TVDW 25/01/2026 - Mercer Ellington & His Orchestra - Azure (1959)

 

TVDW 1098. Sir Duke, ja die kennen we natuurlijk allemaal, maar blijkbaar had ook zijn zoon Mercer een al even bloeiende carrière, al dan niet met het orkest van zijn vader. Dat ontdekte ik afgelopen zondag op een platenbeurs, waar ik een aantal heerlijke jazz-platen scoorde, waaronder naast twee Ramsey Lewis juweeltjes ook "Colors In Rhythm", het tweede album van Mercer Ellington. Op de tvdw covert hij een van de standards van zijn vader en steekt het in een swingend jasje.  

TVDW 10/10/2021 - Ramsey Lewis - Tambura (1974)

 

Wat een fantastische foto, niet? Links Maurice White, bandleader van Earth Wind & Fire, rechts Ramsey Lewis. De twee vonden elkaar bij het album "Sun Goddess" van laatstgenoemde, een album waarop Ramsey een sprong maakte van loungy jazz naar pure jazzfunk. Op enkele nummers spelen ook EW&F mee, onder meer op de inmiddels klassieke titeltrack. Vorige week mocht ik de plaat aan mijn collectie toevoegen, reden te over om er een tvdw aan te wijden. Tambura viel me nog het meest op, het is een deep groove van een track die wel lijkt te komen van Herbie Hancock's "Headhunters", het album dat een paar maanden voordien uitkwam. 

TVDW 09/06/2019 - Ramsey Lewis Trio - Carmen (1973)

Natuurlijk had ik deze week een tvdw van Dr. John moeten posten. Ik denk dat ik voor het iets van de officieuze burgemeester van New Orleans hoorde via Paul Weller, die diens I Walk on Guilded Splinters coverde (op plaat, en ook vaak op de bühne). Later verzamelde ik toch al snel een kleine tien cd's van Dr. John en mocht ik hem zelfs ooit interviewen. Tien albums, dat lijkt veel, maar Dr. John heeft erg veel platen uitgebracht, net als Van Morrison - en beide artiesten wisten steevast het kwaliteitsniveau hoog te houden met elk hun mix van soul, blues en andere rootsy muziek.

Over dat interview, naar aanleiding van de plaat "Anutha Zone" eind jaren negentig: ik complimenteerde hem met één van de songs op dat album, het geweldige Soulful Warrior, waarop hij zei: 'Oh ja, vind je die song zo leuk? Dan speel ik 'm vanavond voor je'. En voorwaar, in de bissen, toen ik de hoop al opgegeven had en hij normaal gezien enkel de grote hits ging spelen, dook het nummer alsnog op. Ik dacht dat ik het ooit al eerder als tvdw had genomineerd, maar dat blijkt niet zo. De afgelopen dagen speelde ik vele van zijn cd's opnieuw. Grote klasse, al plaats ik graag de voetnoot dat hij zich wel erg vaak wentelde in het idioom van New Orleans, er is geen voodoo ritueel, kleurrijke inwoner of gerecht dat niet bezongen is door hem.

Maar de tvdw zou uit andere hoek komen. Lange tijd stond Blancmange in pole position. Het Britse duo wist op die enkele platen die het in de jaren tachtig maakte, toch indruk te maken met de eigenzinnige mix van new wave en synthpop. Feel Me eiste deze week heel wat luisterbeurten op, met de pulserende synth beat (very Sparks) en de in overdrive gaande, maniakale zangpartij (very David Byrne). Blancmange werd echter nog voorbijgestoken door Ramsey Lewis. De man heeft een erg indrukwekkende carrière achter zich. Zijn trio debuteerde al in 1956, het eerste nummer op die eerste plaat was zelfs Carmen (inderdaad, de Carmen uit de opera van Bizet). In de sixties had hij een grote hit met The In-Crowd, in seventies ontpopte hij zich tot jazz funker (en werd onder meer opgepikt door Earth Wind & Fire). Het was ook begin jaren zeventig dat hij op de plaat Golden Hits enkele van zijn bekendste nummers in een nieuw jasje stak. Waaronder, juist ja, Carmen. Een verbluffende tvdw.

TVDW 22/07/2018 - Ramsey Lewis Trio - Uhuru (1969)

De vinylzoektocht in Tenerife leverde niets op. Eén winkeltje gevonden, maar veel en veel te duur (zelfs Julio Iglesias kreeg een vraagprijs van 7 euro). Maar meteen bij terugkeer had de kringloopwinkel vlakbij wel wat nieuws in de rekken. Een Jimmy Smith van tijdens zijn Verve-periode, bijvoorbeeld, of ook "Another Voyage" uit 1969 van het Ramsey Lewis Trio. Uit de (vijf jaar durende) periode waarin Maurice White deel uitmaakte van het trio, alvorens Earth Wind & Fire op te starten. Héérlijk plaatje, waaruit ik graag Uhuru pluk als tvdw. Niet omdat het het sterkste nummer van het album zou zijn, wel omdat het de enige song is die White aanbracht, plus omdat het al laat de kiem laat horen van de EW&F-sound. Je hoort er duidelijk de kalimba in, de duimpiano die Maurice White zo bekend zou maken - hij zou later zelfs zijn platenfirma Kalimba Records noemen.