Friday, August 10, 2018

TVDW 12/08/2018 - The Pretenders - My City Was Gone (1984)


Wat was ze eenvoudigweg geweldig, die Chrissie Hynde, op de Lokerse Feesten afgelopen dinsdag. Met een "je solt niet met me" attitude, een nog steeds erg straffe stem, en een heleboel sterke songs in de achterzak van haar strakke jeans. Een opvallend weinig crowdpleasende set, ook, alsof ze duidelijk wou maken niet klakkeloos te cateren naar de noden van de nostalgici. Ze liet minstens vijf hits in de kast (waaronder jammer genoeg ook Talk of the Town) en bracht achteraan in de set nog het obscure maar fijn op een Diddley-beat voortstuiterende Cuban Slide. Persoonlijk was ik erg blij dat ook Private Life opdook in de set - al gaf Chrissie meesmuilend aan het begin mee dat Grace Jones de definitieve versie van dat nummer opnam.

De tvdw komt uit "Learning to Crawl", de Moeilijke Derde plaat van de groep. Dubbel zo moeilijk omdat de originele bassist en gitarist van de groep intussen overleden waren aan een overdosis. Onder meer Tony Butler van Big Country kwam ter vervanging inspringen - hij is verantwoordelijk voor de geweldige baslijn die heel de tvdw draagt. Het soort van lijntje dat ik mezelf het eerst zou zien aanleren, mocht ik kunnen bassen.

Labels:

Sunday, August 05, 2018

TVDW 05/08/2018 - Larry Williams & Johnny Watson - Two For The Price of One (1967)


Het Okey-label kennen we misschien van de plaatjes van G. Love & Special Sauce, maar het bestaat eigenlijk al sinds de jaren twintig en was in de jaren vijftig en zestig verantwoordelijk voor heel wat lekkers in de blues, soul en R&B sector. Screamin' Jay Hawkins en Little Richard namen bijvoorbeeld op voor het label, en de tvdw brengt twee giganten uit de popgeschiedenis samen. De Johnny is inderdaad de Johnny die even later 'Guitar' officieel toevoegde aan zijn artiestennaam en die in de eerste helft van de jaren zeventig een succesvolle overstap maakte van soul naar funk (met A Real Mother For Ya als beste voorbeeld, al zou de hiphopgemeenschap later 's mans songcataloog ook leegsamplen). Larry Williams van zijn kant mag dan al minder een household name lijken, hij schreef wel een aantal hits die de Beatles in hun beginjaren ijverig coverden (Dizzy Miss Lizzy, bijvoorbeeld). Samen brengen ze in de tvdw een nummer dat nogal dicht ligt bij de Temptations-hit Get Ready (dat Smokey Robinson een jaar eerder schreef), maar kom.

Labels: ,

Sunday, July 29, 2018

TVDW 29/07/2018 - The Bible - Crystal Palace (1988)


Wel wat mogelijkheden deze week, voor een tvdw. Zo bracht Eliens vriendin Nele twee platen voor me mee uit San Francisco, waaronder "Centerfield" van John Fogerty. I saw it on tv uit dat album is toch een bescheiden pareltje, inclusief die muzikale verwijzing naar CCR's Have you ever seen the rain, aan het eind.

Of iets van Abba, vermits we deze week "Mamma Mia Here we Go Again" gingen zien, samen met Frank & Kris. Dat moment dat My Love My Life - sowieso een van mijn favorieten Abba-songs (check ook de cover van John Grant) - aan het eind van de film inzet... De tranen rolden van mijn wangen.

Iets van Sam Cooke had ook gekund, nog een geweldige plaat die deze week mijn collectie vervoegde. Maar ik ga toch voor The Bible, een intussen volkomen vergeten eightiesband wiens plaat "Eureka" (merkwaardig genoeg geproducet door Steve Earle, al is dat er niet aan te horen) het meeste draaibeurten kreeg. Muziek zoals Del Amitri, Deacon Blue en The Silencers ze destijds ook brachten, al bracht The Bible het niet zo ver en oogsten ze slechts een half radiohitje met Crystal Palace. Sterke song nochtans, ook na al die jaren.

