TVDW 22/03/2026 - Herb Alpert - Spanish Flea (1965)

 TVDW 1106. Raar dat de generatie die voor ons kwam, zoveel operette in de platenkast had staan. Niet zozeer bij mijn ouders eigenlijk, daar vond ik vooral crooners, instrumentalists en pre-rock artiesten als Belafonte en Lopez. Maar als je de rommelmarkten en garageverkopen afloopt, zijn de hoeveelheden Marco Bakkers niet te tellen. Was het destijds een soort statussymbool om wat operette in huis te hebben? Of waren dat soort platen de meer verteerbare variant van de opera? Geen idee.

Operette zat ook veelvuldig in het pakket vinyl dat ik enkele dagen terug ging afhalen bij vriend Olivier, die het huis van zijn vader aan het leeghalen was. Verder geen al te grote schatten in dat pakket, maar "Going Places" was toch een erg fijne verrassing. Als ik het goed heb, is de 18e Alpert die ik in huis haal. 

De platenbaas van A&M Records belandt vaak in mijn dj-setjes, want zijn vrolijke mix van texmex en cocktail-jazz werkt - net als bijvoorbeeld Bert Kaempfert - haast àltijd. Going Places is het vijfde album van Alpert en kwam uit in hetzelfde jaar als "Whipped Cream", dat album dat naast de muziek ook zo belangrijk werd door de iconische hoesfoto met het in slagroom getooide fotomodel. Naast leuke versies van de themasongs van Zorba De Griek en De Derde Man bevat Going Places ook de eerste versie van Spanish Flea, een nummer dat nadien nog honderden keren zou gecoverd worden. 

TVDW 15/03/2026 - Dressed Like Boys - Gregor Samsa (2025)

 

TVDW 1105. Een van mijn New Year Resolutions was om dit jaar wat meer dj-setjes te kunnen spelen. Dat lijkt vooralsnog goed te lukken; afgelopen week vielen er terug een paar aanbiedingen in het mandje. Ik ben de eerste om toe te geven dat het allemaal weinig voorstelt - een zinswende die vermoedelijk regelmatig in deze blog voorkomt - maar voor mij zijn het toch kleine lichtpuntjes. Zo staat er in april een thema-setje rond Italodisco gepland, en eentje rond 80's synth & wave. Begin mei mag ik zelfs een (lange) set draaien op een nieuwe locatie: Bar Tabac, een listening bar op Antwerpen Zuid. 

Dit heeft allemaal weinig te maken met this week's tvdw. Maar ik zit achter het computerklavier, dus ik bepaal wat er hier te lezen valt. 

De tvdw is het gevolg van een erg aangename verrassing, afgelopen vrijdag: concerttickets voor Dressed Like Boys in het Depot in Leuven. Het concert bleek een echte voltreffer: straffe, emotionele songs met een 24-karaat popgehalte, gebracht door een performer met een (soms on-Belgische) zelfzekere podiumprésence. Ben Folds kwam in gedachten, World Party soms ook. De tvdw (met een titel die verwijst naar een hoofdpersonage uit een Kafka-roman) vond ik het hoogtepunt uit de set.

 

TVDW 08/03/2026 - Matthew Sweet - Until You Break (1997)

TVDW 1104. Toch maar mooi de vierde tvdw voor deze intussen wat vergeten singer-songwriter, wiens album cut Until You Break zich een paar weken geleden in mijn setlist wurmde. Een erg knap, sluimerend nummer dat nogmaals de klasse van Sweet onderstreept. En veel meer heb ik daar niet over te zeggen.

 

TVDW 01/03/2026 - Karel Fialka - The Eyes Have It (1980)

 

TVDW 1103. Ik weet het. Het is al ver gekomen als ik nu ook al meer en meer singletjes ga weggraaien uit de kringloopwinkels. Deze nam ik instinctief mee. De naam Karel Fialka is dan ook een van die anomalieën uit de eighties. Een singer-songwriter met Indisch, Brits, Schots en Tjechisch bloed in de aderen, die slechts één hitje scoorde. Met het springerige Hey Matthew reflecteerde hij in 1987 over de visuele beeldenstorm waarmee we onze kinderen overdonderen. 

Maar de tvdw dateert van zeven jaar eerder en kwam in een handvol landen niet verder dan de onderste regionen van de hitparade. Het is een song die enkel in 1980 kon gemaakt worden. Je hoort er de nerveuze urgentie in van de postpunk en tegelijk het begin van de new wave zoals Captain Sensible, Rupert Hine en Jona Lewie die bijvoorbeeld ook zou brengen. 

TVDW 22/02/2026 - The Pale Fountains - (There's) Always Something On My Mind (1982)

 

TVDW 1102. Er zijn meerdere kleine momentjes van geluk, als het gaat om een dj-setje. Er is de voorbereiding, meteen een grote brok van het plezier. Wat wordt de rode draad? Waarmee begin en eindig ik? Welke brugjes maak ik? Er is de platencollectie zelf, die daar maar achteloos en werkloos in de kamer staat en dan plots tot leven komt, met albums die schreeuwen om aandacht. Een ideale kans om artiesten of songs, die anders anoniem in de kast blijven, even te laten shinen. En er is het moment van het draaien zelf, met de vaststelling dat sommige overgangen prima in de plooi - of in de groef - vallen en met de (schaarse maar aangename) reacties van de toehoorders.

