Monday, September 18, 2017

TVDW 17/09/2017 - LCD Soundsystem - Other Voices (2017)


Hij is een beetje the man you love to hate, die James Murphy. Ik begrijp ook wel waarom. Hij roept een sterk gevoel van "ik had daar kunnen staan" op. Een blanke ongeschoren kerel op middelbare leeftijd, nogal stevig in het vlees en met een erg average look. En toch: een wereldster, die ergens een niche heeft gevonden tussen rock en dance. Met laconiek gebrachte teksten waarin plaats voor rake, deadpan geserveerde ironische observaties over jeugd- en uitgangscultuur en de kleine kantjes van Het Leven.

LCD Soundsystem bracht haar derde en voorlopig laatste plaat uit in 2010, waarna in 2011 afscheid werd genomen van het podium, om nu met "American Dream" een comeback te vieren. Ik heb 'm al verschillende keren gedraaid, het is een juweeltje van een album, dat erg NYC (en zelfs soms Europees - think Soulwax) klinkt, met veel opzwepende percussie en vette grooves. Art rock? Hm, dan toch niet uit het straatje van Arcade Fire, vind ik, wiens laatste plaat heel wat minder fris ruikt dan deze "American Dream".

Labels:

Monday, September 11, 2017

TVDW 10/09/2017 - Larsen-Feiten Band - Make It (1980)


Wie gek is op Toto - en dan met name op de succesvolle sound die ze in 1982 op Toto IV neerzetten - zou het (enige) album van de Larsen-Feiten Band eens moeten checken. Ik weet het, de twee frontmannen zijn niet bepaald een household name. Alhoewel. Toetsenist Neil Larsen mag dan niet veel belletjes laten rinkelen (al speelde hij mee op Chuck E's in love en deelde hij het podium met Leonard Cohen), maar Buzz Feiten is toch wel een 'naam', zij het dan onder gitaristen. Een echte musician's musician, die heel wat te maken heeft met gitaarbouw en -afstelling (check zijn wikipagina).

Soit, die ene plaat van de Larsen-Feiten brengt hetzelfde soort van ultra gepolijste AOR jazz-rock waarin Toto zo sterk is. En het mooiste, voor mij dan, is als je kijkt naar de kleine lettertjes. Twee van de songs op de plaat - waaronder natuurlijk de tvdw - werden meegeschreven door Allee Willis. Niet gezegd dat ik op deze blog al ooit iets schreef over Willis, maar onder songschrijvers is ze wel een fenomeen. Een kleurrijke, flamboyante dame - check vooral haar website - die meeschreef aan de twee allergrootste hits van Earth, Wind & Fire: September en Boogie Wonderland. Daarnaast staan o.a. ook What Have I done to deserve this (Pet Shop Boys met Dusty S, weet je wel) en het thema van Friends (I'll be there for you, van The Rembrandts) op haar schrijversconto. Faut le faire!

Labels: , , ,

Monday, September 04, 2017

TVDW 03/09/2017 - Wild Cherry - I Feel Sanctified (1976)


Fascinerend toch, van die pure one hit wonders. Wild Cherry is er beslist eentje, met hun hit Play that funky music. Een song die Prince vaak coverde tijdens liveshows, trouwens. Wild Cherry bracht een viertal full albums uit, maar enkel die ene hit bleef uiteindelijk overeind. Waar haalde Robert Parissi, de bleekscheet die de song schreef, de mosterd? Wel, hij stopt het niet bepaald weg: op de b-kant van het debuutalbum van de groep staat een cover van I Feel Sanctified, en zoals je hoort heeft dat nummer helemaal datzelfde hortende, funky ritme als megahit Play that funky music.

Het originele I Feel Sanctified verscheen twee jaren eerder, op "Machine Gun" van The Commodores. Lekker plaatje trouwens, waarop naast het instrumentale titelnummer en I Feel Sanctified nog een ander opvallend nummer staat. De tekst ervan even vertalen naar het Nederlands: "Jonge meisjes zijn mijn zwakke plek. Ik hou ervan hoe zacht ze wel zijn." En verderop: "Bel me maar terug als je papa niet thuis is." Kan je geloven dat pakweg De Mens daarmee weg zou komen? Dacht het niet. Maar begin jaren zeventig kon het blijkbaar, getuige Young Girls Are My Weakness. Soit, we wijken af. Fast forward naar die vier bleekscheten uit Ohio, for this week's tvdw. Make it funky!

PS deze blog post werd geschreven voor het overlijden van Steely Dan-man Walter Becker bekend was. Dat spreekt voor zich.

Labels: ,

Monday, August 28, 2017

TVDW 27/08/2017 - Roberta Flack - I can see the sun in late december (1975)


Ik weet het. Weeral terugschakelen naar de seventies, weeral zo'n vinylverhaaltje erbij; ditmaal rond Roberta Flack - een zangeres die begin 2016 al een tvdw scoorde. Kan er ook niks aan doen. Enige die Tante Berta deze week iets in de weg kon leggen, was Abba. Als je je voor de verjaardag van je beste vriend (en grote Abba-fan) in een glitterpakje hijst en een soortement 'performance' ten beste geeft van Dancing Queen, dan hoort dat tot een tvdw te leiden, niet? Qua 'muzikaal moment van de week' kon dat optreden, inclusief roze opblaasbare gitaar, tellen ja. Maar iedereen kent Dancing Queen natuurlijk al lang. Het is niet eens mijn favoriete Abba-nummer, ik durf wedden dat het zelfs de top 20 niet haalt.

Voor de tvdw dan toch maar opnieuw kiezen voor de song die afgelopen week de sterkste indruk naliet - en dan is er geen twijfel mogelijk. I can see the sun in late december is een cadeautje dat Stevie Wonder aan Roberta Flack gaf. In 1975, need I say more? 1975, dat is pal tussen het uitbrengen van Wonders "Fulfillingness' First Finale" en "Songs in the Key of Life". De absolute topperiode dus. Geen wonder dat ook deze ene song grand cru is. De auteursversie van Wonder werd nooit officieel uitgebracht (er circuleren wel versies op Youtube), maar wat Flack en haar band er van maken is alleszins verbluffend. De song start als een heerlijke variant op The Carpenters maar maakt dan halverwege een spectaculaire, langgerekte jazzy outro. Neem er je tijd even voor.

Labels: ,

Monday, August 21, 2017

TVDW 20/08/2017 - Teddy Pendergrass - Joy (1988)


Geen uitgesproken favorieten deze week, maar heel wat artiesten maakten kans op een tvdw. Mathilde Santing, Valerie Lagrange, The Rainmakers, Sarah Vaughan, The Emotions, Paul Brady of - recenter - Justin Currie zaten allemaal op een bepaald moment in pole position. Maar uiteindelijk kies ik voor de artiest die de week afsloot. Zondag scoorde ik maar liefst vijf platen van Teddy Pendergrass op een rommelmarkt in Breendonk; twee ervan kregen op zondagavond een eerste luisterbeurt.

Het verhaal van Teddy Pendergrass is ongewoon en interessant genoeg om even bij stil te staan. Hij maakte school als zanger en uithangbord van Harold Melvin & the Bluenotes, de groep die onder productie van Gamble & Huff een van de belangrijkst uithangborden van de Philly Soul werd. Pendergrass bleef in zijn solo-carrière aanvankelijk dicht bij de satijnen, breed georchestreerde soul uit Philly, maar maakte in de jaren tachtig een bocht richting meer eigentijdse R&B. Intussen was hij in 1982 betrokken geraakt in een bizar verkeersongeval. Niet enkel versnelde hij met zijn Rolls-Royce op schijnbaar onverklaarbaar reden richting enkele weerbarstige bomen, maar de politie vond op de plaats van het ongeval ook een voormalig hoertje annex travestiet die - op al even schijnbaar onverklaarbare reden - naast Pendergrass in de wagen zat. Leg dat maar eens uit, Ted. Soit, drie jaar later werd de verlamde Pendergrass, gegangmaakt door Ashford & Simpson, het podium opgereden tijdens Live Aid, waar hij een emotionele comeback maakte. In 1988 had hij zijn laatste hit, met het op een new jack swing groove geënte Joy. Een goede tien jaar later stierf hij, amper 59, aan kanker. Een tvdw had de man tot op heden nog niet, al scoorden Hall & Oates helemaal in het begin van deze digitale tvdw's (in februari 2005) een nominatie met Pendergrass' allerbekendste solo-hit, Love TKO.

Labels: ,

Thursday, August 17, 2017

TVDW 13/08/2017 - Martha & the Muffins - Danseparc (Balearic Edit) (1983/2017)


Ik weet het, ik had gerust ook iets uit de nieuwe Arcade Fire kunnen nemen. Staan best wat leuke deuntjes op, maar een saai en stuurloos middenstuk maakt het tot een onevenwichtig werkstuk. Dan liever wat tegen de stroom inroeien en dat Canadese cultgroepje uit de jaren tachtig met een derde (!) tvdw bedenken.

Niet dat hun verdienste bij deze nieuwe tvdw zo groot is. Enkele ondernemende DJ's hebben zich op de cataloog van de groep gesmeten en zijn na wat editen en stoeien met breaks en loops met "Where Blue Meets Green - Balearic Edits" op de proppen gekomen. Fijn luisterstukje, waar de kern van elke oorspronkelijke song behouden is, maar verder aan verrijking wordt gedaan door wat knopjesgedraai en extra effectjes.

Labels:

Tuesday, August 08, 2017

TVDW 06/08/2017 - Ben Sidran - Hi-Fly (1979)


Een van mijn favoriete platen is "Silk Degrees" van Boz Scaggs, ik ben gek op die gladde gepolijste maar toch groovy en soulvolle nummers als Lido Shuffle en Lowdown. De tvdw had eigenlijk ook op die plaat kunnen staan. Ze komt uit een plaat van Sidran die wat tussen de plooien van de tijd viel, "The Cat and the Hat". Spoedig na het verschijnen ervan ging de platenfirma die het album uitbracht immers op de fles. Jammer, want afgelopen week belandde ze verschillende keren op mijn platendraaier. Koopjes waarvan je nooit vermoed dat ze zo goed zijn, dat zijn de leukste.

Ben Sidran zelf heeft ook een heel leven lang in de schaduw gestaan. De man zat in de beginjaren (naast Boz Scaggs trouwens) in de Steve Miller Band, maar bouwde nadien een carrière uit die zich net als bijvoorbeeld Georgie Fame en Al Jarreau in de twee werelden van pop en jazz afspeelt. Op de tvdw legt meesterdrummer Steve Gadd een heerlijke groove neer, waarover Sidran een beetje à la Steely Dan een funky coolness drapeert.

Labels: , ,