TVDW 1049. Het begrip 'favoriete platen' is een raar begrip. Ik heb platen in de kast staan die beslist in die categorie vallen, maar haast nooit meer worden gespeeld. "The Game" van Queen, bijvoorbeeld. Of "Freeze Frame" van the J. Geils Band. "Rock 'n Soul Part 1" van Hall & Oates. En dan zijn er favoriete platen die door de jaren heen zijn blijven groeien, die zich langzamerhand naar voren hebben gewrongen, en die ik als ik zo meteen niet weet wat ik moet beluisteren, zichzelf al snel in the picture brengen. De albums van JJ Cale horen daar bijvoorbeeld bij, en ook "Conscience" van Womack & Womack, een lp waarvan ik overtuigd was dat hij al minstens één tvdw zou hebben opgeleverd, de afgelopen twintig jaar. Niet dus. Wel, bij deze dan.
In 1988 was R&B redelijk synthestisch en glossy geworden. Zelfs Stevie Wonder (het album "Skeletons") en Earth Wind & Fire ("System of Survival") gingen voor een gladde sound met veel drumpartijen-uit-blik. Het maakt van"Conscience" een beetje een anomalie: Womack & Womack komen met een erg warme, organisch klinkende plaat, vol met gloedvolle, haast ongedwongen aandoende vibes. De tvdw is een prima voorbeeld.
Labels: Womack and Womack
