Friday, September 05, 2008

TVDW 07/09/2008 - Jon Anderson - Unlearning (the dividing line) (1982)



Net een dagje Brugge, chez Maison Shamrockske, achter de rug. En wat gooit de heer des huizes op tijdens een sessie Chinees Poepen? Juist, de cd van het groepje ZIN, met frontman Zinnerboy Bart. Great move, Shamrockske! Wat Chinees Poepen net inhoudt, laat ik hier in het midden - belangrijkst is dat IK de sessie won.

Ook nog even terug naar dat weekje in Frankrijk (- vakanties zijn zo snel voorbij dat je je best achteraf nog wat wentelt in de herinnering). Van de vier stadsbezoekjes die we er deden, was dat aan Tours misschien het minst interessant, maar het leverde wel een muzikale ontdekking van formaat op. In een kleine platenzaak in de buurt van de Place Plumereau kon ik Animation van Jon Anderson op de kop tikken. De afgelopen jaren hadden diverse google-sessies me geleerd dat die plaat nooit op cd was verschenen. Maar twee jaar terug moet er dan toch initiatief zijn genomen, want lap, daar lag hij - voor de forse prijs van 22 euro maar met twee bonustracks én comments van Anderson er bovenop.
Ik ben geen die-hard fan van Anderson, ken zelfs vele van zijn soloplaten niet en degene die ik tot op heden in huis had, trokken op niet veel. 'In the city of Angels' is overgeproducete westcoast softrock met hulp van Toto - iets wat Christopher Cross veel beter deed. En 'Toltec' is een zweverige new age conceptplaat over chakras, azteken en de maya-cultuur.

Maar Animation (leren kennen in 1982 dankzij de onvolprezen Bib van Heusden) is en blijft wel een klassieker voor me. Voor het album werkte hij samen met klasbakken als David Sancious (toetsenist bij Springsteen en Sting), Simon Phillips (die later drummer bij Toto zou worden) en boeiende bassisten: Jack Bruce (Cream) en John Giblin (zie Joan Armatrading, en Simple Minds ten tijde van Alive & Kicking). Het album na al die jaren eindelijk op cd horen was puur genieten. Ja, het was nostalgie - zoals Nabokov zegt: "nostalgie blijft levenslang je krankzinnige metzegel" - maar enkele tracks blijven ook nu overeind. De titelsong, een wonderlijke evocatie van de emoties rond de geboorte van Andersons dochter. Of het pastorale lied 'Boundaries' - zo mooi dat ze het voor mijn part bij mijn begrafenis mogen spelen. En de tvdw, met die metalige percussie en die prominente, donkere baslijn in de intro.

http://www.sendspace.com/file/6uv7nl

Om het vijfjarig heengaan van Warren Zevon te herdenken nog een extraatje. Zevon was een man met tien keer meer rock 'n roll dan die onnozele hansworst van een Kid Rock, die nu zo'n grote hit heeft, schaamteloos gebouwd op de riff van Werewolves... Neen, dan liever nog eens het origineel. Ziehier een versie van een bootleg 'Live at the Record Plant' uit 1978, met natuurlijk Waddy Wachtel op gitaar en met de geweldige Rick Marotta achter de drumvellen. "Aaahwhoo..."

http://www.sendspace.com/file/q297hm

En ach, omdat Zevon nooit teveel aandacht kan krijgen, nog eentje er bovenop. Uit een ander concert van de man (Boulder, Colorado, 1992): 'Searching for a heart', de song die de end credits van mijn all time favorite movie, Grand Canyon, begeleidt. In deze live-bootleg versie hoor je na afloop van de song Zevon nog even als stand-up comedian, bezig over James Taylor, Don Henley, Nine Inch Nails en Dean Martin. In grote doen, quoi.

http://www.sendspace.com/file/hkluio

Labels: , , , , , , , , , ,

14 Comments:

Anonymous zinnerboy said...

