Monday, August 21, 2017

TVDW 20/08/2017 - Teddy Pendergrass - Joy (1988)


Geen uitgesproken favorieten deze week, maar heel wat artiesten maakten kans op een tvdw. Mathilde Santing, Valerie Lagrange, The Rainmakers, Sarah Vaughan, The Emotions, Paul Brady of - recenter - Justin Currie zaten allemaal op een bepaald moment in pole position. Maar uiteindelijk kies ik voor de artiest die de week afsloot. Zondag scoorde ik maar liefst vijf platen van Teddy Pendergrass op een rommelmarkt in Breendonk; twee ervan kregen op zondagavond een eerste luisterbeurt.

Het verhaal van Teddy Pendergrass is ongewoon en interessant genoeg om even bij stil te staan. Hij maakte school als zanger en uithangbord van Harold Melvin & the Bluenotes, de groep die onder productie van Gamble & Huff een van de belangrijkst uithangborden van de Philly Soul werd. Pendergrass bleef in zijn solo-carrière aanvankelijk dicht bij de satijnen, breed georchestreerde soul uit Philly, maar maakte in de jaren tachtig een bocht richting meer eigentijdse R&B. Intussen was hij in 1982 betrokken geraakt in een bizar verkeersongeval. Niet enkel versnelde hij met zijn Rolls-Royce op schijnbaar onverklaarbaar reden richting enkele weerbarstige bomen, maar de politie vond op de plaats van het ongeval ook een voormalig hoertje annex travestiet die - op al even schijnbaar onverklaarbare reden - naast Pendergrass in de wagen zat. Leg dat maar eens uit, Ted. Soit, drie jaar later werd de verlamde Pendergrass, gegangmaakt door Ashford & Simpson, het podium opgereden tijdens Live Aid, waar hij een emotionele comeback maakte. In 1988 had hij zijn laatste hit, met het op een new jack swing groove geënte Joy. Een goede tien jaar later stierf hij, amper 59, aan kanker. Een tvdw had de man tot op heden nog niet, al scoorden Hall & Oates helemaal in het begin van deze digitale tvdw's (in februari 2005) een nominatie met Pendergrass' allerbekendste solo-hit, Love TKO.

Labels: ,

Thursday, August 17, 2017

TVDW 13/08/2017 - Martha & the Muffins - Danseparc (Balearic Edit) (1983/2017)


Ik weet het, ik had gerust ook iets uit de nieuwe Arcade Fire kunnen nemen. Staan best wat leuke deuntjes op, maar een saai en stuurloos middenstuk maakt het tot een onevenwichtig werkstuk. Dan liever wat tegen de stroom inroeien en dat Canadese cultgroepje uit de jaren tachtig met een derde (!) tvdw bedenken.

Niet dat hun verdienste bij deze nieuwe tvdw zo groot is. Enkele ondernemende DJ's hebben zich op de cataloog van de groep gesmeten en zijn na wat editen en stoeien met breaks en loops met "Where Blue Meets Green - Balearic Edits" op de proppen gekomen. Fijn luisterstukje, waar de kern van elke oorspronkelijke song behouden is, maar verder aan verrijking wordt gedaan door wat knopjesgedraai en extra effectjes.

Labels:

Tuesday, August 08, 2017

TVDW 06/08/2017 - Ben Sidran - Hi-Fly (1979)


Een van mijn favoriete platen is "Silk Degrees" van Boz Scaggs, ik ben gek op die gladde gepolijste maar toch groovy en soulvolle nummers als Lido Shuffle en Lowdown. De tvdw had eigenlijk ook op die plaat kunnen staan. Ze komt uit een plaat van Sidran die wat tussen de plooien van de tijd viel, "The Cat and the Hat". Spoedig na het verschijnen ervan ging de platenfirma die het album uitbracht immers op de fles. Jammer, want afgelopen week belandde ze verschillende keren op mijn platendraaier. Koopjes waarvan je nooit vermoed dat ze zo goed zijn, dat zijn de leukste.

Ben Sidran zelf heeft ook een heel leven lang in de schaduw gestaan. De man zat in de beginjaren (naast Boz Scaggs trouwens) in de Steve Miller Band, maar bouwde nadien een carrière uit die zich net als bijvoorbeeld Georgie Fame en Al Jarreau in de twee werelden van pop en jazz afspeelt. Op de tvdw legt meesterdrummer Steve Gadd een heerlijke groove neer, waarover Sidran een beetje à la Steely Dan een funky coolness drapeert.

Labels: , ,

Sunday, July 30, 2017

TVDW 30/07/2017 - Jose Feliciano - Marguerita (1976)


