TVDW 09/07/2023 - Diana Ross - Love Hangover (1975)

 

.

TVDW 965. Eerste week Italië, dus zoeken naar een muzikaal hoogtepunt was vooral: de oren spitsen bij het luisteren naar de autoradio. De Italiaanse zender Capital Radio Funkytown bleef lange vaste stek tijdens die eerste dagen tussen Genua, Pisa en Volterra. Een non-stop zender die vooral grasduinde in de disco en funk uit de jaren 1975-1983, met veel onbekender werk. 

Deze Love Hangover kwam een paar keer voorbij. 't Is een merkwaardig nummer in de cataloog van La Ross, vermoedelijk het meest sensuele nummer van iemand die voor het overige toch als een redelijke seut overkwam. In het eerste deel lijkt ze wel een hijgerige, bravere variant van Donna Summer, waarna die beroemde switch komt en de band - waaronder enkele leden van The Crusaders - een versnelling hoger schakelt en in disco groove modus komt. 

TVDW 28/08/2011 - The Braxtons - The Boss (MAW 12") (1997)

Artiesten mogen alle spotlights vangen, het zijn de songschrijvers die respect verdienen. Vandaar een weekje eerbetoon aan de net overleden Nickolas Ashford. Het schrijvers- en echtpaar Ashford & Simpson gaven ons zovele pareltjes, met vooraan soulklassiekers als Ain't No Mountain High Enough, You're All I need to get by, Reach Out and Touch en You're all I need to get by. En laten we The Onion Song niet vergeten (tvdw in december 2007!). En het niet stuk te krijgen I'm Every Woman! De lijst is eindeloos.

Ashford & Simpson brachten ook platen uit onder hun eigen naam. Ze slaagden er in die hoedanigheid in om moeiteloos te overstap van seventies funk naar eighties synth-disco te maken. En neen, hun bekendste hit, Solid, was niet bepaald hun beste song. Ten bewijze, twee bonus tracks. De eerste is het pompende Street Corner, het tweede is Babies uit het "Solid"-album, een soort van wat-er-gebeurt-als-je-geen-voorbehoudsmiddelen-gebruikt-song. Beetje zoals Papa Don't Preach, maar dan minder ergerlijk.

De tvdw zelf is mijn favoriete A&S-gerelateerde song. De twee schreven het voor het gelijknamige disco-album van Diana Ross. Jaren later namen producers- en remixduo Kenny Dope Gonzalez en Little Louie Vega, ook bekend onder de namen Masters At Work en Nuyorican Soul, de song onder handen en presenteerden 'm aan The Braxtons. The Braxtons, dat zijn vijf zusjes die luisteren naar de namen Toni, Tracy, Tamar, Towanda en Trina (geïnspireerde papa hebben ze daar). Zoals de foto hierboven al duidelijk maakt, was de groep ten tijde van de tvdw nog een trio. Volume knop op tien en laat het kamerbreed multitrack producerstalent van MAW uit de luidsprekers spatten... ter ere van de grote Nickolas Ashford.

TVDW 21/08/2005 - Diana Ross - I'm coming out (original Chic-mix) (1980/2003)

Diana Ross leverde met haar plaat "Diana" een van de klassiekers af uit het disco-tijdperk. Een 'korte plaat' van amper acht nummers, maar wel eentje waarvan de helft uitgroeide tot wereldhits: "I'm coming out", "Upside Down", "My Old Piano" en "Tenderness". Dat "I'm coming out" jaren later zou omarmd worden door de gay community, kon ik in met eigen ogen vaststellen, een tweetal jaren terug, tijdens een concert van La Ross in de Elisabethzaal in Antwerpen. Zelden zo'n hoge concentratie nichten gezien. Intussen leed het nummer ook in de hiphop community een tweede leven, dankzij gladjanus annex tycoon Puff Daddy, en diens slimme sample in 'Mo' Money Mo' Problems" van Notorious B.I.G.
Voor La Ross betekende het full-album "Diana" een opmerkelijke koerswijziging. Dat het album een groot deel van zijn succes te danken had aan Chic, is genoegzaam bekend. Alle hitsingles dragen de gekende signatuur van Nile Rodgers en Bernard Edwards, en ook de rest van de Chic-equipe levert opmerkelijke bijdragen. Luister maar naar de geweldige openingsroffels van vaste Chic-drummmer Tony Thompson bij de intro van "I'm Coming Out" (later, op Chic's "You Are Beautiful" en op "Get It on" van The Power Station, herhaalde Thompson dat indrukwekkende geroffel nog eens).
Maar, en nu komt de ware reden van de TVDW-selectie, niets is wat het lijkt. Edwards en Rodgers mochten dan al de credits krijgen als songschrijvers en producers, Diana Ross zelf had tijdens de opnames hoogoplopende ruzies met de twee en besloot samen met haar vaste sound engineer, en met goedkeuring van Motown-platenbaas Berry Gordy, om de plaat ter elfder ure een nieuwe, afwijkende eindmix mee te geven. Het was die eindmix die uiteindelijk geperst werd en alle hitsingles opleverde. Pas in 2003 werd ook de originele Chic-mix van de plaat uitgebracht. Het ontdekken van de - subtiele en minder subtiele - verschillen tussen laten we zeggen de Motown-productie die zich intussen in ons collectief geheugen heeft genesteld, en de oorspronkelijke maar nooit eerder uitgebrachte Chic-productie is fijn voer voor muziekliefhebbers. Op "I'm Coming Out" dribbelt bijvoorbeeld een basloopje van Bernard Edwards in de intro en worden de schuivertjes met de blazerspartijen veel sneller naar boven geduwd. Ook de trombone-solo in het midden van de song (geleverd door Meco Monardo, de man die in de jaren zeventig redelijk onfrisse disco-versies maakte van onder andere het Star Wars Theme!) is uitgebreider. De 'alternate take' is niet meteen beter of slechter, maar wel anders - en goed voor een TVDW.