TVDW 26/07/2026 - Jonah Jones - Hit me again! (1960)

 

TVDW 1124. Onze trip naar Namibië eindigde op de 24ste juli; toen zette het vliegtuig ons terug op Europese bodem. Het was dag op dag één jaar geleden dat ik - toen nog in Vietnam op reis - het bericht kreeg dat mijn vriend Bart overleden was. In aanloop naar die droeve herdenking was ik in gedachten vaak bij hem, terwijl we door het prachtige Namibië reisden. Ik las er een boek van Murikami, eentje waarin de auteur op treffende manier en met veel liefde een aantal grootheden uit de jazz schetst, in korte cursiefjes. Typisch zo'n boek dat we aan elkaar cadeau zouden hebben gedaan.

Namibië telt amper twee platenzaken, ze bevinden zich allebei in hoofdstad Windhoek. Enkele uren voor we naar de luchthaven trokken, bezocht ik er eentje van. Naast enkele platen uit Zuid-Afrika tikte ik er ook een prima album van Jonah Jones op de kop. Jones maakte carrière met zijn gedempte trompet, een exemplaar waartegen hij al spelend een zogenaamde sordino of toonverdover hield, wat zorgt voor een erg specifieke, minder opdringerige klank. In de popmuziek is het bekendste voorbeeld van zo'n muted trumpet vermoedelijk de solo uit Janis Ian's Fly Too High. 

Na afloop van het bezoekje aan de platenwinkel, wachtend op de taxi, speelde ik alvast even het titelnummer uit het net buitgemaakte Jonah Jones-album. Terugblikkend op een memorabele reis - en denkend aan Bart.

TVDW 19/07/2026 - Proof Nana - Time Will Tell (2025)

 

TVDW 1123. Namibië heeft slechts twee natuurlijke meren, we stopten aan dat van Otjikoto, in de buurt van Tsumeb. De volkswijsheid wil dat het een meer van onpeilbare diepte is. De Duitsers kieperden er aan het eind van de Eerste Wereldoorlog heel wat oorlogsmaterieel in; een aantal kanonnen is nooit opgehaald waardoor het meer nu dienstdoet als een bij duikers populair onderwatermuseum.

Na de korte rondleiding viel mijn oog op een postertje dat aan de ingang hing, met de aanmaning om via een QR-code te stemmen voor Proof Nana. Navraag bij enkele Namibiërs leerde dat Proof Nana een lokale artiest is. Even later, eenmaal aangekomen bij onze lodge, checkten we zijn song op Spotify. Best een fijn nummertje.  

TVDW 12/07/2026 - Hallelujah Chicken Run Band - Kare Nanhasi (1974?)

 

TVDW 1122. Op vakantie vertrekken is altijd wat spannend - ook als het aankomt op het nomineren van tvdw's. Muzikale input is soms gering, dus je weet nooit of er wel een song naar boven komt drijven. Dit keer waren de kansen nog wat geringer: met Namibië als bestemming belandden we in het naar verluidt tweede dunstbevolkte land ter wereld. Een land dat we met de wagen grotendeels in stilte - het is te zeggen, zonder veel muzikale impulsen - aflegden. Een uitzondering was het Spotify-lijstje dat we een paar uren lang lieten snorren. Startpunt waren de Bhundu Boys (waarvan ik nog een plaat in de kast heb), maar al snel kwamen er ook andere aardige groepen en deuntjes uit zwart Afrika voorbij. Zoals deze Kare Nanhasi, van een band uit Zimbabwe.

TVDW 05/07/2026 - Robyn - Hang With Me (2010)

 

TVDW 1121. Een weekje waarin ik de artiesten van maar liefst vier - met deze erbij geteld, vijf - tvdw's aan het werk zag. Maandag Iron Maiden - goed voor twee nominaties, en eindelijk van de bucket list - en dinsdag Robyn - die met Fembot en Missing U ook al twee tvdws' op zak had en ook op de bucket list stond.

Iron Maiden won het op punten, wegens een foutloze setlist, een energieke show en een charismatische, vocaal nog steeds enorm indrukwekkende frontman. Robyn moest het eerder van momenten hebben en twijfelde voor mij net iets te veel tussen donkere electro en synthpop. Ik vond ook niet alle nummers even sterk, haar band liet ze (doelbewust) uit de schijnwerpers en haar vocale capaciteiten en uitstraling scoorde wat lager dan die van Dickinson. Althans, dat vond ik. In de pers lees ik overal vijfsterrenrecensies. Bon. 

De tvdw is wel een logische keuze. Ik keek het even na en was verbaasd dat het nummer nog niet tot tvdw schopte. Het is by far mijn favoriete Robyn-song en hij knalde vroeg in de set lekker strak uit de boxen.

