TVDW 29/03/2026 - Jocko - Rhythm Talk (1979)

 

1107. Plaatjes zoeken, dat is eindeloos. Er is zoveel keuze, zovele stijlen, zovele decennia... zovele prijskaartjes ook. Maar als je geluk hebt - en af en toe kijkt naar de kleine lettertjes op de hoezen en labels - dan vind je nog wel wat. Zo ook enkele dagen geleden in een Genkse platenzaak, waar ik de tvdw uit de bakken graaide. 

De song komt uit 1979, maar de foto hiernaast toont Jocko in zijn beginjaren. Voor wie in het Amerika van de jaren vijftig opgroeide, was Douglas 'Jocko' Henderson een radiolegende. In de naslagwerken rond hiphop staat hij vaak vermeld als de allereerste rappende DJ, die met smooth talking rijmelarij de plaatjes op een enthousiaste manier aan elkaar praatte op radiostations in New York en Philadelphia.

Het is daar, in Philadelphia, dat Jocko eind jaren zeventig werd opgepikt door McFadden en Whitehead, huisschrijvers bij Gamble & Huff, de platenbazen achter de Philly Sound. McFadden en Whitehead schreven er bijvoorbeeld Back Stabbers, dat zegt genoeg. Onder hun eigen naam brachten ze in 1979 de classic Ain't No Stoppin' Us Now uit. Met die song als basis vroegen de twee aan Jocko om erover te rappen en kijk: history was made. Leuke bonus: de 12-inch heeft op de b-kant ook een lange, volledig instrumentale versie staan. Njammie!  

   

TVDW 22/03/2026 - Herb Alpert - Spanish Flea (1965)

 TVDW 1106. Raar dat de generatie die voor ons kwam, zoveel operette in de platenkast had staan. Niet zozeer bij mijn ouders eigenlijk, daar vond ik vooral crooners, instrumentalists en pre-rock artiesten als Belafonte en Lopez. Maar als je de rommelmarkten en garageverkopen afloopt, zijn de hoeveelheden Marco Bakkers niet te tellen. Was het destijds een soort statussymbool om wat operette in huis te hebben? Of waren dat soort platen de meer verteerbare variant van de opera? Geen idee.

Operette zat ook veelvuldig in het pakket vinyl dat ik enkele dagen terug ging afhalen bij vriend Olivier, die het huis van zijn vader aan het leeghalen was. Verder geen al te grote schatten in dat pakket, maar "Going Places" was toch een erg fijne verrassing. Als ik het goed heb, is de 18e Alpert die ik in huis haal. 

De platenbaas van A&M Records belandt vaak in mijn dj-setjes, want zijn vrolijke mix van texmex en cocktail-jazz werkt - net als bijvoorbeeld Bert Kaempfert - haast àltijd. Going Places is het vijfde album van Alpert en kwam uit in hetzelfde jaar als "Whipped Cream", dat album dat naast de muziek ook zo belangrijk werd door de iconische hoesfoto met het in slagroom getooide fotomodel. Naast leuke versies van de themasongs van Zorba De Griek en De Derde Man bevat Going Places ook de eerste versie van Spanish Flea, een nummer dat nadien nog honderden keren zou gecoverd worden. 

TVDW 15/03/2026 - Dressed Like Boys - Gregor Samsa (2025)

 

TVDW 1105. Een van mijn New Year Resolutions was om dit jaar wat meer dj-setjes te kunnen spelen. Dat lijkt vooralsnog goed te lukken; afgelopen week vielen er terug een paar aanbiedingen in het mandje. Ik ben de eerste om toe te geven dat het allemaal weinig voorstelt - een zinswende die vermoedelijk regelmatig in deze blog voorkomt - maar voor mij zijn het toch kleine lichtpuntjes. Zo staat er in april een thema-setje rond Italodisco gepland, en eentje rond 80's synth & wave. Begin mei mag ik zelfs een (lange) set draaien op een nieuwe locatie: Bar Tabac, een listening bar op Antwerpen Zuid. 

Dit heeft allemaal weinig te maken met this week's tvdw. Maar ik zit achter het computerklavier, dus ik bepaal wat er hier te lezen valt. 

De tvdw is het gevolg van een erg aangename verrassing, afgelopen vrijdag: concerttickets voor Dressed Like Boys in het Depot in Leuven. Het concert bleek een echte voltreffer: straffe, emotionele songs met een 24-karaat popgehalte, gebracht door een performer met een (soms on-Belgische) zelfzekere podiumprésence. Ben Folds kwam in gedachten, World Party soms ook. De tvdw (met een titel die verwijst naar een hoofdpersonage uit een Kafka-roman) vond ik het hoogtepunt uit de set.

 

TVDW 08/03/2026 - Matthew Sweet - Until You Break (1997)

TVDW 1104. Toch maar mooi de vierde tvdw voor deze intussen wat vergeten singer-songwriter, wiens album cut Until You Break zich een paar weken geleden in mijn setlist wurmde. Een erg knap, sluimerend nummer dat nogmaals de klasse van Sweet onderstreept. En veel meer heb ik daar niet over te zeggen.

 

TVDW 01/03/2026 - Karel Fialka - The Eyes Have It (1980)

 

TVDW 1103. Ik weet het. Het is al ver gekomen als ik nu ook al meer en meer singletjes ga weggraaien uit de kringloopwinkels. Deze nam ik instinctief mee. De naam Karel Fialka is dan ook een van die anomalieën uit de eighties. Een singer-songwriter met Indisch, Brits, Schots en Tjechisch bloed in de aderen, die slechts één hitje scoorde. Met het springerige Hey Matthew reflecteerde hij in 1987 over de visuele beeldenstorm waarmee we onze kinderen overdonderen. 

Maar de tvdw dateert van zeven jaar eerder en kwam in een handvol landen niet verder dan de onderste regionen van de hitparade. Het is een song die enkel in 1980 kon gemaakt worden. Je hoort er de nerveuze urgentie in van de postpunk en tegelijk het begin van de new wave zoals Captain Sensible, Rupert Hine en Jona Lewie die bijvoorbeeld ook zou brengen.