Wednesday, February 24, 2021

TVDW 21/02/2021 - Delegation - Sho' Nuff Sold On You (1979)

 

Altijd een goed teken, als je een beetje lukraak een plaat koopt en hij je van bij de eerste beluistering aangenaam verrast. En bij de tweede en derde nog wat meer. "Eau de Vie" van Delegation was vorige week zo'n plaatje. Delegation is inmiddels verre van een household name in de zwarte muziek, al hadden ze destijds wel enkele hits. Met name Put A little Love on Me, dat dit album afsluit, deed toch nog wel een belletje rinkelen. 

Delegation zit 100% in de Amerikaanse funk, R&B en soul - zoals we die in de tijd leerden kennen via het radioprogramma Funkytown. Met dit verschil dat Delegation geen Amerikaanse, maar een Britse groep was. En net dat maakt hen zo aangenaam om naar te luisteren. In vergelijking met hun vaak bekendere gelijkgestemde groepen uit de VS, hadden die Britse acts (- zie ook Lynx, The Real Thing en zelfs Hot Chocolate) wel degelijk hun eigen klankkleur. Hun productie was net iets meer pop, ze hadden een frivoliteit die erg charmant was.

Labels:

Tuesday, February 16, 2021

TVDW 14/02/2021 - Eric B & Rakim - Paid in Full (1987)

 

Soms dringen tvdw's zich gewoon aan je op, staan ze met brede vuisten bonkend op de deur en moét je ze wel binnenlaten.

Vorige week zei Bram me plots, terwijl we nog een rondje auto rijden deden als voorbereiding op zijn praktische proef, dat hij "er toch aan dacht om met vinylplaten te beginnen". Tja! Tja!!! 

Meer heb ik natuurlijk niet nodig om meteen als een bezetene met platendraaiers, versterkers en luidsprekers allerhande te beginnen sleuren. Nog even sukkelen om alles aan te sluiten - op zo'n moment doet een telefoontje naar funky neef Frank wonderen - en daarna kwam de lakmoesproef. Maar... met welke plaat moesten we beginnen? Ik holde snel naar mijn vinylcollectie, en haalde "Paid in Full" naar boven, nummer 61 nota bene in Rolling Stone Magazine's lijstje 500 Greatest Albums of All Time (- al lijkt dat me wel érg gevleid).

En kijk, intussen hebben we er nog een cd-speler tussen de versterker en de platendraaier geschoven, en heb ik me al moeten inhouden om niet meteen stapels cd's en vinyl aan te slepen. A Tribe Called Quest, Marvin Gaye, Grandmaster Flash.... Een paar dagen later sprak hij me over de soundtrack van de Netflix-serie The Queen's Gambit en het Georgie Fame-nummer Yeah Yeah dat erin voorkomt. Zo kon ik zelfs Matt Bianco en zijn aardige eightiescover naar de jongenskamer sturen. We've only just begun.

Labels: ,

Monday, February 08, 2021

TVDW 07/02/2021 - Comsat Angels - Lost Continent (1986)

 

Gek hoe het loopt. Voor de Comsat Angels fans van het eerste uur is het door Robert Palmer geproducete vierde album van de groep een stuk minder geslaagd dan de eerste drie, meer new wave gerichte platen. Mij klinken die eerste net heel wat meer gedateerd en is het pas met deze "Chasing Shadows" dat de groep echt interessant wordt. De new wave invloeden zijn verdampt, in de plaats komen grootse, wijdse, inspirerende songs als The Cutting Edge (dat meer dan vijftien jaar geleden - !! - al een tvdw opleverde) en deze Lost Continent. 

Nooit gedacht dat ik het mij zo geliefde Chasing Shadows nog ooit op vinyl zou hebben. Maar kijk, vorige week was het zover.

Labels:

Thursday, February 04, 2021

TVDW 31/01/2021 - Gino Soccio - Remember (1982)

 

Amper zijn tweede tvdw - en de eerste dateert al van 2007. Nochtans is Soccio echt wel een van mijn favorieten uit de disco. Dat hij net nu met een tvdw gaat lopen, heeft te maken met een bezoekje van een paar dagen geleden bij een dame die online wat platen verkocht. De dame bleek na het overlijden van haar papa de lp's van haar ouders te willen verkopen, en had het geweldige "Face to Face" van Gino Soccio online aangeboden.

Bij aankomst bleek de dame in kwestie blind te zijn, haar dochtertje leidde me binnen. De twee lieten me nog wat andere platen zien die in de aanbieding waren (- ik kocht er natuurlijk nog enkele, you know me). Maar intussen ontspon zich een mooi gesprek tussen ons. 

