TVDW 12/04/2026 - Lionel Hampton - Happiness (1973)

 

TVDW 1109. Ik had Lilly op bezoek, een studente die een paper wil schrijven over mijn liefde voor vinyl. Ik praat met haar over de jacht op vinyl, hoe die moeilijker wordt - tenminste als je weinig geld wil spenderen - en dat het dus loont om steeds de kleine lettertjes op de hoes te checken. Zo kom je tot leuke ontdekkingen, over wie op welke platen meespeelt, bijvoorbeeld, wat vervolgens een ogenschijnlijk oninteressante plaat toch de moeite maakt om mee te graaien.

Ik toon Lilly 'the vinyl room', de kamer waar mijn oudste dochter jarenlang sliep en die ik me sinds haar vertrek heb toegeëigend. Ik beantwoord Lilly's voor de hand liggende vraag, over hoe ik de platen order. Ik wijs haar op het alfabetisch systeem waaronder driekwart van de albums vallen, en daarnaast op de vakken waarin ik klassieke muziek, wereldmuziek, Nederlandstalig, Franstalig, early rock 'n roll, en de 12 inches onderbreng. Er zijn ook enkele vakken voor jazz. De grote Lionel Hampton is er vertegenwoordigd, met een handvol platen. Hampton is naast Roy Ayers vermoedelijk de bekendste vibrafonist (- in het Engels omschrijven ze zo iemand ook wel als a vibist, ik hou wel van die term) uit de muziekgeschiedenis. 

Ergens verderop in de kamer, onder de dichtbevolkte B (Beatles, Bob Seger, Boz Scaggs, Blondie...) vinden we Bohannon. Van hem heb ik nog meer albums in huis dan van Lionel Hampton. Hamilton Bohannon is een van mijn helden, van toen ik zijn Let's Start To Dance Again hoorde, begin jaren tachtig. Bohannon is de man van de onweerstaanbare groove; iemand die een grote invloed had op P-Funk, maar net zozeer op house music. Vorige week zat Bohannon nog in mijn Disco Al Forno-setlist (zie vorige post).

Ik liep de voorbije week in Mechelen rond en stapte de Oxfam-winkel binnen. Ze hebben daar weinig vinyl, but you never know. Na wat bladeren in de bakken staart hij me aan: Lionel Hampton. Niet met een van zijn trademark jazz-platen uit de fifties or sixties, maar - Angine De Poitrine nog aan toe! - met "There It Is". Op dit album kreeg  - check de kleine lettertjes! - Hamilton Bohannon zijn eerste credits , als arrangeur van een aantal nummers. Op de plaat staat ook een aardige versie op van Stoned Out Of My Mind, geschreven door Barbara Acklin, de artieste die de eerste versie van Am I Same The Girl opnam en die ook Have You Seen Her voor de Chi-Lites schreef. Maar de tvdw, tja die moést wel naar Happiness gaan, de collab tussen Hampton en Bohannon.

TVDW 05/04/2026 - Saint Tropez - I Wanna Do Something Freaky To You (1982)

 

TVDW 1108. Niet dat ik overloop van zelfvertrouwen, ook niet als so-called DJ, maar dit was wel een uitdaging die ik graag aanging: een setje voorbereiden rond het Italo-disco genre, om het ten gehore te brengen aan de zijde van een pizza pop-up, in het tuintje van mijn - nou ja - stamcafé Bar Bruur.

Nu werd het wel meer dan zomaar 'een setje', ik stond ruim vijfenhalf uur plaatjes te draaien. Niet dat me je hoorde klagen; het gaf me de kans om heel wat persoonlijke favorieten en speciallekes op de draaitafel te gooien. Daarbij werden onvermijdelijk tal van zijsprongetjes gemaakt. Italo-disco is namelijk een redelijk beperkt genre; een kruising van kitschy synths met invloeden uit disco en early electro, met soms tenenkrullende lyrics (en povere dictie). Weinig zin om dat urenlang vol te houden, dus sloeg ik wel wat andere wegen in. 

De tvdw komt uit een album dat ik amper een paar uren voordien op een rommelmarkt scoorde. Het nummer zelf is geschreven door Leon Haywood. Saint Tropez was een van de disco-outfits van het duo Rinder & Lewis (wiens onder eigen naam uitgebracht debuut "Seven Deadly Sins" een felgezochte plaat is, maar dit terzijde). Met Saint Tropez brachten de twee soft-erotische kruising tussen Barry White en Chic. 

