Wednesday, April 23, 2014

TVDW 20/04/2014 - Steve Miller Band - Macho City (1981)

Dingen die ik van afgelopen week - meer bepaald afgelopen zaterdag - onthouden heb (- en vermoedelijk zal onthouden voor de rest van mijn leven). Eén: alles is altijd veel groter in je herinnering. Twee: muzikale referenties steken hun hoofd boven water op de meest onverwachte momenten.
Zaterdag maakte ik een fietstocht met mijn goede vriend Peter. Eentje naar aanleiding van de verjaardag van die laatste; eentje ook om onze vriendschap te bezegelen en te vieren. De route startte bij het ouderlijk huis van Peter in Kuringen, liep tot bij mijn ouderlijk huis in Heusden - en terug. In Heusden stonden we beiden terug in het huis waar we in onze tienerjaren samen zoveel hadden gespeeld. Meer nog: we stonden - na, even denken, zo'n 20 jaar afwezigheid - opnieuw in wat ooit mijn eigen kinderkamer was. Gek, hoor, dat gevoel. Ook gek: vaststellen hoe klein de kamer wel bleek te zijn. Dit was toch die gigantische ruimte die ooit dienst deed als voetbalstadion, discotheek, concertzaal en Formule 1-circuit?! En oh ja, waar ik dan ook nog eens in sliep en studeerde? Ook bij het betreden van de bruine houten trap die naar mijn kamer leidde, en bij het bekijken van de tuin die bij het huis hoorde, en bij het bezoeken van het bos even verderop in de straat had ik telkens maar één conclusie: vroeger was alles groter. 

Het bezoek aan mijn ouderlijk huis was slechts één etappe in onze Remembrance Day. We stopten ook aan het bovenvermelde bos; we stonden op de binnenkoer van de lagere school waar we vroeger, in de schoolloze zomermaanden, epische sportieve duels uitvochten; we maakten de klim tot boven op de mijnterrils van Heusden. En omdat het zo'n mooie dag was, stopten we onderweg ook aan een gezellig café in de mijnstreek. Barry White schalde er uit de speakers, hij was te horen tot op het terrasje buiten, waar we hadden plaatsgenomen. Het café bleek uitgebaat door derdegeneratie Italo-Limburgers; de vlag van Juventus hing er als stille getuige van onuitroeibare vaderlandse trots.

Na de pintjes en eenmaal afgerekend, klaar voor het vervolg van de fietstocht, bleek Barry White plots plaats te hebben gemaakt voor Macho City van The Steve Miller Band. We keken elkaar aan. Dit kon toch niet waar zijn. We liepen naar binnen, gaven de man van de muziek een vriendschappelijke slag op de schouder en complimenteerde hem met zijn keuze. De timing kon niet beter zijn. Je moet weten, Macho City is een van dé nummers uit mijn jeugd. In die kinderkamer in Heusden, waarvan daarnet sprake, hadden Peter en ik zelfs een volledig spel uitgedokterd, dat als start- en eindpunt de begin- en eindnoten van Macho City had. Niet verwonderlijk dat de track destijds, in mijn eerste periode van tvdw's, ook een nominatie haalde. Op 22 augustus 1982 meer bepaald.
  
We hebben afgelopen zaterdag de volle 16 minuten en 26 seconden van Macho City niet beluisterd, want er moesten nog tal van nieuwe werelden worden ontdekt, op weg terug naar Kuringen. Maar het beste muzikale moment van de afgelopen week? Dit keer was het wel een erg gemakkelijke keuze.

Labels:

Friday, April 18, 2014

TVDW 13/04/2014 - Mike Oldfield - Sailing (2014)

Opnieuw: snel dan maar, want we hebben wat achterstand. Veel tvdw-waardig viel er afgelopen week niet te rapen. Dan maar kiezen voor die single die bij Classic 21 regelmatig voorbijkomt waaien. Rare kwiet toch, die Mike Oldfield - alleszins als je zijn discografie bekijkt. De man is beslagen in newagerige soundscapes, elektronische progrock à la Tubular Bells en pure pop. Dit hoort thuis in de laatste categorie - had zo op zijn hitalbum "Crises" kunnen staan.

