TVDW 22/10/2023 - Omar - There's Nothing Like This (1991)

TVDW 980. Het gebeurt niet zo vaak - eigenlijk veel te weinig - maar 't is wel aangenaam: muziekminnende vrienden over de vloer krijgen, een stapeltje vinylplaten klaarleggen en hen vervolgens vragen om zelf dj te spelen terwijl we eten en bijpraten. 

Zo ook afgelopen weekend, waarbij vrienden van dienst (die we hier voor het gemak Dela en Mima noemen) te gast waren. Uit het bakje platen werden The Meters geplukt en Courtney Pine, maar ook een drievoudige verzamelaar van Talkin' Loud. Dat label maakte aan het begin van de jaren negentig grote sier als conservator/voorvechter van acid jazz, een genre dat eigenlijk een verlengde was van de funky jazz van twintig jaar voordien. Een van de pareltjes van het album, naast usual suspects als Galliano en The Young Disciples, was Omar, met zijn enige grote hit. Trouwens niet zijn eerste tvdw, dit, hij scoorde er al eentje zes jaar geleden. Klik op de 'tag' hieronder om er meer over te lezen.

TVDW 17/11/2019 - Corrina Joseph - Wanna get down (when u get down) (1996)

Het was meer een merknaam, een logo en een losvaste muziekverzameling, dan wel een echt muziekgenre: acid jazz. De motor erachter was het Britse platenlabel Talkin Loud. Hun reeks van compilatiecd's Totally Wired was een bonte verzameling van alle genres die deel uitmaakten van de hybride vorm acid jazz. Eigenlijk was er nauwelijks enige jazz te bespeuren binnen de acid jazz, tenzij dan in overdrachtelijke zin. De lossere, avontuurlijke, muzikale benadering van de muziek maakte dat de - veelal instrumentale - acid jazz tracks evenveel tentakels hadden in soul, nineties R@B en deep house, als in electronica en dub. Met Omar, Incognito en Young Disciples als vaandeldragers, leek acid jazz een Britse beweging, al vond je ook in Amerika artiesten die op diezelfde snijlijnen balanceerden. Guru en Buckshot LeFonque om er maar twee te noemen.

Afgelopen week landde voor het eerst de driedubbele verzamelaar van het Talkin Loud-label op mijn platendraaier. Ik was haast vergeten hoe geweldig die songs wel klonken. Het deed me terugdenken aan die Totally Wired-cd's van weleer. Destijds leken ze wel een goed bewaard geheim, met vaak bands die volkomen obscuur waren (en ook in de jaren nadien nauwelijks nog iets uitbrachten). Corrina Joseph was een van die acts die ik destijds ontdekte op een van de Totally Wired-cd's. Ze bracht amper een paar maxi's uit, alvorens opgeslorpt te worden door Basement Jaxx, waarvoor ze een tijdlang als backing vocaliste optrad. De tvdw is trouwens geschreven door de twee Britse bleekscheten achter Basement Jaxx. Een zwoele, zompige, inktzwarte track.

TVDW 05/02/2017 - Omar - Vicky's Tune (feat. Robert Glasper and Ty) (2017)

Hij ligt hier mooi voor me. JBL Synchros staat erop. Het is mijn nieuwe hoofdtelefoon en het mooie eraan is dat hij volkomen draadloos, via Bluetooth, werkt. Een mijlpaal(tje) in mijn muziekbeleving, toch - te vergelijken met de intrede van de Sonos in ons huis, of de heropstart van de Rega Planar 2 een viertal jaar geleden. De JBL staat me bijvoorbeeld toe om, als ik naar de fitness trek, niet langer het MNM geboenk te moeten aanhoren. Idem met treinreisjes en het wandelen van en naar het werk: er zijn terug Muziek Beluister Momenten. Ik weet het, die waren er vroeger ook wel, maar ik had het wel wat gehad met die oortjes. De nieuwe, veel betere luisterervaring die de JBL me biedt (ik weet het, ik klink als een reclamespot) heeft me terug zin doen krijgen om de talrijke digitale files die op mijn iTunes staan, eindelijk nog eens te beluisteren op de iPhone.

De vermaledijde lezer die hier achteloos op deze pagina belandt, zal denken: wat heb IK hier nu aan? En gelijk heeft hij/zij. Waar hij/zij misschien wel iets aan heeft, is aan de tvdw. Afkomstig van één van die recente albums die al een tijd stonden te wachten op een eerste luisterbeurt. Het zijn er intussen al vier geworden - luisterbeurten, bedoel ik. Die nieuwe van Omar, "Love in beats" is immers een prachtig werkstukje. Van bij het prille begin (en meteen zijn grootste hit) There's Nothing Like This, is Omar steeds een van de meer verfijnde snoepjes geweest in de soul shop. Neo Soul werd het destijds genoemd. Doet er niet toe: Omar Lye-Fook kent duidelijk zijn klassiekers en injecteert vele van zijn songs - ook op deze nieuwe plaat - met een scheut typische Britse gesofistikeerde klasse. Luister naar de openingstrack van de plaat (en tvdw), waarin Omar op een haast Gregory Porter'esque manier soul en jazz mixt. De pianoriedels zijn afkomstig van Blue Note-artiest Robert Glasper. Trouwens, ook zo te spreken over dat heerlijke ritme in de tvdw? Op Youtube staat een filmpje waarop je Omar de drumtrack ziet inspelen - aardig om te zien!