TVDW 08/04/2013 - The Bet - Don't talk to the liar (1981)

Dan ben je een week doelbewust zonder all electronic things that start with an 'i' op vakantie, dan slaap je onder de blote sterrenhemel in de woestijn van Wadi Rum, en dan denk je: hoe kan ik enig muzikaal aanknopingspunt vinden voor this week's tvdw? Geen idee.

Tot je op de allerlaatste dag het desolate, sobere nomadenleven-voor-even ruilt voor de decadentie van het vijfsterren Intercontinental in Aqaba, en aan het zwembad langs je neus vraagt wat de echtgenoot van de meereizende vrouw uit Wolvertem wel doet. En dan blijkt die echtgenoot Marc Vanhie te zijn, frontman van The Bet - samen met Luna Twist met voorsprong mijn favoriete eighties belpop groep.

Jammer dat hij er zelf niet bij was, in Jordanië. Maar kom, de tvdw ligt dan plots binnen handbereik. Tvdw nummer twee voor deze groep, zelfs.

TVDW 15/05/2011 - The Bet - Roll On (1983)

Snel, voor de huidige hausse in vaderlandse pop en rock al te vanzelfsprekend wordt: vroeger was het wel anders. Het verhaal van de Belpop is bekend: Raymond zorgde eind jaren zeventig voor de ontvoogding, waarna de eerste wave ingezet werd door o.a. de Kreuners, The Kids, The Scabs en TC Matic. Die groepjes tourden Vlaanderen natuurlijk plat, maar ik was nog net te jong om hiervan te profiteren. Het dichtsbijzijnde concertzaaltje, Club 9 in Koersel, werd bezocht door de haantjes-de-voorste en de hippe vogels van mijn klas. Needless to say dat ik daar niét bijhoorde.

Mijn eerste tranche live-muziek van eigen bodem leverde Toy. Van hen zond Radio 2 een mini-concertje uit tijdens het programma Radio Rijswijk. Vier nummers op cassette, LIVE, en zonder de stem van de dj van dienst ertussen - de weelde!! Tweede kennismaking met live-muziek: een optreden van The Machines, in een feesttent op het marktplein, pakweg 200 meter van thuis. Ik was vanzelfsprekend te jong om te gaan. Dus hing ik de hele nacht uit het raam van mijn jongenskamer. Met uitgestrekte arm hield ik de microfoon van mijn Philips cassettedeck in de richting van de tent. De dag nadien luisterde ik met gloeiende oortjes naar mijn bootleg cassette, met versies van I See The Lies in your Eyes en Money in my wallet. Voor een buitenstaander moet het geklonken hebben als vaag gewauwel vanuit een echokamer. Ik vond het fantastisch.

Ik had in die tijd drie uitgesproken Belpop-favorieten: Scooter, Luna Twist en The Bet. Niet toevallig drie groepen die behoorlijk wat zorg besteedden aan productie en die in mijn oren toch wat 'internationaler' klonken dan pakweg Arbeid Adelt of The Bowling Balls. Zo wist The Bet op de twee albums ("Facing Fate" en "Second Arrow" - later door EMI gebundeld op één cd) qua sound een mooi evenwicht te vinden tussen wat ABC en The Police destijds brachten. En ja, er stonden zelfs deftige songs op - daarenboven niet eens in krom Engels gezongen. Ik kocht destijds het singletje Roll On. Pas op, dat wilde wat zeggen: een single kopen, dat was een Belangrijke Beslissing. Het gebeurde meer dan eens dat ik in de platenzaak vroeg om een aantal b-kantjes te mogen beluisteren. Slechts het plaatje dat ook een overtuigende flipzijde had, werd gekocht. Ik was een kritisch consumentje.