TVDW 22/02/2026 - The Pale Fountains - (There's) Always Something On My Mind (1982)

 

TVDW 1102. Er zijn meerdere kleine momentjes van geluk, als het gaat om een dj-setje. Er is de voorbereiding, meteen een grote brok van het plezier. Wat wordt de rode draad? Waarmee begin en eindig ik? Welke brugjes maak ik? Er is de platencollectie zelf, die daar maar achteloos en werkloos in de kamer staat en dan plots tot leven komt, met albums die schreeuwen om aandacht. Een ideale kans om artiesten of songs, die anders anoniem in de kast blijven, even te laten shinen. En er is het moment van het draaien zelf, met de vaststelling dat sommige overgangen prima in de plooi - of in de groef - vallen en met de (schaarse maar aangename) reacties van de toehoorders.

Afgelopen woensdag bij de dj-set in Steurzender was het (mezelf opgelegde) uitgangspunt: een laidback, licht melancholische sfeertje neerleggen, puttend uit in hoofdzaak Americana- en indie-artiesten. Het brugje tussen die twee categorieën maken, was al een eerste uitdaging, de neiging onderdrukken om in mijn favoriete straatje van (zwarte) soul- funk- en R&B-artiesten te grasduinen een tweede. Zoals vorige week geschreven: ik wou absoluut starten met die fijne chanson-versie van Dirty Old Town. Verder wrong ik enkele persoonlijke favorieten in de set (die verrassende doo-wop van de Blow Monkeys, het rokerig jazzy nummer van Aztec Camera, het donkerste nummer van Rea, het sfeervolle, ijle Scottish Rain van The Silencers) en bouwde ik enkele muzikale brugjes in. Tussen Donovan bijvoorbeeld en de groep die in de begindagen Season of the Witch coverde: The Dream Syndicate. Of tussen Robbie Robertson en de groep die de backing vocals verzorgde op Somewhere Down the Crazy River: the Bodeans. 

Ik wou beslist ook Rusholme Ruffians in de set, tekstueel een van mijn favoriete Smiths-songs en komende uit mijn favoriete Smiths-album "Meat is Murder". Omdat The Smiths zo'n specifieke sound hebben, was de vraag: wat ervoor, wat erna? Kirsty MacColl's subtiele cover van het Kinks-nummer Days leek me geschikt. En voor nadien viel mijn oog op de twee albums van The Pale Fountains die ik in de kast heb. Een inmiddels volledig vergeten groepje uit Liverpool, dat begin jaren tachtig qua muzikale invloeden én esthetiek aanschurkte tegen wat Morrisey & Marr deden. Het beste momentje uit de set.

01. Esther Ofarim & Abi – Dirty Old Town / 02. Blow Monkeys – I Backed A Winner in You / 03. Robert Cray Band – Got To Make A Comeback / 04. Dr. John – Walk on Guilded Splinters / 05. Van Morrison – I Will Be There / 06. Hoyt Axton – Sweet Misery / 07. Don McLean – Respectable / 08. Bread – Guitar Man / 09. Bruce Cockburn – Wondering Where the Lions Are / 10. The Doors – Love Street / 11. Lloyd Cole & The Commotions – Speedboat / 12. Smithereens – A Lonely Place / 13. Kirsty MacColl – Days / 14. The Smiths – Rusholme Ruffians / 15. Pale Fountains – (there’s always) Something On My Mind/ 16. Danny Wilson – Mary’s Prayer / 17. Aztec Camera – Over my head / 18. Prefab Sprout – Appetite / 19. Nick Heyward – Whistle Down The Wind / 20. Stephan Eicher – In this City / 21. Replacements – Rock 'n Roll Ghost / 22. Beatles – You Won’t See Me / 23. Big Star – September Gurls / 24. Dream Syndicate – Like Mary / 25. Donovan – Kalifornia Kiddies / 26. Lou Reed – Halloween Parade / 27. Keith Richards – Locked Away / 28. Del Fuegos – Coupe DeVille / 29. Rave-Ups – Radio / 30. Robbie Robertson – Broken Arrow / 31. The BoDeans – Far Far Away From My Heart / 32. Matthew Sweet – Until You Break / 33. Tragically Hip – Fiddler’s Green / 34. REM – World Leader Pretend / 35. Triffids – Save What You Can / 36. Chris Rea – Hired Gun / 37. Warren Zevon – The Hula Hula Boys / 38. Stephen Stills – Love The One You’re With / 39. Melanie – Detroit or Buffalo / 40. Norah Jones – Burn / 41. Silencers – Scottish Rain / 42. Cate Bros. – Start All Over Again / 43. The Band – Ring your bell / 44. ZZ Top – A Fool For Your Stockings / 45. Stevie Ray Vaughan & Double Trouble – Gone Home