Jon Anderson. Ik zie hem altijd graag passeren in deze kolommen. Of het nu met Yes, Vangelis of solo is. Had je de titelsong als tvdw geplaatst dan was de cirkel - 2 dagen geleden nog eens vader geworden zijnde van het kleine engeltje Lizz - nog perfecter rond geweest. Maar je gaat mij niet horen klagen. Een vermelding van jezelf tussen Anderson en Zevon op het blog van een gerespecteerd muziekliefhebber. Een mens kan het slechter treffen.

1:50 AM  
Blogger Koop said...

So the moment I thought about release of life that comes on
And how hopefully wise we become with each passing day
I wondered at this devine "Animation Of Life"
As the moment her eyes opened wide I could see
it was her first day
was her first sound
Time had stood still
Brought my knees to the ground

Welkom op de wereld, Lizz.

2:08 AM  
Blogger Shamrockske said...

animation gekocht op de place plume????

7:04 AM  
Blogger Koop said...

toeval bestaat niet, 'sham...

7:06 AM  
Blogger DDay said...

Mmm Tours... Zalig stadje, in mijn stevig gekleurde geheugen. Daar heb ik immers ten tijde van de bicentenaire (in 1989 bestond La France 200 jaar en was ik nog jong en vrij) eens 4 weken op taalkamp gezeten en de lokale discotheken, concertzalen en platenwinkels goed leren kennen. Ik denk zelfs dat ik mijn eerste Prince bootleg LPs daar gevonden heb :-)

PS: Ik ga er geen wekelijkse gewoonte van maken, maar
http://dbreakdown.blogspot.com/2008/09/atvdw-07092008-michael-jackson-thriller.html

1:46 AM  
Blogger DDay said...

Oh, en proficiat Zinn!

1:47 AM  
Blogger Koop said...

of hoe een achteloze blog entry plots voor geboortes en voor herinnneringen naar lang vervlogen versierpartijen kan zorgen ;-)

2:08 AM  
Anonymous zinnerboy said...

Maar ondertussen weten wy (althans ik) nog niet wat de kunst van het Chinees Poepen inhoudt. Het Klassiek Vlaams Poepen, daar ben ik behoorlijk mee vertrouwd (en dat heeft enkele dagen geleden nog zijn vruchten afgeworpen) maar CP'en... Tell us all about it, Koop.

2:51 AM  
Blogger Shamrockske said...

Zinnerboy is beetje aan de luie kant. Dolce farniente zowaar. Werk geklaard zeker....

google levert volgende link: http://nl.wikipedia.org/wiki/Boerenbridge

wij speelden een variant ervan zonder troef

6:31 AM  
Blogger Shamrockske said...

en van mij ook een proficiat natuurlijk.

6:32 AM  
Anonymous Pale-Blue-Eyes said...

Werewolves of London werd net door de Laatste Show-band gebracht. Bestaat toeval dan toch?

1:37 PM  
Anonymous zinnerboy said...

Hmmm, boerenbridge... Ietwat ontnuchterend als je je een tafereel had voorgesteld met welwillende spleetoogjes, kronkelend en huilend als weerwolven in een donkere bar waar Zevon op de piano zit te tokkelen. Ahoooooooo.

1:09 AM  
Blogger Koop said...

Ik ben ooit in zo'n donkere bar beland, waar spleetoogjes kronkelend hun ding deden. In Thailand was het. Een partners-mogen-ook-mee reisje van mijn vrouw. En de baas van mijn vrouw wou toen met alle geweld iedereen in zo'n bar krijgen. Believe me: zelden zoiets schrijnends gezien...

7:06 AM  
Blogger Munju said...

Thank you for your great work!

..::New Feature::..

PNF Blogwatch beta

Discover the latest posts from your favorite music blogs at one place!!

http://recent.prognotfrog.com

check it out!

cheers! :)

3:24 AM  

Post a Comment

<< Home