TVDW 28/08/2016 - Randy Crawford - I hope you'll be very unhappy without me (1979)

Ik weet het, ze is de seut uit het klasje soulzangeressen. Heeft te maken met haar doodbrave uiterlijk en dito imago en natuurlijk ook met One Day I'll Fly Away, een mooie ballad die intussen net iets teveel gediend heeft als achtergrond bij schmaltzige toestanden, en zo Crawford ongewild besmette. Jammer, want miss Crawford heeft best wel wat te vertellen. Samen met de Crusaders bracht ze de ultieme fusion tussen jazz en soul, met het weergaloze Street Life. Datzelfde jaar, 1979, bracht ze ook "Raw Silk" uit, een weinig bekende plaat waarop ze, gesteund door Allen Toussaint en wat muzikanten van Toto, een mooie staalkaart brengt van haar kunnen. De tvdw is wat lukraak gekozen, maar de song - van oorsprong een countrynummer - valt wel op door de titel en tekst. Een venijnige sneer die je niet meteen verwacht van een seutje, al verpakt ze de song wel in een herkenbare ballad.

TVDW 08/11/2015 - Floyd Cramer - Java (1963)

Country muziek? Heb ik nauwelijks wat van in huis. Dus toen ik in de kringloopwinkel een leuke dubbele vinylverzamelaar, "Nashville Stars Forever", kon scheefslaan voor één euro, twijfelde ik niet. Weinig bekend volk erop. Dolly Parton, Chet Atkins, Jim Reeves en Waylon Jennings, ja, die wel. Maar als niet-country kenner kon ik me weinig of niets voorstellen bij namen als Skeeter Davis, Dottie West, Bobby Bare (klinkt als een pornoacteur!) en Porter Wagoner.

Floyd Cramer stond ook op die plaat, met de eerste, bescheiden hitversie van Java uit 1963, een song die Allen Toussaint in New Orleans schreef, vijf jaar voordien. Floyd Cramer was geen kleine garnaal, zo leert Wikipedia. Hij was een begenadigd pianist die jarenlang sessiemuzikant was voor o.a. Elvis Presley. Hij speelt bijvoorbeeld op Heartbreak Hotel.

Flashback naar afgelopen weekend, waarin ik niet enkel Floyd Cramer en diens Java voor de eerste keer hoorde, maar waarin ook onze Copermannendag, editie 6 plaatsvond. Een dag waarop we de bloedbanden tussen de neven uit onze - al bij al dunvertakte - stamboom wat aanspannen. Een dag waarop we ook, zij het niet expliciet, terugdenken aan de Copermannen die ons al zijn ontvallen: met name mijn vader en diens broer.

Zo komen we terug tot Java, een song die in de (bekendere hit-)versie van Al Hirt vermoedelijk een favorietje was van mijn vader. Ik schrijf vermoedelijk, omdat ik nooit een plaat van Al Hirt in mijn vaders platencollectie heb gevonden. Het enige wat ik wel vond - dit verhaal schreef ik al eens bij Walter Wanderley's tvdw van twee jaar terug - was een briefje na zijn dood, in een vergeten portefeuille. Hij had er de namen van enkele artiesten op geschreven, waaronder Al Hirt. Sinds die vondst heb ik al een handvol platen van Hirt kunnen terugvinden, her en der.

Alsof er nog een extra lijntje tussen de tvdw en de actualiteit moest getrokken worden: normaal gezien zou ik over twee dagen met vriend Bart gaan kijken naar Allen Toussaint, in de Roma. Maar Toussaint bleek gisteren aan een hartaanval te zijn overleden. De tvdw is dus ook een eerbetoon aan die geweldige songwriter, die ook Happiness (zie ook Pointer Sisters), Mother-in-Law (zie Ernie K-Doe)en Ruler of my Heart (zie Irma Thomas) schreef. En Java, dus. Een song, genoemd naar een racepaard. So much for pop trivia.

TVDW 10/07/2011 - Aaron Neville - Hercules (1973)

In het onwaarschijnlijke geval dat ik me alsnog tot bassist ontpop, wordt dit loopje een van de eerste dat ik zal instuderen. Neville kreeg Hercules cadeau van Allen Toussaint, de maestro van New Orleans funk. De man schreef samen met zijn backing band The Meters een groot deel van de muziekgeschiedenis van The Big Easy, en enkele jaren terug maakte hij nog platen samen met Costello. Hercules is al sinds jaar en dag een van mijn absolute funkfavorieten. Zowel Boz Scaggs en, recentelijk nog, Paul Weller brachten er fijne covers van. Maar het origineel, dat blijft toch ononvertroffen...

Ik plak er, bij wijze van zomertraktatie, nog wat bonus tracks aan. Een versie van het nummer door Boz Scaggs in 1985, live in Budokan - met de geweldige Reggie McBride op bas en the late Carlos Vega op drums. Hercules werd eind jaren tachtig ook enthousiast omarmd door de sample-generatie. Zowel in acid jazz als in rap dook het baslijntje meervoudig op. Ten bewijze: Biz Markie met zijn old school hiphop, en de schromelijk onderschatte Young MC met de memorabele versie van I Come Off (featuring godin N'Dea Davenport). De remix is gemaakt door de Britten die later met M.A.R.R.S (Pump up the volume) zouden scoren. Delicious vinyl!