Labels: , , ,

Friday, July 20, 2018

TVDW 22/07/2018 - Ramsey Lewis Trio - Uhuru (1969)


De vinylzoektocht in Tenerife leverde niets op. Eén winkeltje gevonden, maar veel en veel te duur (zelfs Julio Iglesias kreeg een vraagprijs van 7 euro). Maar meteen bij terugkeer had de kringloopwinkel vlakbij wel wat nieuws in de rekken. Een Jimmy Smith van tijdens zijn Verve-periode, bijvoorbeeld, of ook "Another Voyage" uit 1969 van het Ramsey Lewis Trio. Uit de (vijf jaar durende) periode waarin Maurice White deel uitmaakte van het trio, alvorens Earth Wind & Fire op te starten. Héérlijk plaatje, waaruit ik graag Uhuru pluk als tvdw. Niet omdat het het sterkste nummer van het album zou zijn, wel omdat het de enige song is die White aanbracht, plus omdat het al laat de kiem laat horen van de EW&F-sound. Je hoort er duidelijk de kalimba in, de duimpiano die Maurice White zo bekend zou maken - hij zou later zelfs zijn platenfirma Kalimba Records noemen.

Labels: , , ,

TVDW 15/07/2018 - Calvin Harris feat. Dua Lipa - One Kiss (2018)


Tien dagen Tenerife, en ook al was de iPhone volgepompt met nog-te-beluisteren albums, bleef hij onaangeroerd. Zoals het misschien wel hoort, tijdens een vakantie. Bleef over, als bron voor een tvdw: de radio, tijdens die vier dagen dat we per auto het eiland verkenden. Wat bleek: de radiostations in Tenerife lijken wel een geconcentreerde vorm van MNM. Naast de gigantische hoeveelheid Spaanstalige reggaeton, hebben ze een tiental hits van het moment in heavy rotation. Erg heavy rotation, zelfs, want ze komen om de vijf voet voorbij. Kroonprinses van de radio bleek Dua Lipa, wiens One Kiss we eindeloos voorbij hoorden komen. Summer tune of the year!

Labels: ,

Friday, July 06, 2018

TVDW 08/07/2018 - Paul Simon - Rene and Georgette Magritte with their dog after the war (1983)


Wat een grote mijnheer, die Paul Simon. De VIP-kaarten vielen me last minute in de schoot dankzij vriend Raf, en wat was ik blij dat ik er mocht bijzijn, tijdens zijn Farewell Concert. Een concert dat danig afweek van wat hij twee jaar geleden in Vorst bracht. Een eigenzinnige set ook, met niet (enkel) de verwachte crowdpleasers zaten maar ook enkele weerbarstige, minder evidente albumtracks.

Nooit gedacht dat ik ooit René and Georgette Magritte... - een van mijn favorieten uit de Simon-cataloog - live zou kunnen horen. Maar de man bracht het, "als een eerbetoon, nu ik toch in het land van de grote surrealist ben". Dat laatste deed uitschijnen dat de song speciaal voor België in de setlist zat, iets wat overigens niet waar was. Simon deed wel het verhaal achter de song uit de doeken. Hoe hij te gast was bij Joan Baez en een kunstboek over Magritte doorbladerde, en stootte op een foto waarvan het fotobijschrift Simon uiteindelijk zo prikkelde dat hij er een songtitel in zag. Waarover die song dan wel zou gaan? Simon redeneerde dat de surrealist best een surrealistische songtekst verdiende, en schreef dus over een imaginaire ontmoeting tussen de schilder en de doo-wop groepjes uit de jeugd van de songschrijver. De live-versie bracht tranen in mijn ogen.