Murders in the Rue Morgue
Wrathchild
Killers
Phantom of the Opera
Number of the Beast
Infinite Dreams
Powerslave
2 Minutes to Midnight
Rime of the Ancient Mariner
Run To The Hills
Seventh Son of A Seventh Son
The Trooper
Hallowed Be Thy Name
Iron Maiden
---
Aces High
Fear of the Dark
Wasted Years

Blow My Mind
Fembot
Talk To Me
Hang With Me
Ever Again
Dopamine
Honey
Life
Love is Free
Sexistential
Really Real
Love Kills
Be Mine!
It don't mean a thing
Sucker for love
Light up
With every heartbeat
---
Missing U
Call your girlfriend
Dancing on my own

TVDW 28/06/2026 - Bill Withers - Another Day To Run (1972)

 

TVDW 1120. Het blijft bij Bill Withers zo'n verhaal van 'het momentum': begin jaren zeventig nam hij twee albums op - amper twee -  die een héél lange schaduw wisten te werpen op de popgeschiedenis. Natuurlijk volgden nadien nog wel enkele platen (en nog één hitje, het sugarcoated Just The Two Of Us, samen met saxofonist Grover Washington Jr.), maar die eerste twee, die hebben iets magisch. Een gloedvolle, warme sound, een ondefinieerbare, spaarzame vibe en tal van schitterende songs. Er zijn zo nog wel wat artiesten met een plotse relatief korte bliksemschicht van creativiteit binnen de juiste tijdsgeest (Al Green, Fogerty binnen zijn C.C.R.-tijdsvork), maar Withers is misschien wel het beste voorbeeld.

Nu ik ook het tweede album van de man, "Still Bill" in huis heb, kon een tvdw niet uitblijven. Het leukst bij de beluistering is dan om naar de deep cuts te luisteren. Niet naar Lean on Me of Use Me of Who Is He - de drie classics op deze plaat - maar bijvoorbeeld naar de broeierige funky soul van Another Day To Run.  

 

TVDW 21/06/2026 - Lou Donaldson - Rev. Moses (1967)

 

TVDW 1119. 'Happy jazz', zo wordt de stijl van Donaldson omschreven op de liner notes die bij "Alligator Bogaloo" horen. Toen hij dit album uitbracht, nota bene enkele weken voor mijn geboorte, had hij al een behoorlijke status opgebouwd, onder meer dankzij "Blues Walk", het album dat hij zowat tien jaar eerder had opgenomen voor hetzelfde Blue Note-label. 

Blue Note-albums staan hoog op mijn verlanglijstje, al is de verzameling vanzelfsprekend erg groot en ken ik er niet genoeg van om alle pareltjes er meteen uit te kunnen vissen. Plus er is de prijs natuurlijk. Als ik mijn zelfbepaalde vinyl hunting standards (lees: erg laag geprijsd) respecteer, vind ik slechts hoogstuitzonderlijk een Blue Note-release. 

Dan komt een platenbon, als beloning voor dj-setjes in listening bars, wel eens van pas. Vandaar mag ik sinds deze week "Alligator Bogaloo" in mijn verzameling schuiven. Als tvdw kies ik niet voor het bekende(re) titelnummer, maar voor Rev. Moses. Met zijn gospel feel doet het me denken aan de albums met negro-spirituals die mijn vader in huis had.  

TVDW 14/06/2026 - Peddlers - This Little Girl of Mine (1970)

 

TVDW 1118. Een dj-setje van drie uur in Bar Tabac, met een aantal muziekstijlen die onder de grote paraplu van jazz vallen: daaruit valt wel een tvdw te puren. Ik vond het wel fijn om te starten met twee oude singletjes - een van de vele die ik ooit kocht op een rommelmarkt in Bornem - om nadien nog even in de klassieke jazz te blijven en daarna richting souljazz, latin (vocal) jazz en jazzfunk te gaan. Ik smokkelde er drie knipoogjes in naar mijn papa (tracks 32, 33 en 44 -het was vaderdag after all). Voor de tvdw gaan we naar Engeland, naar een niet-zo-bekend trio dat destijds souljazz bracht in lijn met Blood Sweat & Tears. De tvdw is een aardige, vrij natuurgetrouwe cover van een Ray Charles-nummer.