01. Salsoul Orchestra – Salsoul: 3001 / 02. Giorgio Moroder – Machines / 03. Ivan – Baila / 04. Moses – We Just / 05. Kano – Can’t Hold Back (your loving) / 06. Man 2 Man meets Man Parrish – Male Stripper / 07. Change – The End / 08. Matia Bazar – Ti Sento / 09. Gazebo – I like Chopin (album version) / 10. Lucio Battisti – Il Veliero / 11. Kasso – Kasso / 12. Shakatak – Easier Said Than Done / 13. Jolley & Swain – Back trackin’ / 14. Imagination – Burnin’ Up / 15. Voyage – Ketchak / 16. 50 & 50 Brothers – Red Man (after rain version) / 17. Dance Reaction – Disco Train (12 inch) / 18. Joe Ontario – What’s On Your Mind / 19. Gino Soccio – Remember / 20. Donna Summer – Romeo / 21. Giorgio Moroder with Philip Oakey – Together in Electric Dreams (12”) / 22. Limahl – Neverending Story / 23. Yellow Magic Orchestra – Behind The Mask / 24. Luisa Fernandez – Lay Love On You / 25. Umberto Tozzi – Gloria / 26. Ryan Paris – Dolce Vita (Disco Mix) (12”) / 27. Gary Low – La Colegiala (12 inch) / 28. Silver Pozzoli – Around My Dream (12 inch) / 29. Adriana Celentano – Prisencolinensinaincuisol / 30. Magazine 60 – Rendez-Vous Sur La Costa Del Sol / 31. Tulio De Piscopo – Stop Bajou / 32. Space – Magic Fly / 33. Cerrrone – Supernature / 34. Macho – I’m A Man / 35. Brass Construction – International / 36. Hot Streak – Body Work / 37. BB&Q Band – Starlette / 38. Change – A Lover’s Holiday / 39. Bohannon – Let’s Start II Dance Again / 40. McFadden & Whitehead – Ain’t No Stoppin’ Us Now (12 inch instrumental version) / 41. Pino D’Angio – Ma Quale Idea / 42. Oliver Cheatham – Get Down Saturday Night / 43. Quincy Jones – Ai No Corrida / 44. Video – Somebody / 45. D.A.F. – Brothers (Gabi Mix) / 46. League Unlimited Orchestra – Things that dreams are made of / 47. Heaven 17 – Let Me Go (dub) / 48. Meco – Star Wars Theme / 49. Dino Solera – Classically Elise / 50. Michael Zager Band – Dancin’ Disney / 51. Karen Young – Hot Shot / 52. Spagna – Call Me / 53. Philippe Cataldo – Les Divas Du Dancing / 54. Debut De Soiree – Nuit De Folie / 55. Miguel Brown – So Many Men So Little Time (instrumental) / 56. Paul Parker – Right On Target / 57. Patrick Cowley – Megatron Man / 58. Divine – Shoot Your Shot / 59. Lime – Your Love / 60. Shannon – Let The Music Play / 64. Voggue – Dancin’ The Night Away (12 inch) / 62. Destination – Move On Up / 63. Harry Thumann – Underwater / 64. Laid Back – White Horse / 65. Saint Tropez – I want to do something freaky to you / 66. Jimmy Bo Horne – Let Me Be Your Lover / 67. Lil Louis – French Kiss / 68. Montana Sextet – Heavy Vibes / 69. Valentine Brothers – Money’s Too Tight To Mention (12 inch) / 70. Giorgio Moroder – The Chase / 71. Jan Hammer – Crockett’s Theme / 72. Kat Mandu – I Wanna Dance (12 inch) / 73. Unique – What I Got Is What You Need / 74. Orbit – The Beat Goes On / 75. Jimmy Bo Horne – Spank / 76. Barbara Markay – It’s All Rite… / 77. Odyssey – Going Back To My Roots. 

TVDW 29/03/2026 - Jocko - Rhythm Talk (1979)

 

1107. Plaatjes zoeken, dat is eindeloos. Er is zoveel keuze, zovele stijlen, zovele decennia... zovele prijskaartjes ook. Maar als je geluk hebt - en af en toe kijkt naar de kleine lettertjes op de hoezen en labels - dan vind je nog wel wat. Zo ook enkele dagen geleden in een Genkse platenzaak, waar ik de tvdw uit de bakken graaide. 

De song komt uit 1979, maar de foto hiernaast toont Jocko in zijn beginjaren. Voor wie in het Amerika van de jaren vijftig opgroeide, was Douglas 'Jocko' Henderson een radiolegende. In de naslagwerken rond hiphop staat hij vaak vermeld als de allereerste rappende DJ, die met smooth talking rijmelarij de plaatjes op een enthousiaste manier aan elkaar praatte op radiostations in New York en Philadelphia.

Het is daar, in Philadelphia, dat Jocko eind jaren zeventig werd opgepikt door McFadden en Whitehead, huisschrijvers bij Gamble & Huff, de platenbazen achter de Philly Sound. McFadden en Whitehead schreven er bijvoorbeeld Back Stabbers, dat zegt genoeg. Onder hun eigen naam brachten ze in 1979 de classic Ain't No Stoppin' Us Now uit. Met die song als basis vroegen de twee aan Jocko om erover te rappen en kijk: history was made. Leuke bonus: de 12-inch heeft op de b-kant ook een lange, volledig instrumentale versie staan. Njammie!  

