TVDW 22/07/2018 - Ramsey Lewis Trio - Uhuru (1969)

De vinylzoektocht in Tenerife leverde niets op. Eén winkeltje gevonden, maar veel en veel te duur (zelfs Julio Iglesias kreeg een vraagprijs van 7 euro). Maar meteen bij terugkeer had de kringloopwinkel vlakbij wel wat nieuws in de rekken. Een Jimmy Smith van tijdens zijn Verve-periode, bijvoorbeeld, of ook "Another Voyage" uit 1969 van het Ramsey Lewis Trio. Uit de (vijf jaar durende) periode waarin Maurice White deel uitmaakte van het trio, alvorens Earth Wind & Fire op te starten. Héérlijk plaatje, waaruit ik graag Uhuru pluk als tvdw. Niet omdat het het sterkste nummer van het album zou zijn, wel omdat het de enige song is die White aanbracht, plus omdat het al laat de kiem laat horen van de EW&F-sound. Je hoort er duidelijk de kalimba in, de duimpiano die Maurice White zo bekend zou maken - hij zou later zelfs zijn platenfirma Kalimba Records noemen.

TVDW 28/12/2014 - Deniece Williams - Free (1976)

Het jaar waarin vinyl zo'n sterke terugkeer vierde, afsluiten met een tvdw uit een recente uitverkoopbak-vondst, is nog niet zo'n slecht idee. Deniece Williams dacht ik tot op heden louter te kennen van dat lekker springerige Let's hear it for the boy. Maar vorige week stootte ik op wat haar debuut bleek te zijn, "This is Niecy". Ik aarzelde geen seconde om 'm voor één euro weg te graaien, eenmaal ik gezien had dat de plaat uitgebracht was op het Kalimba-label van EW&F. Meer nog, Maurice White en Charles Stepney stonden in voor de productie en heel de Earth Wind & Fire-entourage speelde mee op de plaat. Dat alles valt ook te horen op de tvdw, een pareltje dat zo in de mix kan met iets van Minnie Ripperton, Jill Scott of Angie Stone.

TVDW 07/08/2005 - Earth Wind & Fire - Yearnin' Learnin' (live) (1975)

Tijd voor een shout out naar één van mijn favoriete muzikale acts in het "zwarte domein". Earth Wind & Fire leerde ik in de eerste helft van de jaren tachtig kennen ten tijde van Raise!, het album met "Let's Groove", en opvolger Powerlight. Hun creatieve piek lag echter in de jaren zeventig, waar ze er in slaagden om alle elementen uit de zwarte muziek te combineren tot een bruisende cocktail: soul, disco, doo-wop, blaxploitation funk, gospel en jazz-rock, alle elementen vind je terug bij EWF. Steunpilaren van de groep waren Philip Bailey, de man met de kristalheldere falset, Vernon White en diens inventieve funky bass-spel, en de hyperkinetische blazerssectie, vaak geïmiteerd maar nooit geëvenaard. En dan was er nog opperhoofd Maurice White, die begon als sessiemuzikant bij het Chess-label (zijn drumpartijen hoor je onder meer op de soulhit "Rescue Me" van Fontella Bass in 1965). Maurice White stuurde zijn groep tussen 1971 en 1996, waarna hij een stap terugzette en de groep live niet langer vergezelde. Een gedwongen beslissing; het bleek immers dat White leed aan een zenuwziekte, verwant maar niet gelijk aan Parkinson. De TVDW komt uit een geremasterde versie van EWF's memorabele live-album Gratitude, een uit de luidsprekers spattend funkfestijn dat de neerslag vormde van de Amerikaanse 1974-1975 tour.