Thursday, February 23, 2017

TVDW 19/02/2017 - Young Gun Silver Fox - Better (2016)


Er bestaat een overkoepelende term voor. Yacht rock. In feite haast een scheldwoord bij de Goede Smaak Politie, want het betreft de rimpelloze gladde mix van west coast pop en blanke, caloriearme soul. Think Christopher Cross, om maar het meest extreme geval te nemen. Nu, de ooit verfoeide yacht rock is aan een opleving bezig. Met dank aan Phoenix of The Feeling, maar vooral met dank aan Daft Punk, dat op "Random Access Memories" (uit 2013 alweer) bij momenten onbeschaamd de kaart van de yacht rock trok (met name in Fragments of Time).

Young Gun Silver Fox bracht vorig jaar een plaat uit die grotendeels uit onder de radar bleef, maar die op een heerlijke manier resoluut kiest voor het genre dat in de jaren zeventig zo populair was. Het album roept herinneringen op aan Hall & Oates, Steely Dan, Boz Scaggs en Doobie Brothers. Het zijn soms zelfs erg expliciete muzikale verwijzingen, die wonderwel werken. En die aanslaan, zelfs bij het hippe volkje. Muzieksite Popmatters - samen met Pitchfork toch een van dé referenties - plaatste Young Gun Silver Fox helemaal bovenaan haar eindejaarslijstje.

Labels: , , , ,

Monday, February 13, 2017

TVDW 12/02/2017 - Moon Martin - Aces with you (1982)


Ik heb intussen, sinds mijn Grote Vinyl Inhaalbeweging, vier van zijn platen, enkel het debuut uit 1978 zoek ik nog. Moon Martin is een beetje het bebrilde, tien jaar jongere nerdy broertje van JJ Cale. Beide verstaan de kunst om schijnbaar simpele, maar mooie popliedjes te schrijven. Achteloos, laconiek, understated. Veel succes boekte Martin niet, maar binnen de industrie wisten enkele schrandere kerels wel dat de pipo aardig schrijven kon. Robert Palmer bracht zijn Bad Case of Loving You richting hitparade, en ook Mink Deville maakte een bekende(re) versie van Martins Cadillac Walk. De tvdw is zo'n typische Moon Martin, eentje die je als het ware terug in de tijd katapulteert, naar de tijd van pakweg de Everly Brothers of Buddy Holly en de manier waarop die toen eenvoudige maar mooie deuntjes maakten.

Labels: , ,

Monday, February 06, 2017

TVDW 05/02/2017 - Omar - Vicky's Tune (feat. Robert Glasper and Ty) (2017)


Hij ligt hier mooi voor me. JBL Synchros staat erop. Het is mijn nieuwe hoofdtelefoon en het mooie eraan is dat hij volkomen draadloos, via Bluetooth, werkt. Een mijlpaal(tje) in mijn muziekbeleving, toch - te vergelijken met de intrede van de Sonos in ons huis, of de heropstart van de Rega Planar 2 een viertal jaar geleden. De JBL staat me bijvoorbeeld toe om, als ik naar de fitness trek, niet langer het MNM geboenk te moeten aanhoren. Idem met treinreisjes en het wandelen van en naar het werk: er zijn terug Muziek Beluister Momenten. Ik weet het, die waren er vroeger ook wel, maar ik had het wel wat gehad met die oortjes. De nieuwe, veel betere luisterervaring die de JBL me biedt (ik weet het, ik klink als een reclamespot) heeft me terug zin doen krijgen om de talrijke digitale files die op mijn iTunes staan, eindelijk nog eens te beluisteren op de iPhone.

De vermaledijde lezer die hier achteloos op deze pagina belandt, zal denken: wat heb IK hier nu aan? En gelijk heeft hij/zij. Waar hij/zij misschien wel iets aan heeft, is aan de tvdw. Afkomstig van één van die recente albums die al een tijd stonden te wachten op een eerste luisterbeurt. Het zijn er intussen al vier geworden - luisterbeurten, bedoel ik. Die nieuwe van Omar, "Love in beats" is immers een prachtig werkstukje. Van bij het prille begin (en meteen zijn grootste hit) There's Nothing Like This, is Omar steeds een van de meer verfijnde snoepjes geweest in de soul shop. Neo Soul werd het destijds genoemd. Doet er niet toe: Omar Lye-Fook kent duidelijk zijn klassiekers en injecteert vele van zijn songs - ook op deze nieuwe plaat - met een scheut typische Britse gesofistikeerde klasse. Luister naar de openingstrack van de plaat (en tvdw), waarin Omar op een haast Gregory Porter'esque manier soul en jazz mixt. De pianoriedels zijn afkomstig van Blue Note-artiest Robert Glasper. Trouwens, ook zo te spreken over dat heerlijke ritme in de tvdw? Op Youtube staat een filmpje waarop je Omar de drumtrack ziet inspelen - aardig om te zien!

