TVDW 29/03/2020 - Chaz Jankel - Number One (1985)

De Corona-crisis en de bijhorende quarantaine maakt dat ik me op Discogs heb gestort (user name 'johnnykoop'). Intussen heb ik - even kijken - 1605 albums ingegeven, van de A van Abba tot de O'Jays. Still got some work to do. Het overlopen van de collectie maakt ook dat ik de afgelopen dagen her en der platen opnieuw ontdek en beluister. De tvdw moest dan ook logischerwijze uit deze groep albums komen. Eerst dacht ik Elliott Murphy te nomineren, omdat hij zo sympathiek was om een commentaar op Instagram achter te laten, toen ik zijn "Just a story from America" postte.

Uiteindelijk kies ik voor het muzikale mastermind en de eeuwige sidekick van Ian Dury. Chaz Jankel - die zijn naam om onduidelijke redenen ook wel eens als Chas spelde - was de funky cat die Dury's beste song van een geweldige groove voorzag. Jankel was dan ook een grote fan van Sly & the Family Stone, Earth Wind & Fire en Rose Royce, een invloed die nogal ongewoon was in de Britse postpunk scene. Op zijn boeiende soloplaten exploreerde Jankel zijn liefde voor zwarte muziek nog verder - met als hoogtepunt Ai No Corrida, de song die zelfs Quincy Jones goed genoeg vond om te coveren.

TVDW 06/05/2007 - Ian Dury - Funky Disco (pops) (1981)

Hoe beter de uitzonderlijke, alle records brekende hittegolf - ruim dertig dagen zonder neerslag - afsluiten, dan met een streepje Sly & Robbie? Als we in clichés spreken, is reggae inderdaad het muziekgenre bij uitstek om bij een zonnig weertje te nuttigen. De ritmetandem Sly Dunbar en Robbie Shakespeare (vorige week al even vernoemd bij Joan Armatrading, zie verder o.a. het fan-tas-tische Nightclubbing van Grace Jones) trad in 1981 aan om Ian Dury en Chas Jankel te helpen, bij wat het album Lord Upminster zou worden. Vermoedelijk niet meteen het beste album van Dury - ik ben verre van een kenner van 's mans volledige discografie - maar er staan toch heel wat vermakelijke deuntjes op. Plus: puur uit nostalgische redenen was ik al jàren op zoek naar de plaat, waarvan de vinylversie al lang 'out of print' is en die daarenboven nauwelijks een deftige cd-release kreeg. Ik had de hoop al opgegeven, tot een jonge pipo uit de VS besloot om op zijn blog warempel de hele zwik te 'posten'. Inclusief lekkere kraakjes van de plaat, want dit is een 'vinyl rip'. Credit where credit is due: breng 'm eens een bezoekje - http://lostturntable.blogspot.com/ - want deze jongeman biedt regelmatig wel wat lekkers. Voor de tvdw was het lastig kiezen. Het enige relatief bekende nummer van de plaat is Spasticus (Autisticus). Dury - zelf fysiek gehandicapt ten gevolge van polio - schreef de song ten voordele van het 'Internationale jaar voor gehandicapten' maar werd natuurlijk meteen verkeerd begrepen: de BBC boycotte het nummer. Ik had ook het plezante Girls (Watching) kunnen kiezen, een door Sly Dunbar geschreven song en de enige cover die Dury ooit zou opnemen, maar het is uiteindelijk Funky Disco (pops) geworden. Een liedje over een promiscue dame die het enkel op de achterbank wil doen. Denk ik. Geniet van de luilekkere groove die Sly & Robbie losjes uit de pols schudden, en denkt met een glimlach terug aan die gekke, onvergelijkbare Dury, die in 2000 aan kanker stierf. Cheers, mate.

http://www.sendspace.com/file/yvqsee