Ook dat is opvoeden: samen met je dochter naar een video kijken rond Iron Maiden en het maken van hun 'Number of the Beast'. Dat zoiets dan net moet gebeuren in de week dat ze haar Plechtige Communie viert (en ook nog eens 12 wordt), is een leuke samenloop van omstandigheden. Aansluitend heb ik de dag nadien Killers nog eens door de ipod gejaagd, hands down mijn favoriet Maiden-album en een van mijn Desert Island Records.
Fast forward naar modern times. Kunnen bands te slim zijn voor hun eigen goed? Natuurlijk. Je kent ze ook wel: songschrijvers met een bij voorkeur kunstzinnige opleiding die Revolver, Pet Sounds en het werk van Big Star van buiten kennen, die muzikaal buiten de lijntjes kleuren en al eens een literaire quote in hun teksten durven te stoppen. Ik zeg maar wat: XTC, Barenaked Ladies, Jellyfish, Del Amitri, the Divine Comedy: stuk voor stuk voorbeelden van groepen die in hun muziek een overvloed aan geniale invalshoeken, catchy melodieën, clever wordplay en hemelse vocalen stoppen. Maar wereldsucces? Ho maar. Too smart for their own good.
Dit maar om te zeggen dat Pretty Odd van Panic At The Disco ook in dat rijtje thuishoort. Mijn vriend Scott Itter plaatste de cd helemaal bovenaan zijn 'Best of 2008' lijstje. Ik had blijkbaar weer even niet opgelet, want buiten die aardige single Nine in the Afternoon had Panic At the Disco mijn oorschelp vorig jaar niet gehaald. Inmiddels heb ik mijn schade ingehaald, om vast te stellen: inderdaad, erg fijn plaatje.
Over Panic at the Disco zelf nog iets? De groep komt uit Las Vegas, en neen, die blondine op bijhorende foto hoort niet bij de groep. Maar je moet iets doen om lezers te lokken.
http://www.sendspace.com/file/ky6zxeLabels: Barenaked Ladies, Big Star, Del Amitri, Divine Comedy, Iron Maiden, Jellyfish, Panic At The Disco, XTC