Labels: , ,

Wednesday, February 01, 2017

TVDW 29/01/2017 - Bob James - We're All Alone (1977)


Once a story's told
It can't help but grow old
Roses do, lovers too, so cast
Your seasons to the wind

Boz Scaggs schreef de inmiddels klassieke seventies ballad We're All Alone voor "Silk Degrees". Een jaar later werd het gecoverd door Rita Coolidge (de hitversie), The Three Degrees, The Walker Brothers en naar verluidt zou Michael Jackson er ook ooit een (nooit verschenen) versie van hebben opgenomen. Bob James, meester van de jazzfunk, coverde de song ook en maakte er - met Steve Gadd achter de drums, meteen een spetterende instrumentale versie van. Te vinden op "Heads", een plaat die ik - meteen met vijf andere (!) platen van Bob James - vorig weekend kocht.

Labels: ,

Monday, January 23, 2017

TVDW 22/01/2016 - Casiopea - Eyes of Mind (1980)


Soms is het alsof de Muziekgoden me duidelijk maken voor welke tvdw ik moet gaan. Enkele weken terug had Casiopeia al ei zo na een tvdw. Maar deze week, nadat ik eerst op een tweede album van hen stootte en enkele dagen zelfs op een dérde, bleek de jazzfusion groep incontournable. Best wel gek, want een half jaar geleden had ik nog nooit van de band gehoord - terwijl de vier Japanners best wel een grote naam in de jazzwereld zijn. Hun fusionjazz bracht hen groot succes in Amerika, waar ze samenwerkten met andere jazzgrootheden als Bob James, David Sanborn en Harvey Mason. Wat ze brengen, leunt soms aan bij de muziek die Mezzoforte ook maakt - een band waar ik al jaren een boon voor heb. En de tvdw (uit het album "Make up city" van 1980), die heeft bij momenten dicht bij In the Stone gelegen, de song waarmee Earth Wind & Fire het jaar voordien een hit mee had.


Labels: ,

Monday, January 16, 2017

TVDW 15/01/2017 - JJ Cale - Cajun Moon (1974)


Een klassieker, ik weet het, maar ik heb nu eenmaal een boon voor Cale. Als ik dan eindelijk mijn allereerste vinylplaat van de man aan de collectie toevoeg - dankzij een Instagrammer die 'm mijn opstuurde! - dan leidt dat onvermijdelijk tot een tvdw. Cajun Moon komt uit "Okie", zijn derde plaat. Het is een van mijn favoriete songs van JJ; het klinkt allemaal zo ongedwongen en losjes uit de pols, de vibe zit zo lekker, het gitaarspel is zo schijnbaar achteloos... Heerlijk.

Labels:

Sunday, January 08, 2017

TVDW 08/01/2017 - Cat Stevens - Was Dog A Doughnut? (1977)


Cat Stevens is natuurlijk het meest bekend om zijn perfecte kampvuurplaten "Tea for the Tillerman" en "Teaser and the Firecat". Het is echter een track uit de derde plaat die ik van de man in huis heb, het meer obscure album "Izitso", die het tot tvdw schopt. Het is een instrumentaaltje dat grondig afwijkt van de mooie luisterliedjes waarvoor Stevens bekend is. Meer nog: in hiphopmilieus heeft Was Dog A Doughnut intussen een iconische status. De reden? Laten we Frankie Bones, pionier uit de house en techno aan het woord: “As history goes, ‘Was Dog A Doughnut?’ is not recognized as one of the most important electronic records ever made. People always give Kraftwerk’s ‘Trans Europe Express’ a name-check for that..." Nochtans, zo stelt Bones: "On this 1977 release we have the prototype electro track, one that pre-dates Giorgio Moroder, Kraftwerk and YMO. We have a timeless classic here, Moog eruptions and electronic drum programming which arrived five years prior to the Roland 808.”

Was Dog A Doughnut? mag voor hedendaagse oren dan al redelijk primitief klinken, Bones is niet de enige die de song op handen draagt. Het was de enige track van Stevens die ooit op zwarte radiostations werd gedraaid en daar zelfs een bescheiden hit werd. Het had dan ook een onverwachte impact bij zwarte muzikanten: het was de eerste plaat die GZA van de Wu-Tang Clan ooit kocht, en Questlove (drummer van The Roots) en Detroit-techno goochelaar Carl Craig rekenen het nummer tot hun favorieten. Oh, en Jellybean Benitez draaide een zelfgemaakte remix van het nummer begin jaren tachtig in de Funhouse, de legendarische discotheek in NYC waar Jellybean resident DJ was. Tot slot: Cat Stevens mocht zich dan al, verrassend genoeg, bezighouden met het programmeren van Moog en drummachines, maar naast hem speelt ook jazz-grootmeester Chick Corea mee op deze tvdw.

Labels: , , , ,