Meer dan terecht dat deze man eindelijk zijn tvdw krijgt. Feliciano kende ik jarenlang enkel dankzij zijn eigenzinnige cover van Light My Fire. Aan het begin van mijn intussen pakweg vijf jaar durende herboren vinyljacht, graaide ik een eerste van zijn platen mee - intussen zit ik al aan nummer 13. Om een of andere reden belandt hij vaak in uitverkoopbakken naast 'the usual suspects'. Niet dat ik klaag, zo kan ik zo voor een appel en ei meegraaien. Feliciano (geboren in Puerto Rico, blind, gitarist) heeft een carrière lang geswitcht tussen niet enkel Engels en Spaans, maar ook tussen traditionele flamenco en andere Zuid-Amerikaanse genres enerzijds, en pop rock en soul anderzijds. En ook al was hij een erg begenadigd muzikant en songschrijver, toch deed hij op vele van zijn platen ook 'een Joe Cockertje', 't is te zeggen: zorgvuldig uitgekozen covers naar zijn hand zetten; telkens gezongen met Feliciano's typische klankkleur en frasering. Het maakt vooral van zijn seventiesplaten een plezier. "For my love... mother music" uit 1974 had Steve Cropper (Booker T & the MG's, Otis Redding) als producer en bevat covers van songs van o.a. Steely Dan en Johnny Guitar Watson, terwijl "Sweet Soul Music" uit 1976 een productie kreeg van de grote Jerry Wexler. Uit die laatste plaat komt de tvdw, een song geschreven door Jake Holmes. Niet meteen een household name, die Holmes, al hangt er wel een aardige anecdote aan de man vast. Holmes is namelijk de auteur van het originele Dazed & Confused, een song die later bekend werd in de versie van Led Zeppelin. Er is wat getouwtrek rond geweest. Jimmy Page beweerde de song eerst zelf te hebben geschreven, maar regelde uiteindelijk een 'out of court settlement' met Holmes. Soit, de tvdw van Jose Feliciano heeft hier niks mee te maken - het is een funky, met spetterende blazers gekleurde song die lekker dicht tegen Stevie Wonders beste werk (om Living for the city niet met naam te noemen) aanschurkt.



Labels:

Monday, July 24, 2017

TVDW 23/07/2017 - Cat Stevens - Later (1973)


Veel rustiger werk op de draaitafel afgelopen week. Gerry Rafferty, Don McLean, Mathilde Santing, Tania Maria, het Dire Straits-debuut.... Maar de plaat die ik het meeste beluisterde, was "Prisoner", eentje van Cat Stevens uit 1973. Naar eigen zeggen wou hij met dit album afstand nemen van zijn uiterst succesvolle singer-songwriter stuff van de jaren voordien. Vandaar de plaatkantvullende Prisoner Suite op de A-side, vandaar ook een door een opvallend funky ritme gesteunde song als Later op de B-side. Een tvdw die me met dat hortende funky ritme trouwens wat doet denken aan die andere tvdw van een tijd geleden, On Broadway, in de versie van George Benson. Oh ja, die Prisoner Suite die een kleine twintig minuten duurt, heeft aan het eind een passage die Coldplay zou gepikt hebben voor Viva La Vida. Dat beweerde althans Stevens, maar tegengesteld aan Joe Satriani wilde hij er geen rechtzaak van maken.

Labels:

Monday, July 17, 2017

TVDW 16/07/2017 - Mista - Blackberry Molasses (1996)


Best een fijn moment: samen met de zoon gaan kijken naar "All Eyez on Me", de biopic over 2Pac. De prent zelf oversteeg het niveau van de weekendfilm nauwelijks, maar de soundtrack pompte natuurlijk wel een lekker eind weg. Beste scene was de prelude tot de drive-by shooting op de Las Vegas Strip. Tupac die naast Death Row-platenbaas Suge Knight plaatsneemt en luistert naar Blackberry Molasses, seconden voor hij wordt neergeschoten. Of het een dichterlijke vrijheid van de scenarist betrof dan wel echt gebeurd is, weet ik niet, maar het werkte wel. Sowieso altijd wel een goeie song gevonden, dat Blackberry Molasses; ergens tussen gospel en R&B. Fijn om daags na de film achteloos het cd'eetje in te schuiven en de reactie van de zoon te zien.

Labels: , ,

TVDW 09/07/2017 - Phil Carmen - On my way in L.A. (1985)


Ik zit al ver boven de 600 tvdw's, je moet het me dus niet kwalijk nemen als het geheugen me soms in de steek laat. Ik dacht dat ik deze song al eens ooit genomineerd had, maar niets blijkt minder waar. Tijd dus om hem nu te posten, in de week dat ik de bijhorende lp "Walkin' The Dog" op de kop kon tikken. Aardige plaat, maar het prijsbeest blijft toch deze ene song. Very much eighties indeed, maar in de oorspronkelijke, lang uitgesponnen versie toch een mooi voorbeeld van avontuurlijke, laidback jazzy pop.

Labels:

Monday, July 03, 2017

TVDW 02/07/2017 - Joan Armatrading - More Than One Kind of Love (1990)


Elf plaatjes gescoord in Londen, telkens voor één pond. Een dure stad ja, ook voor vinyl, maar als je zoekt vind je nog wel wat aardige koopjes. Ik was tevreden om bijvoorbeeld plaatjes van Carmel, The Call en Nona Hendryx te vinden, maar de beste vondst was vermoedelijk toch "Hearts and Flowers". Intussen al het twaalfde album van Armatrading dat ik op vinyl heb. Openingsnummer More Than One Kind of Love laat horen waarom Armatrading - vooral als tekstschrijfster - zo sterk is. Weinige artiesten kunnen zo rechtstreeks de luisteraar aanspreken, zonder al te veel cryptische omschrijvingen of allegorieën, maar in heldere, eenvoudige bewoordingen die toch de val van clichés weten te ontwijken.

Labels: