TVDW 22/06/2025 - Sunny Side Up - Carrie (1998)

 

TVDW 1067. Als ik de lijst van de tvdw's van de afgelopen twintig jaar overschouw, staan er natuurlijk héél wat favoriete artiesten in. Maar dat ene criterium - het nummer dat tijdens de week het meeste indruk maakt, nomineren - wel, dat zorgt ook voor opmerkelijke uitzonderingen. Zo had ik nooit gedacht dat Smokie, Fabrizio, Peter Maffay, Conjunto Express, Sandii of het nummer Hallo Bimmelbahn van Nighttrain in deze blog zouden opduiken. Maar kijk, ze hadden allen zo hun reden om indruk te maken. Met de tvdw van deze week is dat niet anders.

Als copywriter werk ik onder meer voor een ziekenhuismagazine (don't ask). Een van de rubrieken is 'patiënt aan het woord' en de patiënt die ik deze week mocht interviewen, was een beetje een BV. Raf Van Brussel is naast radiomaker ook zanger, hij zat in de nineties in het groepje Sunny Side Up. Bij aanvang van het interview met Raf kon ik niet nalaten om hem te vertellen over die ene keer dat ik hem, bij het verschijnen van "A Small Price for Heaven", het tweede album van zijn band, mocht interviewen voor Het Nieuwsblad. Gek hoe mijn geheugen dan wakker wordt en hoe ik me dan plots herinner dat ik, op dat terras in Antwerpen in 1998, met hem sprak over Amerikaanse westcoast pop, en hoe die weerklonk in Carrie, destijds mijn favorietje van het album.

Na afloop van het interview werd het pas echt plezant. We spraken nog even over The Brand New Heavies, Young Gun Silver Fox, Patrice Rushen en de One Song-podcast. En de daaropvolgende dagen wisselden we pop trivia uit over Roachford, Toy en The Bet en Christopher Cross. Hoe muziek kan verbinden, quoi. 

Deze week heb ik, volgend op dat fijne interview, natuurlijk ook de cd "A Small Price for Heaven" van onder het stof gehaald. Blijft een prima song, dat Carrie.

 

TVDW 09/03/2025 - Smokie - No More Letters (1978)

 

TVDW 1052. Nooit, maar dan ook nooit gedacht dat Smokie ooit een tvdw zou scoren. Maar kijk, als je de spelregels van de tvdw nauwgezet volgt, kom je al eens uit bij verrassingen.

Smokie stond voor mij gelijk met een weinig geïnspireerde middle of the road seventies sound, al geef ik toe dat ik weinig van de groep ken buiten Living Next Door To Alice (ik verneem trouwens net dat dit eigenlijk een cover was). Ook die uitstraling van frontman Chris Norman hielp niet meteen. Fun fact: ik probeer bij elke tvdw een ietwat coole foto of alleszins smaakvolle foto te vinden van de artiest(en) in kwestie, hier was dat bijna onmogelijk.

Die middle of the road seventies sound duikt natuurlijk ook wel op in de tvdw, maar de song ligt toch meer in lijn met Eagles, Poco of de Cat Stevens ten tijde van zijn "Foreigner"-album. Er zit een fijne start-stop in de song verstopt, en aan het eind komen de backing vocals heerlijk vooraan in de mix.

Hoe Smokie dan tot de tvdw komt, heeft alles te maken met de city trip naar Budapest van afgelopen week. Natuurlijk leuk om in de lokale platenzoeken te zoeken naar Oost-Europese persingen, al was het maar voor het voor ons zo exotisch aandoende Cyrillisch schrift op de hoezen (... en voor de lage prijzen). Ik nam enkele pop-verzamelaars uit de seventies mee, geperst in Bulgarije, enkel en alleen omwille van die voor mij onleesbare groepsnamen. Groot was mijn verbazing toen ik, eenmaal thuis, No More Letters hoorde - en de groep ontdekte achter de song.