   

TVDW 22/03/2026 - Herb Alpert - Spanish Flea (1965)

 TVDW 1106. Raar dat de generatie die voor ons kwam, zoveel operette in de platenkast had staan. Niet zozeer bij mijn ouders eigenlijk, daar vond ik vooral crooners, instrumentalists en pre-rock artiesten als Belafonte en Lopez. Maar als je de rommelmarkten en garageverkopen afloopt, zijn de hoeveelheden Marco Bakkers niet te tellen. Was het destijds een soort statussymbool om wat operette in huis te hebben? Of waren dat soort platen de meer verteerbare variant van de opera? Geen idee.

Operette zat ook veelvuldig in het pakket vinyl dat ik enkele dagen terug ging afhalen bij vriend Olivier, die het huis van zijn vader aan het leeghalen was. Verder geen al te grote schatten in dat pakket, maar "Going Places" was toch een erg fijne verrassing. Als ik het goed heb, is de 18e Alpert die ik in huis haal. 

De platenbaas van A&M Records belandt vaak in mijn dj-setjes, want zijn vrolijke mix van texmex en cocktail-jazz werkt - net als bijvoorbeeld Bert Kaempfert - haast àltijd. Going Places is het vijfde album van Alpert en kwam uit in hetzelfde jaar als "Whipped Cream", dat album dat naast de muziek ook zo belangrijk werd door de iconische hoesfoto met het in slagroom getooide fotomodel. Naast leuke versies van de themasongs van Zorba De Griek en De Derde Man bevat Going Places ook de eerste versie van Spanish Flea, een nummer dat nadien nog honderden keren zou gecoverd worden. 

TVDW 15/03/2026 - Dressed Like Boys - Gregor Samsa (2025)

 

TVDW 1105. Een van mijn New Year Resolutions was om dit jaar wat meer dj-setjes te kunnen spelen. Dat lijkt vooralsnog goed te lukken; afgelopen week vielen er terug een paar aanbiedingen in het mandje. Ik ben de eerste om toe te geven dat het allemaal weinig voorstelt - een zinswende die vermoedelijk regelmatig in deze blog voorkomt - maar voor mij zijn het toch kleine lichtpuntjes. Zo staat er in april een thema-setje rond Italodisco gepland, en eentje rond 80's synth & wave. Begin mei mag ik zelfs een (lange) set draaien op een nieuwe locatie: Bar Tabac, een listening bar op Antwerpen Zuid. 

Dit heeft allemaal weinig te maken met this week's tvdw. Maar ik zit achter het computerklavier, dus ik bepaal wat er hier te lezen valt. 

De tvdw is het gevolg van een erg aangename verrassing, afgelopen vrijdag: concerttickets voor Dressed Like Boys in het Depot in Leuven. Het concert bleek een echte voltreffer: straffe, emotionele songs met een 24-karaat popgehalte, gebracht door een performer met een (soms on-Belgische) zelfzekere podiumprésence. Ben Folds kwam in gedachten, World Party soms ook. De tvdw (met een titel die verwijst naar een hoofdpersonage uit een Kafka-roman) vond ik het hoogtepunt uit de set.

 

TVDW 08/03/2026 - Matthew Sweet - Until You Break (1997)

TVDW 1104. Toch maar mooi de vierde tvdw voor deze intussen wat vergeten singer-songwriter, wiens album cut Until You Break zich een paar weken geleden in mijn setlist wurmde. Een erg knap, sluimerend nummer dat nogmaals de klasse van Sweet onderstreept. En veel meer heb ik daar niet over te zeggen.

 

TVDW 01/03/2026 - Karel Fialka - The Eyes Have It (1980)

 

TVDW 1103. Ik weet het. Het is al ver gekomen als ik nu ook al meer en meer singletjes ga weggraaien uit de kringloopwinkels. Deze nam ik instinctief mee. De naam Karel Fialka is dan ook een van die anomalieën uit de eighties. Een singer-songwriter met Indisch, Brits, Schots en Tjechisch bloed in de aderen, die slechts één hitje scoorde. Met het springerige Hey Matthew reflecteerde hij in 1987 over de visuele beeldenstorm waarmee we onze kinderen overdonderen. 

Maar de tvdw dateert van zeven jaar eerder en kwam in een handvol landen niet verder dan de onderste regionen van de hitparade. Het is een song die enkel in 1980 kon gemaakt worden. Je hoort er de nerveuze urgentie in van de postpunk en tegelijk het begin van de new wave zoals Captain Sensible, Rupert Hine en Jona Lewie die bijvoorbeeld ook zou brengen.