TVDW 17/07/2016 - Jimmy Smith - Bashin' (1962)

Geen langdradig geargumenteer deze week, gewoon even stilstaan bij de beste vinylvondst van de afgelopen week. Jimmy Smith en zijn debuut voor het Verve-label "Bashin' - The unpredictable Jimmy Smith" vinden voor amper twee euro, daar wordt een mens gelukkig van. Dat 'onvoorspelbare' is een adjectief dat Smith niet gestolen heeft, de man verraste inderdaad in de jaren vijftig op Blue Note, door zijn orgel naar voren te schuiven als een prominent solo-instrument in de jazz. Voordien was die rol toch eerder weggelegd voor piano, trompet of sax.

Smith is in de popwereld natuurlijk vooral bekend voor Root Down, de song die de sample vormde voor de gelijknamige klepper van de Beastie Boys, en voor die orgelsolo op Bad, de single van Michael Jackson. Deze tvdw komt uit 1962, uit een plaat waarop Smith zich één plaatkant lang liet ondersteunen door een big band. De titeltrack komt uit plaatkant B, met enkel begeleiding door Smith's traditionele jazztrio.

TVDW 06/05/2012 - Beastie Boys - She's Crafty (1986)

Toen vrijdagavond, op weg naar de kust om mijn oudste dochter naar een Chiro-weekendje te brengen, het nieuws kwam dat MCA gestorven was, konden alle potentiële tvdw'ers meteen hun boeltje pakken. Fuck, MCA was nauwelijks enkele jaren ouder dan mij - Magere Hein komt wel angstvallig dichtbij gekropen... Samen met de Red Hot Chili Peppers boetseerden de Beastie Boys hun eigen, blanke versie van hiphop. De eerste deden het met een injectie funk, de tweede met een brallerige, studentikoze en erg plezierige punky attitude (... en een opvallende in-your-face productie van Rick Rubin). No Sleep Til Brooklyn of Hey Ladies op een party? Geen snellere manier om me op de dansvloer te krijgen.

Ik zag de Beastie Boys twee keer live, twee keer op Pukkelpop. De eerste keer, in 1992, hadden ze zelfs instrumenten bij - met MCA op bas - en speelden ze Public Enemy (die dezelfde dag ook optraden) helemaal van het podium. Amper negen groepen stonden toen op Pukkelpop geprogrammeerd... De tweede keer was in 1998, ten tijde van Intergalactic, toen ze headliner waren samen met Green Day en een three mics and a turntable show brachten.

MCA is de man die op Fight for your right de fijne zinsnede "now your mom threw away your best porno mag" snauwde, de man die de lekkere baslijn op Sabotage inspeelde (én de video regisseerde). Als tvdw een track uit "Licensed to Ill", de plaat die eerst "Don't be a faggot" zou heten, het album dat samples van Creedence Clearwater Revival en AC/DC mengde met live ingespeelde gitaarpartijen (door de gitarist van Slayer). Classic stuff. Her name is Lucy but they all call her loose. RIP MCA.

TVDW 04/09/2005 - Gorillaz - Dare (2005)

Je kan tegenwoordig haast geen cd-recentie meer lezen of men heeft het over "een mix van allerlei stijlen", of "een cocktail van diverse muziekgenres". Iedereen tracht maar zo - komt nog zo'n modewoord - "eclectisch" mogelijk uit de hoek te komen. De meeste groepen vervallen echter in redelijk steriele stijloefeningen. Oké, we hebben ons funknummer gehad? Laten we dan maar beginnen met onze loungy track, daarna onze crossover-metal song afwerken en dan zullen we onze gelegenheidsrapper bij roepen. O ja, heeft niemand een flard wereldmuziek op overschot? Gorillaz toont hoe het wel moet. Over Gorillaz zouden communicatiestudenten wel een hele thesis schrijven; met name over hun anonieme benadering - geen popartiesten, enkel cartoonfiguren - valt een fijne parallel te maken met de heersende download- en kopieercultuur en de groeiende verzameling pure studioprojecten in dance/techno/downbeat/house, twee trends die ook alsmaar meer zorgen voor gezichtsloze muziek (+ cd-eetjes zonder opdruk, cd-doosjes zonder hoezen, foutief geschreven songtitels... allerlei aspecten waar rechtgeaarde muziekliefhebbers als wij van gruwelen). We dwalen af. Intussen weet iedereen natuurlijk dat de kern van Gorillaz bestaat uit Damon Albarn en hiphopproducer Dan The Automator, twee muziekliefhebbers pur sang die zonder oog- en oorkleppen werken - en dat hoor je ook. Check overigens ook Handsome Boy Modeling School (HBMS), het al even avontuurlijke project van Dan The Automator en collega-hiphopknoppendraaier Prince Paul (zie ook Beastie Boys). Op de HBMS-cd die we thuis hebben, staan De La Soul en Del Da Funkee Homosapien zij aan zij met Roisin Murphy, Sean Lennon, DJ Shadow en Spain - dat zegt genoeg. Toch nog even terug naar TVDW Dare, de tweede single uit Demon Days, featuring Shaun Ryder van de Happy Mondays. De tweede cd van Gorillaz is (opnieuw) een plaat waarop Albarn, the Ray Davies for the now generation, zich vrolijk laat kruisbestuiven door hiphop, dub, drum 'n bass, om het album af te sluiten met een grimmige Beach Boys-pastiche (de Brian Wilson-harmonieën, maar dan met lyrics over crack) en een gospel-outro. We kennen weinig cd's die zo goed de tijdsgeest en de heersende muziektrends weergeven, als de twee Gorillaz-cd's. In tegenstelling tot het muzikale racisme dat er in onze tijd bestond (een achttal decennia geleden, toen de dieren nog spraken en Armand Pien nog leefde) en waarbij je ofwel voor new wave, ofwel voor hardrock, ofwel voor disco moest kiezen, is in 2005 de hokjesmentaliteit helemaal weg. En dat is natuurlijk een goede zaak.