TVDW 24/03/2013 - Nick Lowe - The Beast In Me (1994)

Vele schoten tegen de paal, maar geen doelpunten. Die nieuwe cd van Phoenix: de duizenden trouwe volgers van deze blog stonden beslist te wachten tot er een tvdw uit werd gepuurd. Neen dus. Hij valt me wat tegen. Nooit gedacht dat ik zoiets zou zeggen over Phoenix.

Over naar de nieuwe Suede dan maar, groep die me - met name met de albums uit hun latere periode - ook wel kan bekoren. Maar neen, opnieuw een geval van net niet, al blijkt die comebackplaat toch minder te stinken dan aanvankelijk gevreesd.

De nieuwe, langverwachte JT dan maar? De nouveau close but no cigar. Het blijft lovenswaardig, hoe een wereldster als Timberlake het aandurft om avontuurlijk om te gaan met zijn songstructuren. Niet zelden neemt een track van 4 minuten een U-turn om nog drie minuten verder te grooven in een andere richting. Maar op die nieuwe cd staan in de tweede helft toch ook wel enkele slappe vaatdoeken van songs.

Zo komt het, much to his own surprise, dat goeie ouwe Nick Lowe een tvdw (zijn tweede) scoort. Aanleiding: de Vreemde Smetten theatertournee van de onnavolgbare Mauro Pawlowski en dichter/schrijver Ramsey Nasr. Geen pure theatervoorstelling, eerder een mix van poëzie, absurditeiten, stand-up comedy, muziek en toneel. Desoriënterend en bizar, maar altijd boeiend. Mauro bracht enkele knappe Nederlandstalige akoestische nummers (Luc De Vos zat in de zaal en zag dat het goed was), maar verraste ook met een uitgebeende cover van Frankie Goes to Hollywood's The power of love. En met deze tvdw, een van de allerstrafste songs die Lowe ooit schreef (dat wil al wat zeggen, als je  's mans songcataloog erop naslaat) en ook gekend in coverversies van Lowe's schoonvader Johnny Cash, The Vaccines en Mark Lanegan.

The beast in me
Is caged by frail and fragile bars
Restless by day
And by night rants and rages at the stars
God help the beast in me

The beast in me
Has to learn to live with pain
And how to shelter from the rain
And in the twinkling of an eye
Might have to be restrained
God help the beast in me

TVDW 15/07/2012 - Everclear - Jackie Robinson (2012)

Een week Algarve - en de kansen op een tvdw. Zou hij kunnen komen uit de fitnessruimte van het hotel, waar ik zo nu en dan trachtte om calorieën te verbranden? Er stond een verzamelcd te draaien, met Suede, Earth Wind & Fire, Apollo 440 en Jamiroquai. Leuk voor even - maar minder leuk als hij op endless repeat blijkt te staan. Echt wel een van de dingen waar ik van gruwel: taverne's, resto's of andere publieke plaatsen waar de cd in een loop blijkt te draaien. Ik ben behoorlijk autistisch in zulke zaken. Aan het eind van de vakantie toch maar gaan vragen of ze niets anders konden opzetten. "Geen probleem, natuurlijk, mijnheer." Waarna een of andere pipo van het personeel een album van Skunk Anansie in de cd-lader schoof. Umphfff....

Dan de tvdw maar zoeken op de iPod, op een van de schaarse momenten dat ik die bovenhaalde - chillend aan het zwembad, bij 37 graden. Scrollen naar de nieuwe van Everclear, kijken wat dat geeft. Ik heb het al eerder gezegd op deze blog: ik ben behoorlijk trouw aangaande muzikale voorkeuren. Everclear maakte in de jaren negentig behoorlijk wat indruk. Eerst met die knoert van een single Santa Monica, daarna met het album "So much for the afterglow", een van de sterkste platen op het kruispunt tussen punkrock en college rock. Genoeg krediet om me aan te sporen de groep ook later te volgen. En om die nieuwe plaat "Invisible Stars" tegen het licht te houden. Het zonlicht van de Algarve, met name. Everclear blijkt nog steeds clevere, gebalde songs te brengen, met snedige riffs en goeie hooks. En met ergens driekwart in de plaat een nummer dat me kippenvel gaf. Bij 37 graden.

http://www.youtube.com/watch?v=u74eUFpel_Q