weinig bezieling, geen interactie en zelfs een zekere koelte op het podium, een hobbelige setlist...

TVDW 01/04/2012 - Rival Sons - Pressure and Time (2011)

Fortune Son van CCR, The Changeling van The Doors, iets van pre-Powerage AC/DC en een lap Led Zep: het is makkelijk om een mixtape te maken met spullen die naast Rival Sons kunnen staan. Alleen is Rival Sons een groep van nu, weliswaar met een erg retrosound. Wie eigentijdse gelijkgestemden zoekt, komt uit bij Wolfmother of The Heavy. Hoedanook, sterk plaatje, dat "Pressure and Time" van vorig jaar. Here, have the title track.