Labels:

Thursday, April 10, 2014

TVDW 06/04/2014 - Band of Skulls - Himalayan (2014)

Spannnende, sexy rock met meerdere gezichten, die makkelijk een handvol luisterbeurten overleeft zonder aan spankracht in te boeten. Ja, ik hou wel van "Himalayan", die nieuwe van Band of Skulls. Retro-rock, maar ook rock met een zwart new waverig randje of straight up classic rock - 't gaat er in als zoetekoek. En wat klinkt die plaat ook fantastisch. Niet verwonderlijk, een quick google leert me net dat Nick Launday achter de knoppen zat, een producer die wel op meer van mijn favoriete platen hand- en spandiensten verleende.

Labels:

Thursday, April 03, 2014

TVDW 29/03/2014 - Pharrell Williams - Lost Queen (2014)

't Moet hier snel gaan, maar eigenlijk hoeft hier ook niet veel commentaar bij, of wel? Dat die nieuwe plaat "G I R L" bijzonder hitgevoelig zou zijn, dat wist iedereen wel, zeker? Met zo'n track als Happy als gangmaker kan het al niet fout gaan. Tussendoor: die song mag dan al rete-catchy zijn, ik zie het in het Nederlands toch niet zo snel lukken hoor: "klap maar in je handen als je je voelt als een kamer zonder dak..."

Verder kan ik hier nog een boom opzetten over 's mans Midas Touch, over dat kinky debuut van N.E.R.D. van weleer, over zijn uitstraling (de term nerdswagger werd voor hem uitgevonden) etcetera etcetera. Maar die boom is al in allerhande media geplant, alors passons. Dan liever meteen stilstaan bij Lost Queen, de meest straffe track van "G I R L". Meer dan een handvol sporen op het mengpaneel heeft Pharrell niet nodig; het bewijst zijn klasse en zijn aanpak.

Labels: , ,

Friday, March 28, 2014

TVDW 23/03/2014 - The War on Drugs - Under the Pressure (2014)

Voor één keer: DO believe the hype. Alle lovende recensies die je opvangt over The War On Drugs zijn wààr. Wat een rijke, boeiende plaat is dit. Ik kan nauwelijks beginnen met een accurate omschrijving  - de associaties vliegen me rond de oren bij de avondlijke beluisteringen tijdens het joggen - maar "Lost in the dream" is alleszins een album dat vele draaibeurten verdraagt. Ze heeft een aparte, ijle, erg 'ademende' productie meegekregen, maar laat toch een zeer volle, brede sound horen. Flarden van de in hogere sferen rondcirkelende gitaartjes van Danois Lanois komen voorbij, elders legt de groep eenzelfde bevlogenheid aan de dag zoals we die kennen van Mike Scott en zijn Waterboys, terwijl Suffering aan het eind zelfs iets Lennonesk meekrijgt. Merkwaardige vergelijkingen, ik weet het. Maar ga vooral zelf op ontdekking.

Labels: ,

Tuesday, March 18, 2014

TVDW 16/03/2014 - Maximo Park - Leave this Island (2014)

Het wou maar niet lukken, vorige week, om een tvdw te vinden. Die nieuwe Elbow? Misschien wel de moeite, maar ik geraakte maar een paar nummers ver. Zelfde ervaring bij Broken Bells of de nieuwe Neneh Cherry. De nieuwe Metronomy ook tegen het licht gehouden, maar dat kabbelde me net iets te slapjes voorbij. Dan toch maar gaan voor dat favoriete singletje dat al een aantal weken hoge ogen gooit. Van Maximo Park, een Britse groep die ik tot nu toe feestelijk negeerde, maar kom. Beter laat dan nooit.

Labels: , , , ,

Monday, March 10, 2014

TVDW 09/03/2014 - Roberta Flack feat. Donny Hathaway - Back in love again (1980)

Zoals steeds: een muziekvrije week bij het skiën, buiten de heen- en terugrit dan, waar ik enkele uurtjes wist te doden met de shuffle mode. De tvdw gaat naar de meest opvallende track die voorbijshuffelde. Hathaway is een naam die elke soulzanger wel laten vallen als Grote Invloed (erg duidelijk te horen bij zangers als Luther Vandross en Jeffrey Osborne) maar bij het grote publiek is hij niet zo erg bekend; tenzij mogelijk met het geweldige "The Ghetto".

Vorig jaar verscheen de uitstekende 58-tracks tellende verzamelaar "Never My Love: the Anthology". De tvdw komt uit het album dat Hathaway's partner Roberta Flack uitbracht na diens zelfmoord, het is een van de laatste twee songs waaraan de twee werkten en het draagt de onmiskenbare, heavy funkende stempel van producer Mtume.

Labels: , , , ,