TVDW 08/11/2020 - Ultravox - Dangerous Rhythm (1977)

 Niet iedereen moet Status Quo zijn.

Waarmee ik bedoel: niet iedereen hoeft zich een carrière lang in dezelfde muziekstijl te bekwamen (en zich daartoe te beperken). Bij Ultravox tekent zich dezelfde grillige maar boeiende piste af die we bijvoorbeeld ook bij Simple Minds terugzien. Een drietal platen die nog alle kanten opstuiteren, met scherpe punky uithalen, minimalistische eerste experimenten met synthesizers en veel Bowie en Roxy Music invloeden. En dan een plotse wending en mainstream succes, met iets wat behoorlijk ver af lijkt te staan van die embryonale eerste fase. Ik had het er al over bij de Simple Minds tvdw Calling Your Name van een paar weken geleden, nu komt hetzelfde verhaaltje onder de vlag van Ultravox.

Afgelopen week belandde "Three into one" op de draaitafel, een compilatie die - net als "Celebration" bij Simple Minds - de beste tracks uit fase 1 van de groep bundelt. Fase 1 was in het geval van Ultravox de fase waarin John Foxx (nog een tvdw-houder) er nog bij was, en Midge Ure nog nergens te bespeuren viel. Een fase ook waarin de groep aan de slag ging met jonge, cutting edge producers als Conny Plank en Steve Lillywhite. Niet alle songs zijn even sterk, het is vooral boeiend om de zoekende groep te horen, wetende wat er later - Vienna - zou volgen.

TVDW 23/05/2020 - John Foxx - He's a liquid (1980)

Sommige artiesten en platen zijn meer fascinerend en intrigerend, dan wel echt goed. John Foxx en diens debuut "Metamatic" valt onder die categorie. Toegegeven, Foxx is een beetje de Gary Numan van de Aldi, maar de manier waarop hij in het prille begin van de jaren tachtig omging met synthesizers, verdient toch de nodige aandacht. Underpass, dat enige halve hitje dat de man ooit had, staat op dat debuut, naast een aantal nummers die dezelfde aliniërende, koele sfeer uitstralen die we ook terugvinden op bijvoorbeeld "Replicas" of "Telekon".

Foxx richtte in het midden van de jaren zeventig Ultravox op. In het jaar dat Foxx met "Metamatic" debuteerde, scoorde zijn voormalige groep hun grootste hit, Vienna. Trouwens, de omschrijving "Gary Numan van de Aldi" klonk wat te respectloos. Numan zelf sprak in louter lovende woorden over Foxx, hij bestempelde hem als de peetvader van de electropop en gaf toe erg beïnvloed te zijn door "Systems of Romance", de derde en laatste plaat van Ultravox met Foxx aan het roer.