TVDW 31/01/2021 - Gino Soccio - Remember (1982)

 

Amper zijn tweede tvdw - en de eerste dateert al van 2007. Nochtans is Soccio echt wel een van mijn favorieten uit de disco. Dat hij net nu met een tvdw gaat lopen, heeft te maken met een bezoekje van een paar dagen geleden bij een dame die online wat platen verkocht. De dame bleek na het overlijden van haar papa de lp's van haar ouders te willen verkopen, en had het geweldige "Face to Face" van Gino Soccio online aangeboden.

Bij aankomst bleek de dame in kwestie blind te zijn, haar dochtertje leidde me binnen. De twee lieten me nog wat andere platen zien die in de aanbieding waren (- ik kocht er natuurlijk nog enkele, you know me). Maar intussen ontspon zich een mooi gesprek tussen ons. 

Ik legde met handen en voeten uit wat vinyl verzamelen voor mij zoal betekent. Ik zei haar dat ik "Face to Face"al langer had, maar dat ik het wilde het kopen voor een van mijn vrienden. Terwijl ik de andere platen bekeek, sprak ik over de schoonheid van vinylhoezen, over mijn toilet dat vol hangt met vinylhoezen. Ook die hoes van Gino Soccio belandde aan de muur van mijn toilet, al  zei ik er wat verontschuldigend bij dat het jammer was dat ze de hoes zelf niet kon zien. Toen zei ze iets wat me tot tranen toe bewoog. "Ik weet wel hoe mooi hoezen zijn, want ik kon vroeger nog zien. En ik begrijp ook je liefde voor vinyl. Ik heb hetzelfde met boeken. Nu ik niet meer kan lezen, verzamel ik de boeken die ik vroeger graag las. Gewoon omdat het me een fijn gevoel geeft, te weten dat ze bij mij in de kast staan."

TVDW 21/08/2016 - Spandau Ballet - Instinction (1982)

De 600+ posts op deze blog maken duidelijk dat ik me meer dan eens bezondig aan het wentelen in nostalgie. En dat ik graag lijstjes maak. Dat laatste deed ik al als beginnend tiener. Zo hield ik een aantal jaren zelfs dag na dag op fiches bij welke platen ik draaide. Vanaf het moment dat een plaat op een bepaalde dag integraal gedraaid werd (- dat was het enige criterium), nam ik een Speciale Stift ter hand en noteerde datum en naam van artiest en album. Aan het eind van het jaar werd natuurlijk geturfd hoeveel welke plaat gedraaid werd.

Ik heb de fiches nog altijd (natuurlijk) en bladerde er afgelopen weekend nog eens door. Zo bleek dat het album dat in 1983 het meest op de draaitafel belandde (op de Philips die in mijn jongenskamer stond + op de Technics die zich in 'de salon' bevond), "True" van Spandau Ballet was. Twaalf streepjes kreeg dat album langs haar naam, ééntje meer dan "Thriller" van Michael Jackson en "Face to Face" van Gino Soccio, en vier meer dan "Logic" van Logic System en "Powerlight" van Earth Wind & Fire. Oh ja, cassetjes telden ook, want Soccio had ik niet eens op vinyl. Nog wat weetjes (waar niemand staat op te wachten, ik weet het, maar ik geef ze toch): dat ene jaar werd 314 keer een plaat gedraaid, van 83 verschillende groepen. Ik kan zo nog wel even doorgaan, hoor...

Ik weet het, Spandau Ballet is door de jaren heen uitgegroeid tot de risee uit de klas van de New Romantics. ABC, Ultravox, zelfs Duran Duran werden door de jaren heen gerehabiliteerd, bij deze band gebeurde dat nooit. Het had vooral te maken met imago. Tony Hadley zag eruit als een afgeborstelde schoenverkoper, een Bryan Ferry van de Aldi, terwijl de broertjes Kemp hun Londense afkomst inruilden voor de looks van getaande beach boys in witte pofbroeken. Hoedanook, luister naar de muziek en die staat best nog overeind naast pakweg "The Lexicon of Love" of "Rio". Grote doorbraakplaat "True" was een opstapje en en stijlbreuk tegelijk, net als "New Gold Dream" dat was voor Simple Minds. Het hoekige, rudimentaire geluid had plaatsgemaakt voor een glossy, glanzende sound, en het arty geëxperimenteer was vervangen door een hitgevoeligheid. Ik herinner me nog dat in het jaar dat "True" de hitparades domineerde en ik nog veel te jong was om naar concerten te gaan, op de Nederlandse tv (ik denk Countdown?) een integraal concert van de groep te zien (- én simultaan op de radio te horen) was. Voor mij was het een hele openbaring om naast de kleppers uit hit-album "True" ook songs als To Cut a long story short, Paint me down en Instinction te horen.

Deze week pluk ik "Diamond", het tweede album van Spandau Ballet, uit een afprijsbak. Het is de plaat die ze inblikten net voor duo Jolley & Swain hen met de productie van "True" tot wereldsterren maakte. Tijd om de groep op deze blog eindelijk een tvdw - hun eerste - te geven (nadat ze er 33 jaar geleden ongetwijfeld al een aantal scoorde). Instinction klinkt zo 1982 als maar kan zijn, met gezwollen, theatrale vocals, een harde, metalige bass vooraan in de mix, een dikke laag synths en een break met heel wat getrommel. Trevor Horn maakte er een remix van die op single verscheen, maar dit is de originele album-versie.

TVDW 12/08/2007 - Gino Soccio - Closer (1981)

De inzendingen van de laatste maanden doen misschien anders vermoeden, maar ergens in mj zit ook een discoliefhebber verscholen - een fors gespierd manspersoon met stevige snor en glitterhemdje. Vandaar deze tvdw. Can Quebec be funky? Tuurlijk wel, dat bewees deze Gino Soccio. Een vaste gast destijds bij het fantastische radioprogramma Funky Town. Vooral het heerlijke Try It Out, met die ultracoole bass in de intro, werd er vaak gedraaid. Ik kocht 'Face To Face', de vierde en uiteindelijk laatste plaat die Soccio zou maken, en nam prompt ook twee exemplaren voor twee vrienden van me mee. Het blijft een lekkere plaat; met die aanstekelijke kruising tussen drummachines en echte drums, tussen echte sax, echte baslijnen en lagen synths. En single Remember is nog steeds een ideale kruising tussen Moroder en de synth-new wave van Visage. Later haalde ik me nog de vinylversies van Outline en S-Beat in huis, en vorige week zwierde mijn Poolse blogkameraad Saltyka (check het onovertroffen http://saltyka.blogspot.com/) de verzamelde output van Soccio in cyberspace. Bij de herontdekking van het werk van de Canadese duizendpoot was de titeltrack van 'Closer' nog de grootste verrassing: een zweverige chillout track - all breezy synths & jazzy guitar licks - die perfect te mixen zou zijn met iets loungy hips van pakweg Thievery Corporation.



http://www.sendspace.com/file/pdpl5p