TVDW 02/01/2011 - Nighttrain - Hallo Bimmelbahn (1973)

Goeie timing: net nu iedereen Boney M herontdekt via Barbra Streisand van Duck Sauce (dat stevig leunt op Boney M's Gotta go home), valt het doek over 'zanger' Bobby Farrell. Alle media schreven de term zanger met enkelvoudige aanhalingstekens, om het inmiddels alombekende verhaal te duiden dat Bobby niet écht zong. Frank Farian had de touwtjes in handen, de man die de Duitse über-schlager Rocky opnam, die Terence Trent d'Arby zijn allereerste kans gaf, die producer was bij zowel The Far Corporation (Toto meets Led Zep) als bij Milli Vanilli, en in wiens studio Stevie Wonder I just called to say I love you kwam opnemen. Farian had een neus voor hits en voor catchy arrangementen. Dat valt vooral op als je de rist covers bekijkt die hij de Boney M treatment gaf: In-a-gadda-da-vida, CCR (Have you ever seen the rain), Neil Youngs Heart of Gold, Cole Porters Love for Sale, maar ook een obscuur garagerock nummertje uit de sixties als Painter Man (van The Creation).

Terug naar Bobby Farrell, de man die samen met de drie Boney M meiden de hoes sierde van mijn allereerste singletje. Klein verhaaltje hierrond: toen de single uitkwam, was ik nog veel te klein om naar de platenwinkel te gaan. Dus vroeg ik mijn moeder om het singletje mee te brengen. Alleen had ik niet om Daddy Cool van Boney M gevraagd, maar wel om Daddy Cool van The Darts, een Brits groepje dat thuis was in doo-wop en rock 'n roll. Bon, mama kwam thuis met Boney M en veel kritisch vermogen had ik toen (ook al / nog) niet, dus ging Farian de eerste 45T die op de Technics werd gegooid. Met op de b-kant een versie van No Woman No Cry - nog zo'n opvallende coverkeuze van Farian.

Mijn liefde voor Boney M kende een hoogtepunt bij album nummer drie, "Nightflight To Venus", uit 1978. De futuristische cover, de spannende glitterpakjes waarin de drie dames zich hadden gewurmd en enkele fantastische songs - niet in het minst de titeltrack, opgestart met vocoder en een drumritme dat Farian vlotjes had geleend bij Cozy Powells Dance With The Devil. Farians huisdrummer in de Berlijnse Hansa Studios was overigens ook niet van de minsten: Keith Forsey, die alle Moroder producties van een stevige beat voorzag en ook Don't you (forget about me) schreef.

Na "Nightflight to Venus" was de interesse meteen verdampt. Was het de al te kinderlijke teneur van de volgende single Hoorah Hoorah (it's a holiday)? Of de al te schaamteloze rip-off van Abba die tot single El Lute leidde? Feit is dat Boney M er had gelegen. We zaten inmiddels ook al in 1979, het jaartal van Kiss en van AC/DC's "Highway to Hell". Een u-turn die jongens in hun eerste jaar middelbaar moeiteloos maken.

Oh ja, bijna vergeten, maar ook de tvdw heeft een link met Boney M. Natuurlijk. Check comments en alles wordt duidelijk...

TVDW 11/11/2007 - Hot Blood - Soul Dracula (1975)

Een tijdje geleden besloot Shamrockske mij, notoire leek inzake all things ICT, in te wijden in de geheimen van Google Analytics. Dat programma brengt alle bezoekjes die je blog of website genereert, in kaart. Eenmaal geïnstalleerd, vond ik de resultaten verbluffend. De afgelopen maand kreeg mijn koop05blog maar liefst 1186 bezoeken, waaronder 953 'absolute unique visitors', die gemiddeld 1 minuut op de site bleven en die afkomstig waren uit 53 verschillende landen. Dat laatste is natuurlijk waanzin, vermits ik me nog steeds van het Nederlands bedien. Ik bedoel maar, wat deden die 200 bezoekers uit de VS hier dan? Kwamen ze om de via sendspace aangeboden tvdw binnen te halen? Wie weet.
De enige manier om af en toe iets te weten over je blogbezoekers, is via de comments. Het is ook voor mij een aardige vorm van feedback. Sommige laten met de regelmaat van een (soms onregelmatig tikkende) klok comments achter, anderen huldigen zich in een wat mij betreft teleurstellend stilzwijgen. Wie het schoentje past... Heel af en toe leveren die comments aardige verrassingen op. Zo kreeg ik vorige week out of the blue een vraagje vanuit Nederland, een dochter die haar papa wou verrassen met het heerlijk onnozele Hacka Tacka Music van Baba & Roody, en of ik dat nummertje niet kon doorsturen. Even later de papa zelf via mail, niet enkel om me te bedanken maar ook om me te plezieren met een soortgelijke onnozelheid (meer bepaald iets van Peter Sellers' The Goons). Waarop ik opnieuw grasduinde in de collectie, op zoek naar terug wat lekkers. Zo herontdekte ik, net een weekje na Halloween, de tvdw.
Soul Dracula is een combinatie van kitsch, disco en novelty - en vandaar sowieso al iets wat right up my alley is. Daarenboven, zo ontdek ik nu, jaren na datum, via wat googlen, komt het nummer uit de stal van de vermaarde Hansa Studios in Munich. That's right, Frank Farian Country! Farian zelf, de man achter Boney M, had met deze tvdw weliswaar niets te maken. Hot Blood was het geesteskind van diens rechterhand Stefan Klinkhammer (een naam als van een Obersturmführer), de man die verantwoordelijk was voor quasi alle arrangementen van Boney M, inclusief dus ook van het heerlijke Nightflight To Venus.

http://www.sendspace.com/file/54p7cd