Ik legde met handen en voeten uit wat vinyl verzamelen voor mij zoal betekent. Ik zei haar dat ik "Face to Face"al langer had, maar dat ik het wilde het kopen voor een van mijn vrienden. Terwijl ik de andere platen bekeek, sprak ik over de schoonheid van vinylhoezen, over mijn toilet dat vol hangt met vinylhoezen. Ook die hoes van Gino Soccio belandde aan de muur van mijn toilet, al  zei ik er wat verontschuldigend bij dat het jammer was dat ze de hoes zelf niet kon zien. Toen zei ze iets wat me tot tranen toe bewoog. "Ik weet wel hoe mooi hoezen zijn, want ik kon vroeger nog zien. En ik begrijp ook je liefde voor vinyl. Ik heb hetzelfde met boeken. Nu ik niet meer kan lezen, verzamel ik de boeken die ik vroeger graag las. Gewoon omdat het me een fijn gevoel geeft, te weten dat ze bij mij in de kast staan."

Labels:

Saturday, January 30, 2021

TVDW 24/01/2021 - Machiavel - Relax (1980)

 

Je weet het natuurlijk nooit met die hiphoppers en hun niet aflatende zoektocht naar melodielijnen en ritmes om te samplen of te kopiëren? Zou het kunnen dat Big Boi en Andre 3000 daar in Atlanta, bij het maken van wat zou worden "Stankonia", naar Machiavel luisterden? Luister naar de tvdw en leg het naast So Fresh, So Clean. Hoor je wat ik hoor? 

Trouwens best een fijne plaat van Machiavel. Eerste die ik van hen hoorde, vorige week, maar ze beviel me wel - met die rare mix van progrock en Police-achtige reggae.

Labels: ,

Monday, January 18, 2021

TVDW 17/01/2021 - The Doors - L' America (1971)

 

We zijn al ver in de 800 tvdw's en merk nu pas dat ik nog nooit iets van de Doors heb gepost. Hoe kan dat nu? Nu ja, ik heb het al vaak gezegd: met die regel van "nummer dat afgelopen week het meest bleef hangen" aan te houden, vallen vele favorieten of iconische bands soms gewoon uit de boot. 

Ik heb nochtans altijd wel een boon gehad voor deze groep, misschien wel een erfenis van mijn studentenjaren. Binnen de Pol&Sok-gemeenschap werd een groep als de Doors natuurlijk op handen gedragen, ja, zelfs zowat vijftien jaar nadat ze hun laatste plaat uitbrachten. 

Correctie, de laatste plaat mét Jim Morrison erbij. LA Woman was dat, en ook de tvdw komt eruit. Het is altijd mijn favoriete Doors-plaat geweest (al moet ik er vlotjes aan toevoegen dat ik niet alle platen van a tot z ken, hoor). De reden dat ik net nu toch - eindelijk - met een tvdw kom, heeft te maken met een geweldig pakket platen mocht ontvangen net voor Kerst, uit Salt Lake City. In één klap werd mijn collectie Doors-platen vervolledigd. Nou moe! Ik zal de volgende weken nog wel zoet zijn met het stelselmatig ontdekken ervan.

Labels:

Thursday, January 14, 2021

TVDW 10/01/2021 - Spearhead - Gas Gauge (2001)

 

Corona en lockdown en thuiswerk, het heeft wat repercussies op mijn muziekconsumptie - en dus ook op de tvdw's. Podcasts en recente releases die ik normaal via Spotify beluister, staan al maanden zowat op nul. Een positiever gevolg is het feit dat ik sinds kort lid ben van enkele besloten Facebookgroepen. Sommige ervan zijn om vinyl te kopen of verkopen, andere zijn nog meer nerdy en draaien gewoon rond het posten van nummertjes (via Youtube-links). Soit, het is een leuk tijdverdrijf om tijdens het thuiswerk af en toe rond te spelen.

Afgelopen week werd in een van die FB-groepjes het thema "Drive" geopperd, waarna alle leden favoriete nummertjes posten rond rijden, auto's, automerken etc - je kan het je al voorstellen. Bij mij leidde de denkoefening onder meer tot dit nummer. 

Michael Franti van Spearhead is een van de weinige getuigen van mijn jaren als freelance-muziekjournalist. 't Is te zeggen, ik heb uit al die jaren maar één foto van mezelf, terwijl ik een popartiest interview. De foto hangt in een kadertje tegen de muur van mijn bureau. Je ziet er mij aan de ene kant van een tafeltje, en Franti aan de andere. De foto is genomen door mijn vriend Hendrik in de Brusselse Beursschouwburg, waar Franti promotie kwam voeren voor zijn derde soloplaat "Stay Human". Ik herinner me nog dat ik een flink deel van de interviewtijd spendeerde aan Gas Gauge. Dat ik dat zo'n absoluut fantastisch nummer vond, en hoe hij het voor elkaar kreeg om zo'n weergaloze tekst in elkaar te knutselen. Zovele jaren later blijf ik bij mijn standpunt. De  muziek is weliswaar wat gedateerd, zeker met die R&B vrouwen op de achtergrond, maar tekst zegt alles over Black Lives Matter, lang voor die term werd uitgevonden, en toont wat een meester-verteller Franti wel is.

Labels: ,