TVDW 20/03/2016 - Anderson Paak - Heart don't stand a chance (2016)

Een rapper, die Anderson Paak? Neen hoor, ook zoveel meer. Hij drumt een flink eind weg, wat maakt dat er naast de beats-uit-een-doosje ook heel wat songs op zijn geweldige album "Malibu" door echt drumgeroffel worden gedragen. En naast de aardige raps heeft hij ook een aardige, soulvolle zangstem in het strottenhoofd. Het zorgt voor een sterk, gevarieerd album, met nummers die nu eens doen denken aan Guru' Jazzmatazz-project of aan Arrested Development's Speech, maar die net zozeer lijntjes uitgooien naar soulhelden van vroeger.

Het maakt dat Paak met de tvdw gaat lopen, in een nochtans erg drukbezette muzikale week. Joe Jackson was in de running met een track uit zijn "Blaze of Glory" album. De Amerikaanse Ruthie Foster gaf een prachtig soulgospelblues concert in Puurs. Muzikaal treinmaatje Wim liet me kennismaken met Silly Sally van Sweet Smoke, een episch, met stereo-effectjes volgestouwde psychedelische bluesjam uit begin jaren seventies. Harry Thumann pikte ik (eindelijk) op bij Shamrockske Nico in Brugge - maar diens Underwater was enkele jaren terug al een tvdw. Zelfs aan Michael Jackson dacht ik even tvdw-gewijs, bij het zien van de uitstekende Spike Lee-reportage From Motown to Off the Wall. En vanuit het Midden-Oosten stuurde een Instagram-kameraad me "Queen II" op. Altijd een leuke bezigheid, om je favoriete Queen-top vijf te maken. Als we de dubbele "Live Killers" buiten beschouwing laten, staat Queen II bij mij op de tweede plaats, denk ik, na "A Day at the Races". Blij 'm nu ook op vinyl te hebben.

Maar de tvdw ging dus naar Paak. Enige minpuntje: de man wil blijkbaar dat zijn naam als Anderson spatie punt Paak wordt gespeld. Doen we natuurlijk lekker niet aan mee. Onnozele hansworst.

TVDW 30/07/2006 - Harry Thumann - Underwater (1979)

Een flink deel van vorige week koest geweest met Prince en diens dubbele Shark Tank, een voortreffelijke bootleg van een concert van De Kleine in San Jose in 2004. Maar de TVDW kondigde zich pas zaterdag aan, op weg naar de kust. In De Max, dat hippe weekendprogramma van StuBru, dook immers plots Underwater op van Harry Thumann. Hulde voor de programmasamenstellers, om deze absolute rarity te programmeren tussen het actuele dansspul van Fischerspooner en Audio Bullys. "Underwater" valt bij mij onder de allereerste herinneringen qua popmuziek, het is een track die me heel mijn leven bijbleef en die ik, eenmaal we in het download era waren aanbeland (circa 1999), meteen trachtte vast te krijgen. Zoveel jaren na datum klinken de zes minuten nog altijd even waanzinnig. Een pompende electro-beat, originele synthpartijen, in en uitwaaiende strijkers en blazers, en zo nu en dan een onverwachte interventie van gitaar of zelfs vibrafoon. Alsof Giorgio Moroder een head on collision zou hebben met James Last. "Underwater" is Een mysterieuze plaat overigens, waar op internet nauwelijks iets over terug te vinden is. De plaat werd als 12 inch uitgebracht op tal van verschillende labels en zelfs in de releasedatum is wel vier jaar speling, afhankelijk van de bron. Harry Thumann zelf zou een Duitse componist zijn geweest die al in de jaren zestig in de weer was met het ambachtelijk in mekaar sleutelen van synthesizers en studio-apparatuur. Hij zou in 2001 in relatieve anonimiteit zijn gestorven. Oh ja, "Underwater" moet overigens zowat de enige plaat zijn die mijn vrouw nog beter kent dan ik. In haar tienerjaren vormde de instrumental blijkbaar de steeds op repeat verkerende soundtrack bij haar ontelbare uren trampolinespringen. In de Middelkerkse turnvereniging. En over Middelkerke gesproken: "Underwater" bleek in meer dan een betekenis de perfecte soundtrack voor het weekend. Voor het eerst sinds mensenheugnis dook ik immers, geflankeerd door de oudste dochter, nog eens onder in de zilte Noordzee. Heerlijk.

http://www.sendspace.com/file/i3kn08