Ik zou het haast vergeten, maar eerder deze week zag ik Elvis Costello in het Rivierenhof. Een concert dat aan betekenis won door de mededeling die enkele dagen later in de pers kwam: Costello zou kanker hebben en heeft de rest van zijn tour moeten afzeggen. Fijn optreden, ook al ben ik niet de grootste Costello-fan. Maar het was genieten van 's mans potige, doorleefde set en zijn vaak lang uitgesponnen versies van de new wave hits van weleer.

Labels:

Thursday, July 05, 2018

TVDW 01/07/2018 - The Damned - Look Left (2018)


Punk = 1977? Zo wilt de popgeschiedenis toch. Maar in feite startte de beweging in oktober '76 al, toen The Damned als allereerste Britse groep een punksingle uitbracht. Ook hun debuutplaat kwam twee maanden voor die van The Clash en een half jaar voor die van The Sex Pistols. Maar The Damned had niet de shock value van de Pistols en de sexy swag van The Clash.

Fast forward naar 40 jaar later en naar nieuwe plaat "Evil Spirits", die me in aangename zin wist te verrassen. Geen geforceerd wild punkrock gedoe, maar wel stevige oerdegelijke songs met voldoende bite. En met Tony Visconti als producer, dus het klinkt nog goed ook. Tussen de aardige songs ook één echte parel. Look Left lijkt wel een beladen, barokke song uit de kluis van The Walker Brothers, of uit die van Bowie (Absolute Beginners era). Met lekkere solospot voor de bas en voor een orgellijntje dat wel van The Stranglers - nog zo'n punkoverlevers - lijkt.

Labels: , ,

Sunday, June 24, 2018

TVDW 25/06/2018 - Bryan Adams - This Time (1983)


Bijna dag op dag 30 jaar geleden, begin juli 1988, zag ik in de gietende regen Bryan Adams optreden in Werchter. Hij werd die dag trouwens voorafgegaan door INXS - zo zag ik twee groepen op het hoogtepunt van hun kunnen. En ook Carmel stond dat jaar op de affiche, een artieste waarvoor ik net enkele dagen geleden nog kaarten kocht. In november komt ze naar Sint-Niklaas, nooit gedacht dat ik haar ooit nog eens live zou kunnen zien.

Maar terug naar dat concert van Bryan Adams, dat later uitgebracht zou worden op cd als "Live!Live!Live!". De regen, in combinatie met de rechttoe rechtaan songs, en de klasbakken (Micky Curry - zie ook Hall&Oates - op drums, de geweldige Keith Scott op gitaar en Tony Mandell, tijd lang het onzichtbare vijfde groepslid van Queen, op keyboards): het zorgde voor een memorabele avond.

Zaterdag trok ik naar Brussel, voor mijn eerste concert in Paleis 12 op de Heizel. Zonder veel verwachtingen, want ik vreesde dat Bryan Adams de klemtoon zou leggen op recent werk en ballads. Maar de man kwam nog steeds erg competent voor de dag. Bryan Adams komt uit de school waar ook Springsteen en Mellencamp afstudeerden, al is hij heel wat minder bevlogen als tekstschrijver. Maar als no-nonsense working man entertainer heeft hij van weinigen lessen te leren.

De tvdw vond ik zaterdag een aardige verrassing, een wat vergeten nummertje uit Adams' derde plaat "Cuts Like A Knife", dat na al die jaren nog steeds met veel speelplezier werd gebracht. Er zaten slechts een paar rotte plekken in de set: de vreselijk geforceerde songs 18 Till I Die en The only thing that looks good on me, en de sof Have you ever loved a woman. Leuker was dan de akoestische versie van I'm Ready, Brand new day (uit de "Spirit" OST) en in de bissen het solo gebrachte When The Night Comes (geschreven voor Joe Cocker) en de cover van Whiskey In the Jar.

Labels: