TVDW 10/11/2019 - Linda Lewis - (Remember the days of) The Old Schoolyard (1974)

Mijn tvdw-waarschuwingslampje brandt zowat de hele week door. Bij elke plaat die ik opzet, elke artiest die ik check op spotify of elke song die intrigerend klinkt op de radio, denk ik: zou hij kans maken op een tvdw? Even kijken wat er afgelopen week zoal tegen het licht - nu ja, dat lampje dus - werd gehouden? De nieuwe ELO, recent werk van elektronische band Big Wild, seventies instrumental fusion funk van Tropea, de debuutplaat van Duran Duran, een bij momenten ijzersterke seventiesplaat van Booker T & the MG's, en een plaat van de redelijk obscure eighties band Translator.

Maar de tvdw zat, zoals zo vaak, verscholen in een klein hoekje. Op een dertien-in-een-dozijn verzamelaar met glamrock en mid-seventies pop, van vertrouwde namen als Mud, Sweet, Cliff Richard, Gary Glitter, Pilot etc. Mààr er stond ook een rare cover van een Cat Stevens-liedje op, dat wel een variant leek op de van de pot gerukte funk van Betty Davis. Linda Lewis blijkt een Britse te zijn, die samenwerkte met onder meer Cat Stevens en Joan Armatrading, maar door de jaren heen ook een boeiende solocarrière uitwerkte. Eentje die ik tot op heden niet kende, maar waar ik intussen al met stijgende verbazing naar luisterde (check de driedubbele verzamelaar Legends op Spotify). Pure soul, maar ook vaudeville en musical, reggae rarities, funk en Amerikaanse R&B: Linda Lewis - wiens indrukwekkende bereik vaak vergeleken wordt met Minnie Ripperton - kan het allemaal.

TVDW 23/07/2017 - Cat Stevens - Later (1973)

Veel rustiger werk op de draaitafel afgelopen week. Gerry Rafferty, Don McLean, Mathilde Santing, Tania Maria, het Dire Straits-debuut.... Maar de plaat die ik het meeste beluisterde, was "Prisoner", eentje van Cat Stevens uit 1973. Naar eigen zeggen wou hij met dit album afstand nemen van zijn uiterst succesvolle singer-songwriter stuff van de jaren voordien. Vandaar de plaatkantvullende Prisoner Suite op de A-side, vandaar ook een door een opvallend funky ritme gesteunde song als Later op de B-side. Een tvdw die me met dat hortende funky ritme trouwens wat doet denken aan die andere tvdw van een tijd geleden, On Broadway, in de versie van George Benson. Oh ja, die Prisoner Suite die een kleine twintig minuten duurt, heeft aan het eind een passage die Coldplay zou gepikt hebben voor Viva La Vida. Dat beweerde althans Stevens, maar tegengesteld aan Joe Satriani wilde hij er geen rechtzaak van maken.

TVDW 08/01/2017 - Cat Stevens - Was Dog A Doughnut? (1977)

Cat Stevens is natuurlijk het meest bekend om zijn perfecte kampvuurplaten "Tea for the Tillerman" en "Teaser and the Firecat". Het is echter een track uit de derde plaat die ik van de man in huis heb, het meer obscure album "Izitso", die het tot tvdw schopt. Het is een instrumentaaltje dat grondig afwijkt van de mooie luisterliedjes waarvoor Stevens bekend is. Meer nog: in hiphopmilieus heeft Was Dog A Doughnut intussen een iconische status. De reden? Laten we Frankie Bones, pionier uit de house en techno aan het woord: “As history goes, ‘Was Dog A Doughnut?’ is not recognized as one of the most important electronic records ever made. People always give Kraftwerk’s ‘Trans Europe Express’ a name-check for that..." Nochtans, zo stelt Bones: "On this 1977 release we have the prototype electro track, one that pre-dates Giorgio Moroder, Kraftwerk and YMO. We have a timeless classic here, Moog eruptions and electronic drum programming which arrived five years prior to the Roland 808.”

Was Dog A Doughnut? mag voor hedendaagse oren dan al redelijk primitief klinken, Bones is niet de enige die de song op handen draagt. Het was de enige track van Stevens die ooit op zwarte radiostations werd gedraaid en daar zelfs een bescheiden hit werd. Het had dan ook een onverwachte impact bij zwarte muzikanten: het was de eerste plaat die GZA van de Wu-Tang Clan ooit kocht, en Questlove (drummer van The Roots) en Detroit-techno goochelaar Carl Craig rekenen het nummer tot hun favorieten. Oh, en Jellybean Benitez draaide een zelfgemaakte remix van het nummer begin jaren tachtig in de Funhouse, de legendarische discotheek in NYC waar Jellybean resident DJ was. Tot slot: Cat Stevens mocht zich dan al, verrassend genoeg, bezighouden met het programmeren van Moog en drummachines, maar naast hem speelt ook jazz-grootmeester Chick Corea mee op deze tvdw.