Afgelopen woensdag bij de dj-set in Steurzender was het (mezelf opgelegde) uitgangspunt: een laidback, licht melancholische sfeertje neerleggen, puttend uit in hoofdzaak Americana- en indie-artiesten. Het brugje tussen die twee categorieën maken, was al een eerste uitdaging, de neiging onderdrukken om in mijn favoriete straatje van (zwarte) soul- funk- en R&B-artiesten te grasduinen een tweede. Zoals vorige week geschreven: ik wou absoluut starten met die fijne chanson-versie van Dirty Old Town. Verder wrong ik enkele persoonlijke favorieten in de set (die verrassende doo-wop van de Blow Monkeys, het rokerig jazzy nummer van Aztec Camera, het donkerste nummer van Rea, het sfeervolle, ijle Scottish Rain van The Silencers) en bouwde ik enkele muzikale brugjes in. Tussen Donovan bijvoorbeeld en de groep die in de begindagen Season of the Witch coverde: The Dream Syndicate. Of tussen Robbie Robertson en de groep die de backing vocals verzorgde op Somewhere Down the Crazy River: the Bodeans. 

Ik wou beslist ook Rusholme Ruffians in de set, tekstueel een van mijn favoriete Smiths-songs en komende uit mijn favoriete Smiths-album "Meat is Murder". Omdat The Smiths zo'n specifieke sound hebben, was de vraag: wat ervoor, wat erna? Kirsty MacColl's subtiele cover van het Kinks-nummer Days leek me geschikt. En voor nadien viel mijn oog op de twee albums van The Pale Fountains die ik in de kast heb. Een inmiddels volledig vergeten groepje uit Liverpool, dat begin jaren tachtig qua muzikale invloeden én esthetiek aanschurkte tegen wat Morrisey & Marr deden. Het beste momentje uit de set.

01. Esther Ofarim & Abi – Dirty Old Town / 02. Blow Monkeys – I Backed A Winner in You / 03. Robert Cray Band – Got To Make A Comeback / 04. Dr. John – Walk on Guilded Splinters / 05. Van Morrison – I Will Be There / 06. Hoyt Axton – Sweet Misery / 07. Don McLean – Respectable / 08. Bread – Guitar Man / 09. Bruce Cockburn – Wondering Where the Lions Are / 10. The Doors – Love Street / 11. Lloyd Cole & The Commotions – Speedboat / 12. Smithereens – A Lonely Place / 13. Kirsty MacColl – Days / 14. The Smiths – Rusholme Ruffians / 15. Pale Fountains – (there’s always) Something On My Mind/ 16. Danny Wilson – Mary’s Prayer / 17. Aztec Camera – Over my head / 18. Prefab Sprout – Appetite / 19. Nick Heyward – Whistle Down The Wind / 20. Stephan Eicher – In this City / 21. Replacements – Rock 'n Roll Ghost / 22. Beatles – You Won’t See Me / 23. Big Star – September Gurls / 24. Dream Syndicate – Like Mary / 25. Donovan – Kalifornia Kiddies / 26. Lou Reed – Halloween Parade / 27. Keith Richards – Locked Away / 28. Del Fuegos – Coupe DeVille / 29. Rave-Ups – Radio / 30. Robbie Robertson – Broken Arrow / 31. The BoDeans – Far Far Away From My Heart / 32. Matthew Sweet – Until You Break / 33. Tragically Hip – Fiddler’s Green / 34. REM – World Leader Pretend / 35. Triffids – Save What You Can / 36. Chris Rea – Hired Gun / 37. Warren Zevon – The Hula Hula Boys / 38. Stephen Stills – Love The One You’re With / 39. Melanie – Detroit or Buffalo / 40. Norah Jones – Burn / 41. Silencers – Scottish Rain / 42. Cate Bros. – Start All Over Again / 43. The Band – Ring your bell / 44. ZZ Top – A Fool For Your Stockings / 45. Stevie Ray Vaughan & Double Trouble – Gone Home

TVDW 15/02/2026 - Esther Ofarim & Abi - Dirty Old Town (1963)

 

TVDW 1101. Ze keek me vanuit de uitverkoopbakken aan met mooie, koolzwarte ogen. Ik moest haar wel huiswaarts nemen. 

Esther Ofarim is intussen wat vergeten, maar was in de jaren zestig een heuse wereldster. Samen met haar toenmalige man Abi zat ze in het hoekje van de folk en chanson en nam ze platen op in, zoals de titel van het door mij meegegraaide album "Songs und chansons" doet vermoeden, het Frans, Duits en Engels. 

Intussen amuseer ik me met de platenbak te vullen met songs voor mijn volgende dj-setje, nu woensdag in Steurzender. Bij wijze van denkoefening ga ik dit keer niet gaan voor funk,disco, soul of andere groove georiënteerde songs, maar wil ik een set brengen die draait rond laidback (blanke) Americana en mellow indie-rock.  De tvdw, een liefelijke vertolking van de folkklassieker Dirty Old Town, wordt het openingsnummer. 

TVDW 08/02/2026 - Herbie Mann - Bang! Bang! (1975)

 

TVDW 1100. Fijne oogst voor een zacht prijsje, bij George Vinyl in Genk. Waaronder deze Herbie Mann, een jazzfluitist die in de jaren zeventig - zoals zovelen - zijn teentjes ook in de discovijver dipte. Met steun van goed volk als Steve Gadd, Tony Levin en Cissy Houston leverde dat het album "Waterbed" op, waarop deze tvdw staat te blinken.