 

 

01. Miles Davis Quintet – I could write a book / 02. Bobby Hackett and his jazz band – I want a big butter and egg man / 03. Lester Young – Jammin’ With Lester / 04. Getz meets Mulligan – Too Close for Comfort / 05. Oscar Peterson Trio – Night Train / 06. Kokee Band – Baia / 07. Illinois Jacquet – Bonita / 08. Harry Betts & his Orchestra – Theme From ‘Cain’s Hundred’ / 09. Paul Desmond – From the Hot Afternoon / 10. Henry Mancini – Quiet Village / 11. Lee Morgan – Hocus-Pocus / 12. Kenny Burrell – Wavy Gravy / 13. Toots Thielemans – Summer Samba / 14. Ramsey Lewis Trio – Carmen / 15. Gato Barbieri – Last Tango in Paris (theme) / 16. Sam Vloemans – Magic Source Theme / 17. Paolo Conte – Happy Feet / 18. Keely Smith – Do you want to know a secret / 19. Manhattan Transfer – The Speak Up Mambo (Cuentame) / 20. The 5^th Dimension – Viva Tirado / 21. The Peddlers – This Little Girl of Mine / 22. Michael Franks – Down in Brazil / 23. Working Week – South-Africa / 24. Stanley Turrentine – Theme From Shaft / 25. Jr. Walker & The All Stars – Cleo’s Mood / 26. Deodato – Do it Again / 27. Lou Donaldson – Passion Fruit / 28. Chuck Mangione – Chase The Clouds Away / 28. Hubert Laws – Midnight At the Oasis / 29. Hein Huysmans Kwintet – Marakesh / 30. Dexter Wansel – One For the Road / 31. Placebo – Inner City Blues / 32. Horace Silver – Song for my father / 33. Duke Ellington & Johnny Hodges – Saint Louis Blues / 34. Monty Alexander – Muko / 35. Quincy Jones & His Orchestra – Baby Elephant Walk / 36. Earth Wind & Fire – Drum Song / 37. The Meters – The Flower Song / 38. Herbie Hancock – Gentle Thoughts / 39. Crusaders – Keep That Same Old Feeling / 40. Bob James – Macumba / 41. Rae & Christian feat. Dinah Washington – Is you is Or is you ain’t my baby? (remix) / 42. Hip Joints – Lick Out / 43. Nico Gomez & The Copacabanas – Ritual / 44. Al Hirt - Java

TVDW 07/07/2026 - Tom Petty - A Face in the Crowd (1989)

 

TVDW 1117. Het was een boeiend moment van muzikale kruisbestuiving, eind jaren tachtig. Het begon met George Harrison, die Jeff Lynne als producer uitnodigde voor "Cloud Nine", waarna zowel Tom Petty als dat roemruchte hobbyclubje The Travelling Wilbury's in beeld kwamen - met tal van onderlinge samenwerkingen vandien.

Petty werkte twee keer samen met Lynne, eerst voor "Full Moon Fever" (geboekstaaft als een soloplaat ook al werkten heel wat van Petty's Heartbreakers erop mee) en dan voor "Into The Great Wide Open" (wat dan meer als a group effort van de Heartbreakers bekend is). 

Full Moon Fever stond al lang op mijn verlanglijstje - en vermits het een album is dat ik vermoedelijk nooit extra cheap zal kunnen scoren, ruilde ik maar een platenbon in de Djingel Djangel in, om hem in huis te kunnen halen. Zowel Lynne als Petty verklaarden ooit dat Full Moon Fever de leukste plaat was waaraan ze ooit hebben gewerkt - een opvallend statement, gezien de erg ruime catalogus van beiden. Ook straf: Lynne en Petty zaten amper samen of ze hadden al twee songs geschreven, en niet van de minsten: Free Falling en I Won't Back Down.

Tom Petty doet me steeds denken aan mijn muziekvriendje Bart. Eenmaal duidelijk was dat this week's nominatie richting Petty zou gaan, checkte ik even hoeveel van de vorige 1116 tvdw's de man al op zijn naam had staan. Verrassend genoeg slechts eentje, ruim acht jaar geleden, in de week dat ik vijftig werd. In die week stierf Petty. In die tijd sijpelden er af en toe nog wat commentaren binnen op deze blog. En ja hoor, onder de vorige Petty-tvdw vind ik Bart terug, met enkele van zijn korte, typische observaties. 

Wat had ik 'm deze week graag gesproken over Full Moon Fever. Over hoe Petty er in slaagt om met erg simpele akkoorden en erg voor de hand liggende, eenvoudige teksten toch zo'n parels te schrijven. Een parel als A Face In The Crowd bijvoorbeeld. Een lied over hoe het lot kan zorgen voor wonderlijke ontmoetingen.

TVDW 31/05/2026 - Ursula Rucker - Supa Sista (Restless Soul Uptempo Mix) (2002)

 

TVDW 1116. Lekkere remix die deze week niet van mijn platendraaier kwam. Ursula Rucker is een straffe madam, bekend van haar mix van spoken poetry en rap en van de vele muzikale samenwerkingen (met The Roots, King Britt en 4Hero). De remix is een lange, hypnotizerende vibe van een song, die wel wat weg heeft van wat The Source destijds met Candi Staton deed op You Got The Love.